Romanong kongkreto

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search
Ang Panteon sa Roma ay isang halimbawa ng Romanong kongkretong konstruksiyon.

Ang Romanong kongkreto, na tinatawag ding opus caementicium, ay isang materyal na ginamit sa pagtatayo sa Sinaunang Roma. Ang Romanong kongkreto ay batay sa isang haydroliko na setting ng semento. Ito ay matibay dahil sa pagsasama nito ng abong pozzolana, na pumipigil sa mga bitak na kumalat. Sa kalagitnaan ng ika-1 siglo, ang materyal ay madalas na ginagamit, madalas na mukha sa ladrilyo, kahit na ang mga pagkakaiba-iba sa pinagsama ay pinapayagan ang iba't ibang pag-aayos ng materyales. Ang karagdagang mga makabagong pagpapaunlad sa materyal, na tinawag na kongkretong rebolusyon, ay nag-ambag sa mga estrukturang may komplikadong hugis, tulad ng simboryo ng Pantheon, ang pinakamalaki at pinakalumang unreinforced na kongkretong simboryo sa mundo.[1]

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]

  1. Moore, David (February 1993). "The Riddle of Ancient Roman Concrete". S Dept. of the Interior, Bureau of Reclamation, Upper Colorado Region. www.romanconcrete.com. Nakuha noong 20 May 2013.