Mga makasaysayang modelo ng Sistemang Solar

Mula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search
Tinatayang sukat ng mga planeta na may kaugnayan sa bawat isa. Labas mula sa Araw, ang mga planeta ay Merkuryo, Benus, Daigdig, Marte, Hupiter, Saturno, Urano at Neptuno. Ang diameter ng Hupiter ay mga 11 beses na ang Earth at ang Linya ng diameter ay halos 10 beses na Jupiter. Ang mga planeta ay hindi ipinapakita sa naaangkop na distansya mula sa Araw.

Ang mga makasaysayang modelo ng Sistemang Solar ay nagsimula sa panahon ng sinaunang panahon at na-update hanggang sa araw na ito. Ang mga modelo ng Sistemang Solar sa buong kasaysayan ay unang kinakatawan sa maagang anyo ng mga pagmamarka ng kuweba at mga guhit, kalendaryo at simbolo ng astronomya. Pagkatapos ang mga libro at nakasulat na rekord pagkatapos ay naging pangunahing mapagkukunan ng impormasyon na nagpahayag ng paraan ng pag-iisip ng mga tao ng Sistemang Solar.

Ang mga bagong modelo ng Solar System ay karaniwang itinayo sa mga nakaraang modelo, sa gayon, ang mga unang modelo ay sinusubaybayan ng mga intelektwal sa astronomiya, isang pinahabang pag-unlad mula sa pagsisikap na maperpekto ang geocentricmodelo upang kalaunan ay gumagamit ng heliocentric modelo ng Solar System. Ang paggamit ng modelo ng Solar System ay nagsimula bilang isang mapagkukunan ng oras upang tukuyin ang mga partikular na panahon sa taon at din ang isang mapagkukunan ng nabigasyon na sinamantala ng maraming mga pinuno mula sa nakaraan.

Ang mga astronomo at mahusay na nag-iisip ng nakaraan ay nakapagtala ng mga obserbasyon at pagtatangka upang makabuo ng isang modelo na tumpak na isasalin ang mga pag-record. Ang pang-agham na pamamaraan na ito ng pagkuha ng isang modelo ng Sistemang Solar ay kung ano ang nagpapagana sa pag-unlad patungo sa mas tumpak na mga modelo upang magkaroon ng isang mas mahusay na pag-unawa sa Sistemang Solar na naroroon natin.