Grabidad
- Para sa ibang gamit, tingnan ang Grabedad (paglilinaw).
- Para sa ibang gamit, tingnan ang Kalubhaan (paglilinaw).
Ang Grabitasyon o Grabidad[1](Ingles: gravity[2]) ay isang natural na phenomenon kung saan ang mga pisikal na katawan(bodies) ay nabibighani o naaakit sa isang pwersang proporsiyonal sa kanilang masa. Ang grabitasyon ay pinakapamilyar na ahente na nagbibigay ng timbang sa mga obhekto(bagay) na may masa at nagsasanhi sa mga ito na bumagsak sa lupa kapat ito ay nahulog. Ito ay nagsasanhi sa mga nakakalat na mga bagay para magdikit-dikit at magsamasama at dahil dito ay nagpapaliwanag ng pag-iral, pagkakabuo at hugis ng mundo, ng araw, at iba pang mga makroskopiko na nakikita sa uniberso.
Ang "grabitasyon" ang sanhi ng pagkakapanatili ng mundo at ng ibang mga planeta sa kani-kanilang mga orbito sa paligid ng araw; at sa pananatili ng buwan sa kaniyang ikutan sa paligid ng mundo, para sa pagkakaroon ng mga agos at pagtaas at pagbaba ng antas ng tubig (pagkati at paglaki ng tubig); para rin sa kumbeksyon (convection; kung saan umaangat ang mga maiinit na pluido sa pamamagitan nito); para sa pagpapa-init ng mga panloob ng mga nabubuong mga bituin at mga planeta magpahanggang sa mga labis na pinakamataas na mga antas ng temperatura; at sa iba pang mga magkakaibang mga penomenong mapagmamasdan natin. Bilang pagsalungat, sa pangkalahatang relatibidad nagkakaroon ng grabitasyon dahil sa mga kurbada o pagbaluktot ng espasyo-oras na nagiging sanhi sa mga mosyong inersiyal o umaandar na mga bagay para bumilis (magkaroon ng akselerasyon) patungo sa isa't isa.
Ang grabitasyon ay isa sa apat na pundamental na interaksiyon ng kalikasan. Ang iba ay ang elektromagnetismo, malakas na interaksiyon at mahinang interaksiyon. Mas mahina ito kung ihahambing sa tatlo pang pangunahing lakas, datapwa't mas malayo ang nasasakop nito.
Mga nilalaman |
[baguhin] Mga paliwanag
[baguhin] Teoriya ng grabitasyon ni Newton
Pangunahing lathalain: 
Noong 1687, ang matematikong Ingles na si Isaac Newton ay naglimbag ng Principia na nagmungkahi ng kabaligtarang-batas kwadrado ng unibersal na grabitasyon. Ang teoriyang ito ni Newton ay nagtamasa ng pinakadakilang tagumpay nang ito ay gamitin upang hulaan ang eksistensiya ng Neptune batay sa mga mosyon ng Uranus na hindi maipapaliwanag sa pamamagitan ng mga aksiyon ng ibang mga planeta. Ang mga kalkulasyon ng parehong sina John Couch Adams at Urbain Le Verrier ay humula ng pangkalahatang posisyon ng planetang ito at ang mga kalkulasyon ni Le Verrie ang tumungo sa pagkakatuklas ni Johann Gottfried Galle ng Neptune. Ang pagkakaiba sa orbito ng planetang Mercury ang nagturo sa kamalian ng teoriya ni Newton. Sa dulo ng ika-19 na siglo, nabatid na ang orbito ay nagpakita ng kaunting mga perturbasyon(pagkagulo) na hindi buong maipapaliwanag ng teoriya ni Newton ngunit ang lahat ng mga paghahanap sa isang pang katawang(body) nagugulo gaya ng isang planetang umikot sa araw na mas malapit kesa sa Mercury ay hindi naging mabunga. Ang isyung ito ay nalutas noong 1916 ng teoriyang pangkalahatang relatibidad ni Albert Einstein na nagpaliwanag ng maliit na pagkakaiba sa orbito ng Mercury.
