Franz Ferdinand (banda)

Mula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search
Franz Ferdinand
Franz Ferdinand - O2 Academy Brixton - Saturday 24th February 2018 FranzFBrixton240218-38 (26699814248).jpg
Ang Franz Ferdinand ay gumaganap nang live sa 2018. Mula sa kaliwa hanggang kanan: Bardot, Corrie, Kapranos, Thomson, at Hardy.
Background information
OriginGlasgow, Scotland
Genres
Years active2002–kasalukuyan
LabelsDomino
Associated acts
Websitefranzferdinand.com
Members
Past members
  • Nick McCarthy

Ang Franz Ferdinand ay isang bandang Scottish na rock na nabuo sa Glasgow noong 2002. Ang orihinal na lineup ng banda ay binubuo ng Alex Kapranos (lead vocals at gitara, keyboard), Nick McCarthy (ritmo ng ritmo, mga keyboard at pag-back vocals), Bob Hardy (bass guitar), at Paul Thomson (mga tambol, percussion at pag-back vocals). Si Julian Corrie (mga keyboard, synthesizer, gitara at pag-back vocals) at si Dino Bardot (gitara at pag-back vocals) ay sumali sa banda noong 2017 pagkatapos umalis si McCarthy sa nakaraang taon. Ang banda ay isa sa mga mas sikat na post-punk revival band, na nakakakuha ng maraming UK top 20 hits.[1] Ang mga ito ay hinirang para sa maraming mga Grammy Awards at nakatanggap ng dalawang Brit Awards - nanalo ng isa para sa Best British Group - pati na rin ang isang NME Award.

Ang unang dalawang pag-aawit ng banda na "Darts of Pleasure" at "Take Me Out", na naitala sa loob ng top-50 sa UK Singles Chart. Nai-chart sa "Take Me Out" sa ilang mga bansa at nakakuha ng isang nominasyon ng Grammy para sa Best Rock Performance by a Duo or Group with Vocal; naging pirma ng banda ang kanta. Ang kanilang self-titled debut studio album ay nanalo ng 2004 Mercury Prize at nagkamit ng isang Grammy nominasyon para sa Best Alternative Album.

Noong 2005, pinakawalan ng banda ang kanilang pangalawang album sa studio, You Can Have It So Better Better, na ginawa ni Rich Costey. Sumilip ito sa loob ng top-ten sa maraming mga bansa at nakakuha ng Grammy-nominasyon para sa Best Alternative Album at para sa isa sa mga single, "Do You Want To". Ang ikatlong studio album ng banda, Tonight: Franz Ferdinand, ay inilabas noong Enero 2009; sa pamamagitan ng pagkatapos ay ang band ay shifted mula sa isang post-punk Nakatuon tunog sa isang mas sumayaw-oriented tunog. Ang isang album ng remix ng Tonight, na may pamagat na Blood, ay inilabas noong Hulyo 2009.

Apat na taon pagkatapos ng paglabas ng Tonight, pinakawalan ng banda ang kanilang ika-apat na album sa studio, Right Thoughts, Right Words, Right Action, noong Agosto 2013. Noong 2015, nabuo ng Franz Ferdinand at American rock band na Sparks ang supergroup FFS at pinakawalan ang isang one-off self-titled album noong Hunyo 2015. Kasunod ng pag-alis ng McCarthy, pinakawalan ng banda ang kanilang ikalimang studio album, Always Ascending, noong Pebrero 2018.

Mga kolaborasyon at covers[baguhin | baguhin ang batayan]

