Tore ng Tokyo

Mula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search
Tore ng Tokyo
東京タワー
Ang tore ng Tokyo noong 2001
Mga koordinado 35°39′31″N 139°44′44″E / 35.65861°N 139.74556°E / 35.65861; 139.74556Coordinates: 35°39′31″N 139°44′44″E / 35.65861°N 139.74556°E / 35.65861; 139.74556
Gusali
Uri Communications tower
Observation tower
Kinaroroonan 4-2-8 Shiba-koen, Minato, Tokyo 105-0011
May-ari Nihon Denpatō
(Nippon Television City Corp.)
Konstruksiyon
Sinimulan June 1957
Natapos 1958
Bilang ng palapag 16+
Pangunahing kontratista Takenaka Corporation[1]
Halaga ¥2.8 billion
(US$8.4 million in 1958)
Nagdisenyo
Arkitekto Tachū Naitō[1]
Inhinyero ng kayarian Nikken Sekkei Ltd.[2]

  Ang Tore ng Tokyo (東京 タ ワ ー Tōkyō tawā) ( Sa Ingles: Tokyo Tower ) ay isang komunikasyon at observation tower sa distrito ng Shiba-koen ng Minato, Tokyo, Hapon. Sa 332.9 metro (1,092 piye), ito ang pangalawang pinakamataas na istraktura sa Bansang Hapon. Ang istraktura ay tulad ng isang Tore ng Eiffel na pininturahan puti at internasyonal na orange upang sumunod sa mga regulasyon sa kaligtasan ng hangin.

Itinayo noong 1958, ang pangunahing pinagmumulan ng kita ng tore ay ang pagpapaupa ng turismo at antena. Higit sa 150 milyong tao ang bumisita sa tore. Ang FootTown, isang apat na palapag gusali na direkta sa ilalim ng Tore, mga bahay museo, restaurant at tindahan. Umalis mula roon, maaaring bisitahin ng mga bisita ang dalawang deck ng pagmamasid. Ang dalawang palapag na Main Observatory ay nasa 150 metro (490 piye), habang ang mas maliit na Espesyal na Obserbatoryo ay umaabot sa taas na 249.6 metro (819 piye).
Ang tore ay gumaganap bilang isang istraktura ng suporta para sa isang antena. Nilayon para sa pagsasahimpapawid ng telebisyon, ang mga antenna ng radyo ay na-install noong 1961, ngunit ang tower ngayon ay nagsasahimpapawid ng mga signal para sa mga media outlet ng Hapon tulad ng NHK, TBS at Fuji TV. Ang pagpaplano ng digital na paglipat ng telebisyon sa Japan noong Hulyo 2011 ay may problema, gayunpaman; Ang taas ng Tore ng Tokyo, 332.9 m (1,092 piye) ay hindi sapat na mataas upang suportahan ang kumpletong terrestrial digital na pagsasahimpapawid sa lugar. Ang isang mas mataas na digital broadcasting tower, na kilala bilang Tokyo Skytree, ay natapos noong Pebrero 29, 2012. Bawat 5 taon ang Tokyo Tower ay pinahiran. Ito ay tumatagal ng 1 taon upang i-repaint ito.
Mula noong pagkumpleto nito noong 1958, ang Tore ng Tokyo ay naging isang kilalang landmark sa lungsod, at madalas na lumilitaw sa media na itinakda sa Tokyo.
Tokyo Tower, na may nakahiwalay din ang para sa background

Konstruksiyon[baguhin | baguhin ang batayan]

Kinakailangan ang malaking tore ng pagsasahimpapawid sa rehiyon ng Kanto pagkatapos ng NHK, pampublikong istasyon ng pagsasahimpapawid ng bansang Hapon, nagsimula sa pagsasahimpapawid ng telebisyon noong 1953. Ang mga pribadong kumpanya ng pagsasahimpapawid ay nagsimulang magpapatakbo sa mga buwan kasunod ng pagtatayo ng sariling tore ng NHK. Ang komunikasyon ng boom na ito ay humantong sa pamahalaan ng Hapon upang maniwala na ang mga paghahatid ng mga tower ay malapit nang itayo sa buong Tokyo, sa huli ay binabagsak ang lungsod. Ang iminungkahing solusyon ay ang pagtatayo ng isang malaking tore na may kakayahang magpadala sa buong rehiyon. Bukod pa rito, dahil sa pagbagsak ng postwar ng bansa noong 1950s, hinanap ng bansang Hapon ang monumento upang simboloin ang pagkakasunud-sunod nito bilang isang global powerhouse na pang-ekonomiya..[3]

