Pumunta sa nilalaman

Kababaihan sa Timog Korea

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Kababaihan sa Timog Korea
Isang koponan ng kababaihang manlalaro ng putbol sa Timog Korea, 2009
Pangkalahatang estadistika
Babae sa pamahalaan17% (2016)[1]
Babae higit sa 25 na nasa edukasyong sekundarya79.4% (2010)
Babae sa lakas-paggawa57.9% antas ng trabaho (2015)[2]
Indeks ng Di-pagkapantay-pantay ng Kasarian[3]
Halaga0.067 (2021)
RanggoIka-15 sa 191
Indeks sa Pandaigdigang Agwat sa Kasarian[4]
Halaga0.689 (2022)
RanggoIka-99 sa 146

Ang mga kababaihan sa Timog Korea ay nakaranas ng malaking pag-unlad sa mga panlipunang pagbabago nitong mga nagdaang taon, kumpara sa mga nakaraang panahon kung kailan malalim na nakaugat sa kultura ang Confucianismo.[5] Malaki ang naging pag-angat ng ekonomiya ng Timog Korea dahil sa urbanisasyon, industriyalisasyon, pamumunong militar, repormang demokratiko, at panlipunang liberalisasyon mula pa noong huling bahagi ng dekada 1960. Ang mga gampaning pangkasarianat pagkakakilanlang pangkasarian ay nabago bilang tugon sa modernidad.[6] Higit sa kalahati ng mga kababaihang Timog Koreano ay may trabaho.[7]

Ang SoShi o SNSD, isang pangkat na pangtugtuging popular na binubuo ng makabagong mga kababaihang taga-Timog Korea, na nagmomodelo para sa LG Cinema 3D TV. Mula sa kaliwa pakanan: sina Kim Tae-yeon, Kim Hyo-yeon, Seo Joo-hyun, Choi Soo-young, Im Yoona, Jessica Jung, Tiffany Hwang, Sunny Lee, at Kwon Yuri.

Sa sistemang pampulitika ng Timog Korea, bagama't hindi kasingdami ng mga lalaki ang bilang ng mga babaeng politiko, mas aktibo na silang lumalahok ngayon kaysa noong nakaraan. Pagkatapos ng halalang parlamentaryo noong 2020, 57 puwesto sa Pambansang Asemblea ang napunta sa mga kababaihan, o 19.1% (OECD), na bahagyang mas mataas kaysa kalahati ng karaniwang antas ng OECD (31%),[8] ang pinakamataas na bilang ng mga puwestong nakuha ng kababaihan sa kasaysayan ng Timog Korea.[9]

Noong 2023, pumangalawa ang Timog Korea sa ika-30 puwesto mula sa 177 bansa sa Indeks ng Kababaihan, Kapayapaan, at Seguridad, na batay sa 13 tagapagpahiwatig ng pagsasama, katarungan, at seguridad.[10] Noong 2023 din, umabot sa ika-20 puwesto ang Timog Korea mula sa 193 bansa sa Human Development Index (HDI, o Talatuntunan ng Kaunlarang Pantao). Noong 2025, nasa ika-12 puwesto ito mula sa 172 bansa sa Gender Inequality Index (GII, o Indeks ng Di-pagkapantay-pantay ng Kasarian), na nagpapakita na ito ang pangalawang bansang may pinakamababang antas ng hindi pagkakapantay sa kasarian sa Asya.[11][12]

Sa mga lalawigan, karamihan sa mga kababaihan ay nagtatrabaho sa mga pangunahing industriya gaya ng agrikultura. Kadalasan, limitado ang kanilang mga oportunidad sa edukasyon at trabaho. Ayon sa isang survey o pagpapanayam noong 2019 ng Ministro ng Agrikultura, 81% ng mga tumugon ay naniniwalang mas mababa ang katayuang panlipunan ng mga babaeng magsasaka kaysa sa mga lalaking magsasaka, kahit na mahigit sa 50% ng mga magsasaka sa Timog Korea ay kababaihan.[13]

Ang katayuan ng kababaihan ay umangat na sa antas na maituturing silang pantay sa kalalakihan pagdating sa edukasyon, kalusugan, at mga karapatang legal. Gayunman, patuloy pa ring may malalaking pagkiling sa politika at ekonomiya laban sa mga kababaihan.[14][15] Patuloy na nakararanas ang mga kababaihang Koreano ng mga estereotipo[16] tungkol sa mahigpit na gampaning pangkasarian. Kabilang dito ang pananaw na ang mga kababaihan ay dapat manatili sa bahay bilang mga maybahay, at may mas kaunting kapangyarihan o boses sa mga gawaing pampulitika at pang-ekonomiya, at iba pa.[17]

