Ang Aprendis ng Salamangkero

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search

Ang "Aprendis ng Salamangkero" (Aleman: "Der Zauberlehrling") ay isang tula ni Johann Wolfgang von Goethe na isinulat noong 1797. Ang tula ay balada sa labing apat na saknong.

Kuwento[i-edit | i-edit ang source]

Nagsisimula ang tula nang ang isang matandang mangkukulam ay umalis sa kanyang pagawaan, na iniiwan ang kanyang baguhan na may mga gawaing gagawin. Pagod sa pag-iigib ng tubig sa pamamagitan ng balde, ang aprendis ay umaakit ng walis upang gawin ang trabaho para sa kanya, gamit ang mahika kung saan hindi siya ganap na sanay. Hindi nagtagal ay napuno ng tubig ang sahig, at napagtanto ng aprendis na hindi niya mapipigilan ang walis dahil hindi niya alam ang mahika na kailangan para gawin ito.

Hinahati ng aprendis ang walis sa dalawa gamit ang palakol, ngunit ang bawat piraso ay nagiging isang buong walis na kumukuha ng isang balde at patuloy na nag-iigib ng tubig, na ngayon ay doble ang bilis. Sa tumaas na bilis na ito, mabilis na nagsimulang bumaha ang buong silid. Kapag ang lahat ay tila nawala, ang matandang mangkukulam ay bumalik at mabilis na sinira ang spell. Ang tula ay nagtapos sa pahayag ng matandang mangkukulam na ang isang master lamang ang dapat tumawag ng mga makapangyarihang espiritu.

Kulturang Aleman[i-edit | i-edit ang source]

"Der Zauberlehrling" ni Goethe ay kilala sa mundong nagsasalita ng Aleman. Ang mga linya kung saan nakikiusap ang aprendis sa nagbabalik na mangkukulam na tulungan siya sa gulo na kanyang ginawa ay naging cliché, lalo na ang linyang "Die Geister, die ich rief" ("The spirits that I summoned"), isang pinasimpleng bersyon ng isa. ng mga linya ni Goethe na "Die ich rief, die Geister, / Werd' ich nun nicht los" - "The spirits that I summoned / I now cannot rid myself of again", na kadalasang ginagamit para ilarawan ang taong humihingi ng tulong o mga kaalyado na hindi makontrol ng indibidwal, lalo na sa politika.

Mga katulad na kuwento[i-edit | i-edit ang source]

Ang ilang mga bersiyon ng kuwento ay naiiba sa Goethe, at sa ilang mga bersiyon ang mangkukulam ay galit sa aprendis at sa ilan ay pinatalsik pa ang aprendis dahil sa sanhi ng gulo. Sa ibang mga bersiyon, medyo natutuwa ang mangkukulam sa aprendis at kinukulit lang niya ang aprendis niya tungkol sa pangangailangang makontrol nang maayos ang gayong mahika kapag ipinatawag.[kailangan ng sanggunian] Ang galit ng mangkukulam sa aprendis, na lumalabas sa parehong Griyegong Philopseudes at sa pelikulang Fantasia, ay hindi lumalabas sa "Der Zauberlehrling" ni Goethe.

Philopseudes[i-edit | i-edit ang source]

Mahilig sa Kasinungalingan (Sinaunang Griyego: Φιλοψευδής 'Mahilig sa kasinungalingan') ay isang maikling kuwentong balangkas ni Lucian, isinulat c. AD 150. Ang tagapagsalaysay, si Tychiades, ay bumibisita sa bahay ng isang may sakit at matandang kaibigan, si Eucrates, kung saan siya ay may argumento tungkol sa realidad ng sobrenatural. Si Eucrates at ilang iba pang mga bisita ay nagsasabi ng iba't ibang mga kuwento, na nilayon upang kumbinsihin siya na ang mga sobrenatural na pangyayari ay totoo. Ang bawat kuwento naman ay tinanggihan o kinukutya ni Tychiades.[1]

Mga sanggunian[i-edit | i-edit ang source]

  1. Lucian of Samosata (1905). "The Liar". The Works of Lucian of Samosata, Volume III. Sinalin ni H. W. Fowler and F. G. Fowler. Oxford: Clarendon Press.