Si Hisakichi Maeda, tagapagtatag at pangulo ng Nippon Denpatō, ang may-ari at operator ng tore, na orihinal na nagplano para sa tore na mas matangkad kaysa sa Empire State Building, na sa 381 metro ay ang pinakamataas na istraktura sa mundo. Gayunpaman, ang plano ay nahulog dahil sa kawalan ng parehong mga pondo at mga materyales. Sa huli ay tinutukoy ng taas ng tore ang distansya na kailangan ng mga istasyon ng TV upang magpadala sa buong rehiyon ng Kantō, isang distansya na mga 150 kilometro (93 mi). Ang Tachū Naitō, kilalang taga-disenyo ng matataas na gusali sa Hapon, ay pinili upang magdisenyo ng bagong ipinanukalang tore. Naghahanap sa Western mundo para sa inspirasyon, Naitō batay sa kanyang disenyo sa Eiffel Tower sa Paris, France. Sa tulong ng engineering company na Nikken Sekkei Ltd, sinabi ni Naitō na ang kanyang disenyo ay maaaring makatiis ng mga lindol na may dalawang beses na intensity ng 1923 Great Kantō na lindol o bagyo na may bilis ng hangin na hanggang 220 kilometro bawat oras (140 mph)

Ang bagong proyektong konstruksiyon ay nakakuha ng daan-daang tobi (鳶), tradisyunal na mga manggagawa sa konstruksiyon ng Hapon na nagdadalubhasa sa pagtatayo ng mga istruktura na may mataas na pagtaas. Ang Takenaka Corporation ay sinira ang lupa noong Hunyo 1957 at ang bawat araw ng hindi bababa sa 400 manggagawa ay nagtrabaho sa tore. Ito ay itinayo ng bakal, isang ikatlo ng kung saan ang scrap metal na kinuha mula sa US tank na napinsala sa Digmaang Koreano. Nang ang 90-meter antenna ay nabuksan noong ika-14 ng Oktubre 1958, ang Tore ng Tokyo ang pinakamataas na tore ng freestanding sa mundo, na kinuha ang pamagat mula sa Eiffel Tower sa 13 metro. Sa kabila ng pagiging mas mataas kaysa sa Eiffel Tower, ang Tokyo Tower ay humigit lamang sa humigit-kumulang 4,000 tonelada, 3,300 tonelada na mas mababa kaysa sa Eiffel Tower. Habang ang iba pang mga tower ay lampas na sa taas ng Tokyo Tower, ang istraktura ay ang pinakamataas na artipisyal na istraktura sa Japan hanggang Abril 2010, nang ang bagong Tokyo Skytree ang naging pinakamataas na istraktura sa Japan. Ito ay binuksan sa publiko noong 23 Disyembre 1958 sa huling gastos na ¥ 2.8 bilyon ($ 8.4 milyon noong 1958). Ang Tokyo Tower ay na-mortgage para sa ¥ 10 bilyon noong 2000. [4]

Ipinlano bilang isang antena para sa telekomunikasyon at maliwanag na kulay alinsunod sa Aviation Law ng oras, ang dalawang panoramic observatories ng tower ay madalas na binibisita ng mga turista ngayon; ang tore ay bumubuo ng isang malinaw na sanggunian sa sentro ng magulong kalangitan, na bumubuo ng isang malakas na palatandaan, parehong gabi at araw.[5]

Pagpapanatili[baguhin | baguhin ang batayan]

Bawat 5 taon, ang tore ay repainted sa isang proseso na tumatagal ng hanggang sa isang taon upang makumpleto. Ang susunod na Tokyo Tower ay pinlano na muling pipintahan sa 2019. [6][7]

Mga pag-andar[baguhin | baguhin ang batayan]

Pagtingin sa baba mula sa salamin sa sahig sa Tokyo Tower
Ang mga Espesyal na Observatory na matatagpuan direkta sa ibaba ng tower ng mga digital na telebisyon pagsasahimpapawid ng kagamitan

