Pagbubuklod ng plasma ng protina

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search

Ang pagbubuklod ng plasma sa protina ay tumutukoy sa antas kung saan nakakabit ang mga gamot sa protina sa loob ng dugo. Ang husay ng isang gamot ay maaaring maapektuhan ng antas na kung saan ito nakabuklod sa protina na makikita sa plasma ng dugo. Kapag hindi masyadong nakadikit ang gamot, mas nagiging mahusay ito na maglakbay sa membrano ng selula o kumalat. Ilan sa mga kadalasang protina ng dugo na kung saan dumidikit ang gamit ay ang serum albumin ng tao, lipoprotina, glikooprotina, at glubulina na α, β‚ at γ.[1]

Pagbubuklod (pamamahagi ng gamot)[baguhin | baguhin ang batayan]

Ang isang gamot sa dugo ay umiiral sa dalawang anyo: nakagapos at hindi nakakagapos. Nakasalalay sa pagkakaugnay ng isang tukoy na gamot para sa protina ng plasma, ang isang proporsyon ng gamot ay maaaring nakagapos sa mga protina ng plasma, na ang natitira ay hindi nakakagapos. Kung ang pagbubuklod ng protina ay nababaligtad, magkakaroon ang isang ekilibriyong kemikal sa pagitan ng mga nakatali at hindi nakagapos na estado, tulad ng:

Protina + gamot ⇌ Protina-gamot na kumplikado

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]

  1. Shargel, Leon (2005). Applied Biopharmaceutics & Pharmacokinetics. New York: McGraw-Hill, Medical Pub. Division. ISBN 0-07-137550-3.

Mga panlabas na link[baguhin | baguhin ang batayan]