Arkitekturang Neogotiko

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search
Ang Sint-Petrus-en-Pauluskerk sa Ostend (Belgium), na itinayo sa pagitan ng 1899 at 1908

Ang Neogotiko (tinukoy din bilang Victorianong Gotiko, neo-Gothic, o Gothick) ay isang arkitektural na kilusan na nagsimula noong huling bahagi ng 1740s sa Inglatera. Ang busgo nito ay lumago noong unang bahagi ng ika-19 na siglo, nang mas lalong seryoso at natutuhan ng mga tagahanga ng mga Neogotikong estilo na hinahangad na buhayin ang arkitekturang Gotiko, taliwas sa mga Neoklasikong istilo na laganap noong panahong iyon. Ang Muling Pagsasabuhay ng Gotiko ay kumukuha ng mga tampok na katangian mula sa orihinal na estilong Gotiko, kabilang ang mga pandekorasyong pattern, finial, lansetang bintana, mga hulma ng talukbong, at paghinto ng label. Sa kalagitnaan ng ika-19 na siglo, ito ay itinatag bilang ang nangungunang estilo ng arkitektura sa mundong Kanluranin.

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]