Induksiyong elektromagnetiko

Mula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search

Ang induksiyong elektromagnetiko ang paglikha ng diperensiyang potensiyal sa ibayo ng isang konduktor kapag nalantad sa nagbabagong magnetikong field. Ito ay isang basikong batas ng elektromagnetismo na humuhula kung paanong ang magnetikong field ay nakikipagugnayan sa sirkitong elektriko upang lumikha ng puwersang elektromotibo. Ito ang pundamental na prinsipyong nagpapatakbo sa mga transformer, mga inductor, maraming mga uri ng motor na elektriko, mga henerador at mga solenoid. Ang ekwasyong Maxwell–Faraday ay isang paglalahat ng batas ni Faraday at isa mga ekwasyon ni Maxwell.