Sakop ni Franz Ferdinand ang kanta ng LCD Soundsystem na "All My Friends" na lumitaw bilang isang B-side sa solong, at sakop ng LCD Soundsystem ang kanilang awit na Live Alone bilang kapalit, na lumitaw sa isang pabalat na EP kasama ang Stephin Merritt, ESG at Debbie Harry na lahat sakop na mga kanta mula sa Tonight.[2] Saklaw din nila ang "Sexy Boy" by Air, "It Won't Be Long" by The Beatles, Pulp's " Mis-Shapes", pinindot ni Gwen Stefani ang 5 na pinakahuli ng "What You Waiting For?", "Call Me" by Blondie, Britney Spears' '"Womanizer" at kanta ni David Bowie na "Sound and Vision", na nagtatampok ng Girls Aloud[3] sa pag-back ng mga bokal, para sa isang compilation disc na nagmamarka ng ika-40 anibersaryo ng BBC Radio 1, kasama ang iba pang nangungunang mga artista. Bukod pa rito, naitala ni Franz Ferdinand ang isang takip ng awitin ng The Fire Engines na "Get Up and Use Me". Bilang kapalit, naitala ng Fire Engine ang isang takip ng "Jacqueline". Ang banda ay kumuha din ng isang katulad na diskarte kasama ang Dutch band na si De Kift, na sumasakop sa awiting "Heisa-Ho" habang si De Kift ay nagtala ng isang takip ng "Love and Destroy " sa mga liriko ng Dutch. Ang takip ni De Kift ay pinangalanang "Liefde En Puin" na siyang pamagat na "Love and Destroy" na isinalin sa Dutch. Ang banda ay nagkaroon ng mga remix sa pamamagitan ng mga electronic artist na Daft Punk, Hot Chip, Justice, The Avalanches, Microfilm, at Erol Alkan.

Ang banda ay nagsagawa, naglaro, at naitala kasama si Jane Birkin, na sumasakop sa Serge Gainsbourg song na "Sorry Angel" para sa 2005 na album na si Monsieur Gainsbourg Revisited. Bilang karagdagan, muling naitala ni Franz ang track na "Brown Onions" para sa compilation album ni David Shrigley na Worried Noodles.[4] Ang banda ay pinananatiling instrumento ng magkapareho ngunit ginamit na lyrics na isinulat ni Shrigley na kasama ang pare-pareho na pag-uulit ng salitang "No" at paminsan-minsan "No brains, no teeth, no legs, no eyes...". Ang Hot Chip, isang banda na naiulat na paborito ni Franz Ferdinand, ay nagsagawa rin ng kanilang sariling bersyon ng "No" sa parehong album.

Nakilala ang banda na Gorillaz noong Disyembre 2005 at pakikipanayam sa bawat isa para sa isang tampok sa Observer Music Monthly.[5]

Sa seremonya ng NME Awards ng 2009, nagsagawa sila ng takip ng Blondie's "Call Me" kasama si Elly Jackson ng La Roux sa mga bokal na panauhin.

Nang lumitaw si Franz sa Live Lounge ng Radio 1 noong Abril 6, 2009 upang maisulong ang No You Girls, nasaklaw nila ang Womanizer by Britney Spears.

Nakipagtulungan din sila kay Marion Cotillard para sa kampanya ng 2010 Lady Dior. Sinulat ng banda ang lyrics at ginampanan ang musika para sa awiting "The Eyes of Mars", habang ang aktres ay nasa mga bokal. Nabanggit ni Kapranos na nakakapreskong nagtatrabaho sa kanya dahil marami siyang nasayang na pagpunta at muling pag-ulit ng kanta sa oras at oras.

Noong 2010, nag-ambag si Franz Ferdinand sa tunog ng tunog ng Alice in Wonderland sa kanilang pagsasaayos ng awit na "The Lobster Quadrille". Kalaunan sa taong iyon, nakipagtulungan ang Kapranos at McCarthy sa awiting "Do It Again" kasama si Edwyn Collins sa kanyang album na Losing Sleep.[6]

Noong 2016 ay nakibahagi si Alex Kapranos sa isang dokumentaryo tungkol sa musika ng Glasgow at Chemikal Underground Records na tinawag na Lost in France . Ang pelikula ay pinangungunahan ni Niall McCann at dinala si Kapranos (kasama ang mga miyembro ng The Delgados, Mogwai at iba pa) sa Mauron, Brittany, upang muling likhain ang isang gig na nilalaro nila noong si Kapranos ay nasa kanyang naunang banda, The Karelia. Nagtatampok ang pelikula ng mga Kapranos na naglalaro nang live kasama si Stuart Braithwaite ng Mogwai, at iba pang mga musikero tulad ng Emma Pollock at RM Hubbert, at Holy Mountain, pati na rin ang mga panayam kay Kapranos at mga dati niyang label-mates. Lost in France na pinangunahan sa Edinburgh International Film Festival sa buong positibong pagsusuri at tinawag na "nakakatawa, mahalaga at malungkot"[7] pamamagitan ng bibliyang sining ng Skotlanda na The Skinny.

