Arkitekturang Neoklasiko

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search
Château de Bagatelle sa Paris, isang maliit na Noklasikong château

Ang arkitekturang Neoklasiko ay isang estilo ng arkitektura na isinabuhay ng kilusang Neoklasiko na nagsimula noong kalagitnaan ng ika-18 siglo sa Italya at Pransiya.[1]

Ang pag-usad ng arkeolohiya ay mahalaga sa paglitaw ng Neoklasikong arkitektura. Ang mga pook ng paghuhukay tulad ng sa Pompeii at Herculano ay nagbigay sa mga arkitekto na gumawa ng malalim na interpretasyon ng arkitekturang Klasiko at magbuod ang kanilang sariling natatanging estilo.[2]

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]

  1. "Neoclassical architecture". Encyclopedia Britannica (sa wikang Ingles). Nakuha noong 2017-07-07.
  2. Pierson, William Harvey, 1911- (1976). American buildings and their architects. Anchor Press/Doubleday. OCLC 605187550.CS1 maint: multiple names: listahan ng mga may-akda (link)

Mga panlabas na link[baguhin | baguhin ang batayan]