Fernando I ng Napoles

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya

Si Ferdinando Trastámara d'Aragona, ng sangay ng Napoles, pangkalahatang kilala bilang Ferrante at tinatawag din ng kaniyang mga kasabay na sina Don Ferrando at Don Ferrante[1] (Valencia, Hunyo 2, 1424 – Naples, Enero 25, 1494), ay ang nag-iisang anak na lalaki, hindi lehitimo, ni Alfonso I ng Napoles. Siya ay hari ng Napoles mula 1458 hanggang 1494.

Naglabas siya ng iba't ibang batas panlipunan na sa katunayan ay nagpapahina sa labis na kapangyarihan ng mga Baron, na pinapaboran ang maliliit na artesano at magsasaka. Ang gawaing ito ng modernisasyon at ang paglaban na inilagay niya laban sa kanila ay humantong sa pagsiklab ng tanyag na pag-aalsa na sinupil din.[2]

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang source]

  1. Gino Benvenuti (2002). Newton & Compton editori (pat.). Le Repubbliche Marinare. Amalfi, Pisa, Genova, Venezia. Rome.
  2. https://www.vesuviolive.it/cultura-napoletana/grande-sud/237985-don-ferrante-re-illegittimo-sfido-baroni-napoletani/