Pangalan[baguhin | baguhin ang batayan]

Ang Archduke Franz Ferdinand ng Austria ay nagbigay inspirasyon sa pangalan ng banda.

Ang pangalan ng banda ay orihinal na inspirasyon ng isang racehorse na tinatawag na Archduke Ferdinand.[8] Matapos makita ang panalo ng kabayo sa Northumberland Plate noong 2001, sinimulang talakayin ng banda si Archduke Franz Ferdinand at naisip na ito ay isang mabuting pangalan ng banda dahil sa pag-uulat ng pangalan at mga implikasyon ng pagkamatay ng Archduke (ang pagpatay sa kanya ay isang mahalagang kadahilanan sa ang nangunguna sa World War I).[9]

"Higit sa lahat nagustuhan namin ang paraan na ito tunog", sinabi ni Bob. "Nagustuhan namin ang alliteration". "Siya ay isang hindi kapani-paniwala na figure din", patuloy na Alex. "Ang kanyang buhay, o hindi bababa sa pagtatapos nito, ay ang nangunguna sa kumpletong pagbabagong-anyo ng mundo at iyon ang nais nating maging musika. Ngunit hindi ko nais na over-intellectualize ang bagay na pangalan. Karaniwan ang isang pangalan ay dapat na tunog mabuti ... tulad ng musika ". Inalok ni Paul, "Gusto ko ang ideya na, kung tayo ay maging tanyag, marahil ang mga salitang Franz Ferdinand ay gagawing isipin ng mga tao ang banda sa halip na ang makasaysayang pigura" - ang pakikipag-usap sa musikang ito?.[10]

Musika at sining[baguhin | baguhin ang batayan]

Stylistically, ang banda ay may label na " indie rock,[11][12] post-punk revival,[13][14] dance-punk,[15][16] dance-rock,[17][18] at art rock."[19]

Ang banda ay kapansin-pansin para sa paggamit nito ng imaheng Russian avant-garde sa album at mga solong pabalat na idinisenyo ni Matthew Cooper. Kabilang sa mga halimbawa ang: "Maaari Mo Bang Ito Maging Mas Mahusay," na tumutukoy sa 1924 na larawan ng Lilya Brik ni Alexander Rodchenko; "Take Me Out", na tumutukoy sa One-Sixth Part of the World, din ni Alexander Rodchenko; "This Fire" na sanggunian Beat the Whites with the Red Wedge ni El Lissitzky ; at "Michael", na may isang solong sining batay sa A Proun ni Lissitzky. Ang awiting "Love and Destroy" ay binigyang inspirasyon ng eksena ng kaguluhan na ginawa ni Margarita, isang karakter ni Michael Bulgakov 's "The Master and Margarita", sa apartment ng panitikang kritiko na si Latunzky.

Gayundin, sa "Outsiders", ang lyrics na "In Seventeen years will you still be Samille, Lee Miller, Gala or whatever" ay isang sanggunian sa mga mahilig sa mga artista na sina Auguste Rodin, Man Ray at Salvador Dalí.

Music videos[baguhin | baguhin ang batayan]

Marami sa mga video upang i-promote ang mga banda ng banda ay kumuha ng inspirasyon mula sa Russian avant-garde katulad ng kanilang mga LP at CD sleeves.

Ang video ng musika ng avant-garde para sa "Take Me Out", na pinamunuan ni Jonas Odell, ay binigyang inspirasyon ng Dadaism (lalo na si Max Ernst's Une Semaine de Bonté), Busby Berkeley choreographies at disenyo ng konstruksyon ng Ruso.[20] Ipinaliwanag ni Alex Kapranos ang marami at iba-ibang impluwensya sa likod ng 1930-style na promo para sa pangalawang solong "Take Me Out": "Ito ay uri ng dalawang dimensional sa isang tatlong dimensional na estilo kung mayroon itong anumang kahulugan. Ito ay isang montage ng mga imahe; ating sarili, mga larawan at mga bagay na kinuha mula sa iba pang mga lugar at pinagsama sa kakaiba, mahirap unawain na paraan. Iyon ang nagbibigay sa video na kakaiba, masigla, istilo".[21]

Ang mga lyrics ng "Do You Want To" ay gumawa ng sanggunian sa mga partido sa "uso" na Glasgow art gallery Transmission, at kasama ang video ng iba't ibang gawain ng kontemporaryong artist na si Vanessa Beecroft .

