Bandolin

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Para sa ibang gamit, tingnan ang Mandolina (paglilinaw).
Isang bandolin.

Ang bandolin, mandolin, o mandolina[1] ay isang instrumentong pangtugtugin na may literal na kahulugang "isang maliit na kasaping soprano sa mag-anak ng mga gitara". Tinutugtog itong tinatamaan ng kamay ang mga bagting. Katulad ng biyolin ang tunog nito o ng isang pinapalong dulsimer. Dinisenyo sa Napoli ang pangkaraniwang uri ng bandolin, na may walong kuwerdas, may katawang yari sa kahoy at ang tablang pangdaliring may mga gutay (Ingles: fret) o guhit na metal.

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang source]

  1. English, Leo James (1977). "Bandolin, mandolin, mandolina". Tagalog-English Dictionary (sa wikang Ingles). Congregation of the Most Holy Redeemer. ISBN 9710810731.

Musika Ang lathalaing ito na tungkol sa Musika ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.