Pumunta sa nilalaman

Arkitekturang Neoklasiko

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Château de Bagatelle sa Paris, isang maliit na Noklasikong château

Ang arkitekturang Neoklasiko ay isang estilo ng arkitektura na isinabuhay ng kilusang Neoklasiko na nagsimula noong kalagitnaan ng ika-18 siglo sa Italya at Pransiya.[1]

Ang pag-usad ng arkeolohiya ay mahalaga sa paglitaw ng Neoklasikong arkitektura. Ang mga pook ng paghuhukay tulad ng sa Pompeii at Herculano ay nagbigay sa mga arkitekto na gumawa ng malalim na interpretasyon ng arkitekturang Klasiko at magbuod ang kanilang sariling natatanging estilo.[2]

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang wikitext]

  1. "Neoclassical architecture". Encyclopedia Britannica (sa wikang Ingles). Nakuha noong 2017-07-07.{{cite ensiklopedya}}: CS1 maint: date auto-translated (link)
  2. Pierson, William Harvey, 1911- (1976). American buildings and their architects. Anchor Press/Doubleday. OCLC 605187550.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (link) CS1 maint: multiple names: mga may-akda (link)

Mga panlabas na link[baguhin | baguhin ang wikitext]