Francisco de Sande

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search

Si Francisco de Sande Picón (1540 – Setyembre 12, 1602) ay ang ikatlong Gobernador-Heneral ng Pilipinas na mula sa Espanya. Nagsimula siyang mamuno noong Agosto 25, 1575 at nagtapos noong Abril 1580. Itinatatag niya ang Ciudad Real de Nueva Cáceres, kilala na ngayon bilang Lungsod ng Naga.

Maagang karera[baguhin | baguhin ang batayan]

Isang katutubo ng Cáceres at isang kamag-anak ni Álvaro de Sande, nagsilbi siyang isang abogado, hukom ng kriminal, at awditor sa Mehiko. Humalili siya kay Guido de Lavezaris, kasapi ng Ekspedisyon ni Ruy López de Villalobos noong 1543 mula Barra de Navidad, Jalisco, Mehico, noong Agostp 25, 1575.[1]

Noong 1575, hinirang siya ni Haring Felipe II ng Espanya bilang gobernador-heneral ng Pilipinas.[1]

Pagkagobernador[baguhin | baguhin ang batayan]

Isa sa mga una niyang ginawa bilang adbokasiyang pampolitika ay ang pagtatanggal ng malawak na encomienda ng mayayamang Kastila sa Pilipinas. Noong 1576, naglabas siya ng kautusan na ipinagbabawal ang lahat ng opisyal na hinirang ng Korona na magmay-ari ng mga encomienda na unang nilaan para sa mga Indiyo.[2]

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]

  1. 1.0 1.1 "Letter to Felipe II by Francisco de Sande" (sa wikang Ingles). Nakuha noong 2009-10-17.[patay na link]
  2. "Encomiendas forbidden to Royal Officials" (sa wikang Ingles). Tinago mula sa orihinal noong 2009-07-19. Nakuha noong 2009-10-17.