Katoliko Romanong Arkidiyosesis ng Siracusa

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search
Arkidiyosesis ng Siracusa
Archidioecesis Syracusana
Kinaroroonan
BansaItalya
Lalawigang EklesyastikoSiracusa
Estadistika
Lawak1,341 km²
Populasyon
- Kabuuan
- Katoliko
(noong 2014)
297,286
289,162 (97.3%)
Parokya76
Kabatiran
DenominasyonSimbahang Katolika
RituRitung Romano
Itinatag na
- Diyosesis

Ikalawang siglo
KatedralCattedrale della Natività di Maria Santissima
Mga Pang-diyosesis na Pari103 (Diyosesano)
37 (Relihiyosong Orden)
16 Diyakoko
Kasalukuyang Pamunuan
PapaFrancisco
ArsobispoFrancesco Lomanto
Obispong EmeritoGiuseppe Costanzo
Salvatore Pappalardo
Mapa
Website
www.arcidiocesi.siracusa.it
Mapa ng eklesyastikong lalawigan ng Siracusa

Ang Italyanong Katolikong Arkidiyosesis ng Siracusa, na kilala rin bilang Syracuse, (Latin: Archidioecesis Syracusana) ay nasa Sicilia. Naging arkidiyosesis ito noong 1844.[1][2][3] Ang kasalukuyang arsobispo ay si Francesco Lomanto.

Kasaysayan[baguhin | baguhin ang batayan]

Ang Siracusa ay pinaninindigang ikalawang Simbahang itinatag ni San Pedro, pagkatapos ng Antioquia. Sinasabi rin dito na si San Pablo ay nangaral doon. Bilang kauna-unahang obispo ay iginagalang nito si San Marciano,[4] ang mga petsa ay hindi tiyak, bagaman ang ilan ay inaangkin na siya mismo ay inordinahan ni San Pedro.[5] Maliit ang tiwala sa talaan ng labingpitong obispo na nauna kay Chrestus, na sinulatan ng liham ni Emperador Constantino.[6]

Mga tala[baguhin | baguhin ang batayan]

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]

  1. The Bull In suprema was issued by Pope Gregory XVI on 17 February 1844. Gaetano Moroni, pat. (1854). Dizionario di erudizione storico-ecclesiastica da s. Pietro sino ai nostri giorni (sa wikang Italyano). Vol. LXV. Venice: Tipografia Emiliana. pa. 315.
  2. "Archdiocese of Siracusa" Catholic-Hierarchy.org. David M. Cheney. Retrieved February 29, 2016.[mula sa sariling paglalathala?]
  3. "Metropolitan Archdiocese of Siracusa" GCatholic.org. Gabriel Chow. Retrieved February 29, 2016.[mula sa sariling paglalathala?]
  4. Ottavio Gaetani (1657). Petrus Salernus (pat.). Vitae sanctorum Siculorum, ex antiquis graecis latinisque monumentis (sa wikang Latin). Volume I. Palermo: apud Cirillos. mga pa. 1–6.
  5. Gaetani, p. 1. Francesco Serafino, in: D'Avino, p. 634.
  6. Lanzoni, pp. 636–637.