Ancus Marcius

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search
Ancus Marcius o Martius
Ancus Martius, haka-kahang ika-16 na siglong depiksiyon ni Guillaume Rouillé
Paghahari642–617 BK[1]
SinundanTullus Hostilius
KahaliliLucius Tarquinius Priscus
AmaNuma Marcius o (Marcius)
InaPompilia

Si Ancus Marcius (c. 677 –617 BK;[2] naghari 642–617 BC)[1] ay ang maalamat na ika-apat na hari ng Roma. Sa pagkamatay ng nakaraang hari, si Tullus Hostilius, ang Senado ng Roma ay humirang ng isang interrex, na siya namang tumawag sa isang sesyon ng pagpupulong ng mga tao na naghalal ng bagong hari.[3] Si Ancus ay sinasabing namuno sa pamamagitan ng pagsasagawa ng giyera tulad ng ginawa ni Romulo, habang nagtataguyod din ng kapayapaan at relihiyon tulad ng ginawa ni Numa.[4]

Si Ancus Marcius ang pinaniniwalaan ng mga Romano na naging pangalan ng Marcii, isang pamilyang Plebo.[5]

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]

  1. 1.0 1.1 Maling banggit (Hindi tamang <ref> tag; walang binigay na teksto para sa refs na may pangalang Brit); $2
  2. Plutach's Parallel Lives vol. 1 p. 379
  3. Livy, Ab Urbe Condita, 1:32
  4. Penella, Robert J. (1990). "Vires/Robur/Opes and Ferocia in Livy's Account of Romulus and Tullus Hostilius". The Classical Quarterly. 40 (1): 207–213. doi:10.1017/S0009838800026902. JSTOR 639321.
  5. Niebuhr, The History of Rome, Volume 1, p. 301