Ang dalawang pangunahing pinagkukunan ng kita ng Tokyo Tower ay ang pagpapaupa ng antena at turismo. Nagtatampok ito bilang radyo at telebisyon pagsasahimpapawid ng istraktura ng suportang antenna at isang destinasyon ng turista na may maraming iba't ibang atraksyon. Higit sa 150 milyong katao ang bumisita sa tore sa kabuuan simula noong pagbubukas nito noong huling bahagi ng 1958. Ang pagdalo sa Tower ay patuloy na bumagsak hanggang sa ito ay bumaba sa 2.3 milyon noong 2000. Mula noon, dumarami ang pagdalo, at kamakailan ay nakapag-akit ng halos 3 milyon mga bisita bawat taon. Ang unang lugar na kailangang bisitahin ng mga turista sa pag-abot sa tore ay ang FootTown, isang apat na palapag na gusali na direktang nakatalaga sa ilalim ng tore. Dito, ang mga bisita ay maaaring kumain, mamimili at bisitahin ang ilang mga museo at mga gallery. Ang mga elevator na umalis mula sa unang palapag ng FootTown ay maaaring magamit upang maabot ang una sa dalawang deck ng pagmamasid, ang dalawang palapag na Main Observatory. Para sa presyo ng isa pang tiket, ang mga bisita ay maaaring sumakay ng isa pang hanay ng mga elevator mula sa ikalawang palapag ng Main Observatory upang maabot ang pangwakas na pagmamasid deck-ang Special Observatory.tory.[8]

Nagbo-broadcast[baguhin | baguhin ang batayan]

Ang Tokyo Tower, isang miyembro ng World Federation of Great Towers, ay ginagamit ng maraming organisasyon para sa mga layunin ng pagsasahimpapawid. Ang istraktura ay inilaan para sa pagsasahimpapawid ng telebisyon, ngunit ang mga antennas ng radyo ay na-install noong 1961 dahil maaari itong tumanggap ng mga ito. Ang tower ngayon ay nagsasahimpapawid ng telebisyon, digital na telebisyon, radyo at digital na radyo. Ang mga istasyon na gumagamit ng antena ng tore ay ang::

  • NHK Pangkalahatang TV Tokyo (JOAK-TV): VHF Channel 1 (Analog)
  • NHK pang-Edukasyon TV Tokyo (JOAB-TV): VHF Channel 2 (Analog)
  • NHK Radio FM Tokyo (JOAK-FM): 82.5-MHz
    • NHK Radio 1 AM Tokyo (JOAK-AM): 594-kHz
    • NHK Radio 2 AM Tokyo (JOAB-AM): 693-kHz
  • TV Asahi Tokyo (JOEX-TV): TV Asahi Analog Telebisyon/VHF Channel 10 (Analog)
  • Fuji Television Tokyo (JOCX-TV): Fuji Television Analog/VHF Channel 8 (Analog)
  • Tokyo Broadcasting System sa Telebisyon (JORX-TV): TBS Telebisyon/VHF Channel 6 (Analog)
  • Nippon Television Tokyo (JOAX-TV): VHF Channel 4 (Analog)
  • TV Tokyo (JOTX-TV): VHF Channel 12 (Analog)
  • J-WAVE (JOAV-FM): 81.3-MHz
  • Tokyo FM (JOAU-FM): 80.0-MHz
  • FM Interwave (JODW-FM): 76.1-MHz
  • Ang Unibersidad ng Air sa TV (JOUD-TV): VHF Channel 16 (Analog)
  • Ang Unibersidad ng Air-FM (JOUD-FM): 77.1-MHz
  • Tokyo Metropolitan Telebisyon (JOMX-TV): VHF Channel 14 (Analog)
  • Nikkei Radio Broadcasting Relay Antena (JOZ-TK): 3.925-MHz
Ang dulo ng Tokyo Tower ay nabaluktot ng Marso 2011 lindol sa Tōhoku