[baguhin] Pangkalahatang relatibidad
Ang grabitasyon ay kasalukuyang inilalarawan ng makabagong pisika sa pamamagitan ng teoriyang pangkalahatang relatibidad ni Albert Einstein na kanyang inilathala noong 1916 at pumalit sa batas ng unibersal na grabitasyon ni Newton. Ang batas ng unibersal na grabitasyon ni Newton ay isang mahusay na aproksimasyon o pagtatantiya kung ang mga grabitasyonal na field ay relatibong mahina at ang belosidad mas mabagal kumpara sa bilis ng liwanag. Kapag inalis ang kurbada(curvature) ng kalawakan(space) sa ekwasyon ng teoriyang pangkalahatang relatibidad, ito ay nagtatagpo sa batas ng unibersal na grabitasyon ni Newton ngunit kung ang kurbada ng kalawakan ay mahalaga gaya ng sa mga labis na malalaki at mabibilis na mga katawan(bodies), ang grabitasyon ni Newton ay hindi tamang humuhula sa mosyon ng mga katawan na ito. Ang isang halimbawa nito ang isang maliit na katawan(body) na umiikot sa isang bituing neutron. Ang orbito nito ay hindi na eliptiko at may komplikadong hugis.[3]
[baguhin] Mekanikang quantum
Pagkatapos ng ilang mga dekada nang matuklasan ang pangkalahatang relatibidad, natantong ang pangkalahatang relatibidad ay hindi umaayon sa mekanikang quantum. Ang mga graviton ay iminungkahi dahil sa dakilang tagumpay ng teoriyang quantum field(sa partikular ang Pamantayang Modelo) sa pagmomodelo ng pag-aasal ng lahat ng iba pang mga pundamental na pwersa ng kalikasan bilang pinamamagitan ng mga elementaryong partikulo. Ang elektromagnetismo ay ng photon, ang malakas na interaksiyon ng gluon, ang mahinang interaksiyon ng mga boson na W at Z. Ang hipotesis ay ang grabitasyonal na interaksiyon ay pinamamagitan rin ng hindi pa natutuklasang elementaryong partikulo na tinawag na graviton. Sa klasikong hangganan, ang teoriyang ito ay liliit sa pangkalahatang relatibidad at umaayon sa batas grabitasyon ni Newton sa hangganang mahinang field.[4][5][6] Ang mga pagtatangka na palawigin ang Pamantayang Modelo o iba pang mga teoriyang quantum field sa pamamagitan ng pagdadagdag ng mga graviton ay tumutungo sa mga malubhang teoretikal na kahirapan sa mataaas na mga enerhiya(mga prosesong sumasangkot sa mga enerhiyang malapit sa o mataas sa skalang Planck) dahil ang mga inpinidad ay lumilitaw sanhi ng mga epektong quantum o sa teknikal na mga termino, ang grabitasyon ay hindi renormalisable. Dahil sa ang klasikong pangkalahatang relatibdiad at mekanikang quantum ay hindi magkaayon sa gayong mga enerhiya, mula sa teoretikal na pananaw, ito ay hindi maipagtatanggol. Ang isang posibleng solusyon ang pagpapalit ng mga partikulo ng tali. [7]
[baguhin] Mga sanggunian
- ↑ Gaboy, Luciano L.. "Gravity, dagsin, grabida(d), atbp". Gabby's Dictionary, Praktikal na Talahuluganang Ingles-Filipino ni Gabby/Gabby's Practical English-Filipino Dictionary, GabbyDictionary.com.
- ↑ "Grabedad, grabiti, kalubhaan, kagrabihan". English, Leo James. Tagalog-English Dictionary (Talahulugang Tagalog-Ingles). (1990).
- ↑ http://csep10.phys.utk.edu/astr162/lect/cosmology/gravity.html
- ↑ Feynman, R. P.; Morinigo, F. B., Wagner, W. G., & Hatfield, B. (1995). Feynman lectures on gravitation. Addison-Wesley. ISBN 0201627345.
- ↑ Zee, A. (2003). Quantum Field Theory in a Nutshell. Princeton University Press. ISBN 0-691-01019-6.
- ↑ Randall, Lisa (2005). Warped Passages: Unraveling the Universe's Hidden Dimensions. Ecco. ISBN 0-06-053108-8.
- ↑ Alan Sokal (July 22, 1996). "Don't Pull the String Yet on Superstring Theory". The New York Times. http://query.nytimes.com/gst/fullpage.html?res=9D0DE7DB1639F931A15754C0A960958260. Nakuha noong March 26, 2010.
Ang lathalaing ito na tungkol sa Astronomiya at Pisika ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.