Discography[baguhin | baguhin ang batayan]

Mga album sa studio
Mga album ng magkasama

Mga kasapi[baguhin | baguhin ang batayan]

Mga kasalukuyang kasapi[baguhin | baguhin ang batayan]

  • Alex Kapranos - lead vocals, gitara, keyboard (2002–present)
  • Bob Hardy - gitara ng bass (2002–present)
  • Paul Thomson - mga tambol, pagtambulin, pag-back vocals (2002–present)
  • Julian Corrie - mga keyboard, synthesizer, gitara, pag-back vocals (2017–present)
  • Dino Bardot - ritmo ng ritmo, pag-back vocals (2017–present)

Mga nakaraang miyembro[baguhin | baguhin ang batayan]

  • Nick McCarthy - gitara, keyboard, pag-back vocals (2002–2016)

Mga Tala[baguhin | baguhin ang batayan]

  1. "Franz Ferdinand: The Heather's On Fire". The Skinny. 9 October 2009. Nakuha noong 9 July 2011.
  2. Larry Fitzmaurice (2011-04-12). "Listen: LCD Soundsystem Cover Franz Ferdinand". Pitchfork. Nakuha noong 2020-04-14.
  3. "Franz Aloud". Sunday Mail. 9 September 2007. Sininop mula sa ang orihinal noong 15 September 2007. Nakuha noong 9 September 2007.
  4. "New Cd From David Shrigley, Worried Noodles, 2007". Davidshrigley.com. Sininop mula sa ang orihinal noong 6 Disyembre 2008. Nakuha noong 27 Nobyembre 2008.
  5. "Franz Ferdinand interview Gorillaz – Observer Music Monthly". Sininop mula sa ang orihinal noong 7 Mayo 2006. Nakuha noong 1 Abril 2007.
  6. Price, Simon (19 September 2010). "Album: Edwyn Collins, Losing Sleep, Heavenly – Reviews, Music". The Independent. London. Nakuha noong 9 July 2011.
  7. "Alex Kapranos on Glasgow's 90s music scene - The Skinny". Theskinny.co.uk. Nakuha noong 31 March 2019.
  8. BBC Sport. "Archduke Ferdinand takes Plate honours".
  9. Jessica Nikolich and James Hurley. "Franz Ferdinand". Sininop mula sa ang orihinal noong 20 June 2009. Nakuha noong 29 August 2009.
  10. "Franz Ferdinand interview – is this music?". Isthismusic.com. Nakuha noong 5 September 2010.
  11. "BBC – Seven Ages of Rock "What the World Is Waiting For"". Seven Ages of Rock. 2007. Nakuha noong 11 February 2015.
  12. Petridis, Alexis (29 January 2004). "Music: Pop CD: Franz Ferdinand Franz Ferdinand". The Guardian. London.
  13. "Franz Ferdinand". Phoenixnewtimes.com. 25 August 2006. Nakuha noong 27 September 2014.
  14. "Sean Price, Jesus Price Supastar (2007)". Complex. 2 April 2012. Nakuha noong 27 September 2014.
  15. Bennett, Kate (20 August 2013). "Franz Ferdinand – Right Thoughts, Right Words, Right Action". musicOMH. Nakuha noong 12 January 2016.
  16. "Franz Ferdinand: Heir Apparent". SPIN. 6 April 2004. Nakuha noong 27 September 2014.
  17. Ganz, Caryn (March 2007). "Franz Ferdinand". Spin. 20 (4): 30. ISSN 0886-3032.
  18. Sutherland, Mark (27 August 2013). "Franz Ferdinand Take 'Right' Turn With Album That Almost Didn't Happen". Billboard.
  19. Montgomery, Hugh (24 August 2013). "Album: Franz Ferdinand, Right Thoughts, Right Words, Right Action (Domino)". The Independent. Nakuha noong 31 January 2015.
  20. "Franz Ferdinand 'Take Me Out'". XFM. Nakuha noong 27 September 2014.
  21. "Franz Ferdinand 'Take Me Out'". XFM. Nakuha noong 27 September 2014.

Mga Sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]

Mga panlabas na link[baguhin | baguhin ang batayan]