Mga sanggunian

[baguhin | baguhin ang wikitext]
  1. ↑ "Women in Parliaments: World Classification". www.ipu.org. Inarkibo mula sa orihinal noong 2014-03-28. Nakuha noong 2016-09-12.
  2. ↑ OECD. "LFS by sex and age - indicators" (sa wikang Ingles). Inarkibo mula sa orihinal noong 2019-05-25. Nakuha noong 2015-11-30.
  3. ↑ "Human Development Report 2021/2022" (PDF) (sa wikang Ingles). HUMAN DEVELOPMENT REPORTS. Nakuha noong 18 Oktubre 2022.
  4. ↑ "Global Gender Gap Report 2022" (PDF) (sa wikang Ingles). World Economic Forum. Nakuha noong 24 February 2023.
  5. ↑ South Korea Women in Culture, Business & Travel: A Profile of Korean Women in the Fabric of Society (sa wikang Ingles). World Trade Press. 2010. p. 1. ISBN 978-1-60780-256-3.
  6. ↑ Kendall, Laurel (2002). Under Construction: The Gendering of Modernity, Class, and Consumption in the Republic of Korea (sa wikang Ingles). Honolulu: University of Hawaii Press. 2002. ISBN 9780824824884.
  7. ↑ OECD Economic Surveys: Korea 2024 (sa wikang Ingles). 2024. doi:10.1787/c243e16a-en. ISBN 978-92-64-75187-3. Nakuha noong 2025-09-04.
  8. ↑ Lee, Young-Im. "Analysis | Five things to know about women and South Korea's 2020 elections". Washington Post (sa wikang Ingles). ISSN 0190-8286. Inarkibo mula sa orihinal noong 2020-10-10. Nakuha noong 2021-04-26.
  9. ↑ "여성의원 57명 역대 '최다 당선'...여전히 OECD 최하위권". BBC News 코리아 (sa wikang Koreano). Inarkibo mula sa orihinal noong 2021-04-26. Nakuha noong 2021-04-26.
  10. ↑ "Country Profile South Korea" (sa wikang Ingles). Georgetown Institute for Women, Peace and Security. 4 Enero 2025. Nakuha noong 16 Hunyo 2025.{{cite web}}: CS1 maint: url-status (link)
  11. ↑ Jeon, Misun (Mayo 9, 2025). "Korea rated 2nd least gender unequal state in Asia, 12th overall" (sa wikang Ingles). Korea.net. Nakuha noong Hunyo 16, 2025.
  12. ↑ "Human development summary capturing achievements in the HDI and complementary metrics that take into account gender gaps, inequality, planetary pressures and multidimensional poverty". UNDP (sa wikang Ingles). Nakuha noong June 16, 2025.
  13. ↑ ""여성 농업인이 52.7%인데 지위낮아"...농식품부, 여성농업인 전담팀 올해 상반기내 구성". JoongAng Ilbo (sa wikang Koreano). 2019-04-16. Inarkibo mula sa orihinal noong 2021-04-29. Nakuha noong 2021-04-29.
  14. ↑ Key, Natalie (2025-01-28). "Park Yu-ha: A Strong Female Voice". www.femalefirst.co.uk (sa wikang Ingles). Nakuha noong 2025-04-08.
  15. ↑ Chang, Pil-wha; Kim, Eun-Shil (2005). Women's Experiences and Feminist Practices in South Korea (sa wikang Ingles). South Korea: Ewha Womans University Press. ISBN 89-7300-638-X.
  16. ↑ Willoughby, Brian J.; James, Spencer L. (2017-06-22). "Gender and Gender Role Expectations". Oxford Scholarship Online (sa wikang Ingles). doi:10.1093/acprof:oso/9780190296650.003.0009.
  17. ↑ Cooke, Fang Lee (2010). "Women's participation in employment in Asia: a comparative analysis of China, India, Japan and South Korea". The International Journal of Human Resource Management (sa wikang Ingles). 21 (12): 2249–2270. doi:10.1080/09585192.2010.509627. S2CID 154442740.
Nagmula sa "https://tl.wikipedia.org/w/index.php?title=Kababaihan_sa_Timog_Korea&oldid=2180934"