Lugo, Emilia-Romaña

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search
Lugo
Città di Lugo
Ang Kastilyo Este.
Ang Kastilyo Este.
Lokasyon ng Lugo
Kamalian ng lua na sa Module:Location_map na nasa linyang 510: Unable to find the specified location map definition: "Module:Location map/data/Italy Emilia-Romaña" does not exist
Mga koordinado: 44°25′N 11°55′E / 44.417°N 11.917°E / 44.417; 11.917Mga koordinado: 44°25′N 11°55′E / 44.417°N 11.917°E / 44.417; 11.917
BansaItalya
RehiyonEmilia-Romaña
LawlawiganRavenna (RA)
Mga frazioneAscensione, Belricetto, Bizzuno, Ca' di Lugo, Campanile, Chiesanuova, Ciribella, Giovecca, Malcantone, Passogatto, San Bernardino, San Lorenzo, San Potito, Santa Maria in Fabriago, Torre, Villa San Martino, Viola, Voltana, Zagonara
Pamahalaan
 • MayorDavide Ranalli
Lawak
 • Kabuuan117.06 km2 (45.20 milya kuwadrado)
Taas
15 m (49 tal)
Populasyon
 (2018-01-01)[2]
 • Kabuuan32,317
 • Kapal280/km2 (720/milya kuwadrado)
Pangalang turingLughesi
Sona ng orasUTC+1 (CET)
 • Tag-init (DST)UTC+2 (CEST)
Kodigong Postal
48022
Kodigo sa pagpihit0545
Santong PatronSanta Hilaria ng Galeata
Saint dayMayo 15
WebsaytOpisyal na website

Ang Lugo (Romagnol: Lùgh) ay isang bayan at komuna sa hilagang rehiyon ng Italya ng Emilia-Romaña, sa lalawigan ng Ravenna.

Mga pangunahing tanawin[baguhin | baguhin ang batayan]

  • Rocca Estense (Kastilyo Este), ang munisipyo mula 1797. Ang kasalukuyang hitsura ay nagmula sa 1500, nang ang dating kuta ay itinayong muli; ang silangang bahagi ay itinayo sa panahon ng pananakop ni Napoleon. Ang panloob na mga bahay ay nagpapakita ng mga sikat na lughesi, isang lunetong maiugnay sa Mino da Fiesole at isang kapansin-pansin na hardin mula ika-19 na siglo.
  • Ang Pavaglione, dating natatakpang pamilihan mula noong ika-19 na siglo (pangunahin na kilala sa kalakalan ng uod ng sutla).
  • Ang Oratorio ng Croce Coperta, na may mga fresco mula ika-15 siglo.
  • Ang simbahang 'Collegiata', na itinayo noong ika-18 siglo sa loob ng isang ika-13 siglong Franciscanong gusali, ay mayroong nagpapahiwatig na ika-15 siglo na klaustro.
  • Ang San Francesco di Paola (1890), na naglalaman ng isang mahalagang polikromong terracotta na eskultura ng Patay na Kristo (ika-15 siglo).
  • Ang Teatro Rossini, ngayon ay isang tahanang pang-opera na kasya ang 445, na ganap na naibalik sa pagitan ng 1984 at 1986 batay sa orihinal nitong disenyo mula 1759 at pagpapanumbalik at paglawak noong 1821.

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]

  1. "Superficie di Comuni Province e Regioni italiane al 9 ottobre 2011". Istat. Nakuha noong 16 Marso 2019.
  2. "Popolazione Residente al 1° Gennaio 2018". Istat. Nakuha noong 16 Marso 2019.