George Webbe Dasent

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya

Si Sir George Webbe Dasent, DCL (1817–1896) ay isang Britanikong tagasalin ng mga kuwentong-pambayan at nag-ambag sa The Times.

Talambuhay[baguhin | baguhin ang wikitext]

Si Dasent ay ipinanganak noong Mayo 22, 1817 sa St. Vincent, British West Indies, ang anak ng attorney general na si John Roche Dasent. Ang kaniyang ina ay pangalawang asawa ng kaniyang ama; Si Charlotte Martha ay anak ni Kapitan Alexander Burrowes Irwin.[1]

Nag-aral siya sa Westminster School, King's College London, at Unibersidad ng Oxford, kung saan nakipagkaibigan siya sa kaklase na si J. T. Delane, nang maglaon ay naging bayaw niya.[2] Pagkatapos makapagtapos sa unibersidad noong 1840 na may degree sa panitikang Klasikos, hinirang siyang kalihim ni Thomas Cartwright sa isang diplomatikong luklukan sa Estokolmo, Suwesya. Doon niya nakilala si Jakob Grimm, kung saan ang rekomendasyon niya ay unang naging interesado sa panitikang Eskandinabo at mitolohiya.[2]

Inilathala niya ang unang resulta ng kaniyang pag-aaral, isang salin sa Ingles ng The Prose or Younger Edda (1842), na sinundan ng pagsasalin ng Grammar of the Icelandic o Old-Norse Tongue (1843) ni Rask.[3]

Pagbalik sa Inglatera noong 1845 siya ay naging katuwang na patnugot ng The Times sa ilalim ng kaniyang kamag-aral na si Delane, na ang kapatid na babae ay pinakasalan niya. Ang mga koneksiyon ni Dasent sa diplomatang Pruso na si Bunsen ay nakredito sa makabuluhang kontribusyon sa papel sa pagbuo ng patakarang panlabas nito.[2] Habang nagtatrabaho para sa pahayagan, ipinagpatuloy pa rin ni Dasent ang kanyang pag-aaral sa Eskandinabo, na naglalathala ng mga pagsasalin ng iba't ibang kwentong Nordiko. Nagbasa rin siya para sa Bar at tinawag noong 1852.[3]

Noong 1853, hinirang siyang propesor ng literatura ng Ingles at modernong kasaysayan sa King's College London at noong 1859 isinalin niya ang Popular Tales from the Norse ( Norske Folkeeventyr) ni Peter Christen Asbjørnsen at Jørgen Moe, kasama dito ang isang "Introductory Essay on the Origin and Diffusion of Popular Tales."[4]

Marahil ang kanyang pinakakilalang gawa, The Story of Burnt Njal, isang pagsasalin ng Islandikong Njal's Saga na una niyang sinubukan habang nasa Estokolmo, ay inilabas noong 1861. Ang gawaing ito ay nagtatag ng patuloy na interes sa literatura ng Iceland, upang mas maraming pagsasalin ang sumunod.[5][3] Si Dasent ay bumisita noong 1861-1862 sa Islandya, kung saan siya ay pinuri sa Reykjavík bilang isa sa mga mahilig sa alamat na nagpatibay ng ugnayan sa pagitan ng Ingles at Nordiko. Kasunod ng pagbisitang iyon, inilathala niya ang kaniyang pagsasalin ng Gisli the Outlaw (1866).[6][3]

Noong 1870, hinirang siya bilang komisyoner ng serbisyo sibil at dahil dito ay nagbitiw sa kaniyang posisyon sa The Times . Noong 1876 siya ay kinabalyero sa Inglatera, kahit na siya ay isa nang kabalyerong Danes.[3]

Si Dasent ay nagretiro mula sa serbisyo publiko noong 1892 at namatay sa Ascot noong Hunyo 1, 1896. [3] Naiwan siya ng kaniyang asawa, dalawang anak na lalaki, at isang anak na babae, si Frances Emily Mary (ipinanganak 1855). Ang nakababatang anak ay ang manunulat at tagapaglingkod sibil na si Arthur Irwin Dasent, at ang panganay na anak ay si Sir John Roche Dasent.[7] Ang isa pang anak na lalaki, si George William Manuel Dasent (1849–1872), ay nalunod malapit sa Sandford-on-Thames.[8]

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang wikitext]

  1. Dasent, Arthur Irwin (1904). George Webbe Dasent, D.S.L. (Memoir of the Author). pp. xvii–xliii. {{cite book}}: |work= ignored (tulong)
  2. 2.0 2.1 2.2 Dasent (A. I.) 1904.
  3. 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 Seccombe 1901.
  4. Asbjørnsen, Peter Christen; Moe, Jørgen, mga pat. (1859). Popular Tales from the Norse. Bol. 1. Sinalin ni George Webbe Dasent. New York: D. Appleton.
  5. The Story of Burnt Njal. Bol. 1. Sinalin ni George Webbe Dasent. Edinburgh: Edmonston and Douglas. 1861.; Vol. 2
  6. The Story of Gisli the Outlaw. Sinalin ni George Webbe Dasent. Edinburgh: Edmonston and Douglas. 1866.
  7. "Dasent, John Roche". Who's Who. Bol. 59. 1907. p. 444.
  8. Langford, V. Oliver (1894). The history of the island of Antigua. Bol. 1. London: Mitchell and Hughes. p. 191. ISBN 9785871960943.