Ang Japan ay gumagamit ng parehong analog at digital na pagsasahimpapawid, ngunit noong Hulyo 2011 ang lahat ng pagsasahimpapawid ng telebisyon ay dapat na digital. Ang Tokyo Tower ay hindi isang maaasahang antena ng pagsasahimpapawid para sa ganap na digital na pagsasahimpapawid dahil ang tower ay hindi sapat na taas upang ipadala ang mas mataas na dalas ng alon sa mga lugar na napapalibutan ng mga kagubatan o mataas na gusali. Bilang isang kahalili, ang isang bagong 634 metrong taas (2,080 piyong) na tore na tinatawag na Tokyo Skytree ay binuksan noong 2012. Upang gawing mas nakakaakit ang Tokyo Tower sa NHK at limang iba pang komersiyal na tagapagbalita na nagplano upang ilipat ang kanilang mga istasyon ng pagpapadala sa bagong tower, Nilagdaan ng mga opisyal ng Nihon Denpatō ang isang plano upang pahabain ang antena ng digital na pagsasahimpapaw nito ng 80 hanggang 100 metro sa halagang humigit-kumulang ¥ 4 bilyon (US $ 50 milyon). Dahil ang mga planong ito ay hindi pa natanto, ang Tokyo Tower ay inaasahang ihinto ang pagpapadala ng mga digital na radio wave ng TV maliban sa Open University of Japan, na patuloy na i-broadcast sa pamamagitan ng tower. Patuloy ding gamitin ng mga istasyon ng FM radio ang tore para sa pagsasahimpapawid sa lugar ng Tokyo. Masahiro Kawada, direktor ng pagpaplano ng tore, ay itinuturo din ang posibilidad ng tower na maging isang backup para sa Tokyo Skytree, depende sa kung ano ang gusto o kailangan ng mga tagapagbalita sa TV..[9]

Ang tip ng antena ay nasira noong Marso 11, 2011 ng lindol ng Tōhoku. Noong Hulyo 19, 2012, ang taas ng Tokyo Tower ay bumaba sa 315 metro habang ang top antena ay repaired para sa pinsala mula sa lindol..

Atraksyon[baguhin | baguhin ang batayan]

Ang base ng Tokyo Tower na may gusali ng FootTown na matatagpuan sa ilalim

FootTown[baguhin | baguhin ang batayan]

Matatagpuan sa base ng tower ay isang 4-story na gusali na kilala bilang FootTown. Kasama sa unang palapag ang Aquarium Gallery, isang reception hall, 400-person-capacity na "Tower Restaurant", isang convenience store ng FamilyMart at isang tindahan ng souvenir. Gayunpaman, ang mga pangunahing atraksyong ito sa sahig ay ang tatlong mga elevator na nagsisilbi bilang direktang pagsakay sa Main Observatory. Ang pangalawang palapag ay pangunahing pagkain at shopping area. Bilang karagdagan sa limang standalone restaurant, ang food court ng ikalawang palapag ay binubuo ng apat na restawran, kabilang ang McDonald's at Pizza-La. [10][11]

Ang isang Shinto shrine ang matatagpuan sa ikalawang palapag ng Main Observatory.

Ang ikatlo at ikaapat na palapag ng FootTown ay may ilang atraksyong panturista. Ang ikatlong palapag ay tahanan ng Guinness World Records Museum Tokyo, isang museo na nagtatampok ng mga numero ng buhay, mga panel ng larawan at mga memorabilia na naglalarawan ng mga kagiliw-giliw na rekord na napatunayan ng Guinness Book. Ang Tokyo Tower Wax Museum, na binuksan noong 1970, ay nagpapakita ng mga numero ng waks na na-import mula sa London kung saan sila ginawa. Ang mga numero sa display ay mula sa mga icon ng pop culture tulad ng The Beatles sa mga relihiyosong figure tulad ni Hesus Kristo. Ang isang hologram gallery na nagngangalang Gallery DeLux, isang lounge at ilang specialty store ay matatagpuan din sa sahig na ito. Ang Trick Art Gallery ng Tokyo Tower ay matatagpuan sa ikaapat at huling silid ng gusali. Ang gallery na ito ay nagpapakita ng optical illusions, kabilang ang mga kuwadro na gawa at mga bagay na maaaring makisalamuha ng mga bisita. [12]

Sa bubong ng gusali ng FootTown ay isang maliit na amusement park na naglalaman ng maraming maliliit na rides at nagho-host ng live performance para sa mga bata. Sa mga katapusan ng linggo at pista opisyal, maaaring gamitin ng mga bisita ang bubong upang ma-access ang hagdanan sa labas ng tower. Sa humigit-kumulang 660 na mga hakbang, ang hagdanan ay isang alternatibo sa mga elevator ng tower at direktang humantong sa Main Observatory. [13]

Tokyo One Piece Tower[baguhin | baguhin ang batayan]

