One Hundred Years of Solitude

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search
One Hundred Years of Solitude
Unang edisyon
May-akdaGabriel García Márquez
Orihinal na pamagatCien años de soledad
TagasalinEdgardo B. Maranan
BansaColombia Colombia
WikaKastila
DyanraMagic realism, nobela
TagapaglathalaHarper & Row (US)
Jonathan Cape (UK)
Petsa ng paglathala
1967
Nilathala sa Ingles
1970
ISBNISBN 0-224-61853-9 (UK hardback edition)
OCLC17522865

Ang One Hundred Years of Solitude (Kastila: Cien años de soledad, literal sa Tagalog na "Sandaang Taóng Pag-iisa") ay isang nobela noong 1967 ng Colombianong manunulat na si Gabriel García Márquez, na ginantimpalaan ng Nobel Prize sa panitikan noong 1982. Itinuturing itong obra maestra ng panitikan ng Amerikang Latin at pangkahalatan, at isa sa mga pinakaisinalin at nabásang gawa sa Kastila.[2]

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]

  1. De Vera, Ruel S. (3 Agosto 2014). "Found in translation". Philippine Daily Inquirer. Philippine Daily Inquirer, Inc. Nakuha noong 9 Setyembre 2014.
  2. "One Hundred Years at Forty". 2007. Unknown parameter |idioma= ignored (|language= suggested) (tulong); Unknown parameter |access= ignored (|access-date= suggested) (tulong); Unknown parameter |editorial= ignored (|publisher= suggested) (tulong)