Batay sa hit na manga at anime One Piece, ang Tokyo Tower ay nagtatampok ng isang maliit na One Piece na may temang amusement park na binuksan sa 2015. Ang amusement park ay nag-aalok ng iba't-ibang atraksyon, tindahan, at restaurant, lahat batay sa mga character mula sa Eiichiro Oda's manga. Tatangkilikin ng mga patrons ang iba't ibang mga laro o atraksyon batay sa kanilang mga paboritong character, o tangkilikin ang mga pagkain mula sa mundo ng One Piece. Mayroon ding tindahan ng regalo na nagtatampok ng mga eksklusibong kalakal para sa mga tagahanga ng One Piece. [14][15]

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]

  1. 1.0 1.1 "Tokyo Tower". Emporis. http://www.emporis.com/en/wm/bu/?id=105115. Hinango noong 11 April 2008. 
  2. "Structural Engineering". Nikken Sekkei. Sininop mula sa orihinal na pahina noong 21 April 2008. https://web.archive.org/web/20080421063913/http://www.nikken.co.jp/en/services/structural.php. Hinango noong 11 April 2008. 
  3. Bruan, Stuart. "Big in Japan:Tokyo Tower". Metropolis. Sininop mula sa orihinal na pahina noong 10 June 2008. https://web.archive.org/web/20080610130818/http://metropolis.co.jp/biginjapan/biginjapaninc.htm. Hinango noong 21 September 2008. 
  4. Alex Vega (7 July 2006). "The Small Print". Metropolis. Sininop mula sa orihinal na pahina noong 24 February 2008. https://web.archive.org/web/20080224185404/http://metropolis.co.jp/tokyo/641/smallprint.asp. Hinango noong 30 March 2008. 
  5. Sacchi, Livio (2004). Tokyo City and Architecture. Skira Editore S.p.A. p. 58. ISBN 88-8491-990-8.
  6. "5年に1回のお化粧直し。" (sa Japanese). http://www.takenaka.co.jp/corp/archive/tokyotower/power/index.html. Hinango noong 2 August 2013. 
  7. "Tokyo Tower". http://www.realestate-tokyo.com/news/tokyo-tower/. Hinango noong 2 August 2013. 
  8. "View from the Observatory". Nippon Television City Corporation. Sininop mula sa orihinal na pahina noong 11 April 2008. https://web.archive.org/web/20080411134223/http://www.tokyotower.co.jp/english/02_view/index.html. Hinango noong 1 April 2008. 
  9. Arpon, Yasmin Lee (22 March 2012). "Tokyo Skytree: A towering symbol". AsiaOne. http://news.asiaone.com/News/AsiaOne%2BNews/Asia/Story/A1Story20120322-335084.html. Hinango noong 9 April 2012. "[Tokyo Skytree] will serve as the new broadcasting facility for six terrestrial broadcasters headed by NHK. Tokyo Tower, which stands at 333m…" 
  10. "FoodCourt". Nippon Television City Corporation. Sininop mula sa orihinal na pahina noong 15 April 2008. https://web.archive.org/web/20080415104653/http://www.tokyotower.co.jp/english/03_foottown/food.html. Hinango noong 1 April 2008. 
  11. "Foot Town 2F". Nippon Television City Corporation. Sininop mula sa orihinal na pahina noong 12 April 2008. https://web.archive.org/web/20080412004707/http://www.tokyotower.co.jp/english/03_foottown/2f.html. Hinango noong 1 April 2008. 
  12. "Trick Art Gallery". Nippon Television City Corporation. Sininop mula sa orihinal na pahina noong 15 April 2008. https://web.archive.org/web/20080415105214/http://www.tokyotower.co.jp/english/03_foottown/shop/shop_38.html. Hinango noong 1 April 2008. 
  13. "Direct staircase to the Main Observatory (Starting Point)". Nippon Television City Corporation. Sininop mula sa orihinal na pahina noong 31 August 2007. https://web.archive.org/web/20070831055336/http://www.tokyotower.co.jp/english/03_foottown/shop/shop_42.html. Hinango noong 1 April 2008. 
  14. "Tokyo One Piece Tower". One Piece Tower. https://onepiecetower.tokyo/. Hinango noong 30 May 2017. 
  15. "Tokyo One Piece Tower". Japan Deluxe Tours. https://japandeluxetours.com/experiences/tokyo-one-piece-tower. Hinango noong 30 May 2017.