Prinsipeng-tagahalal

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Pagpili ng hari. Sa itaas: ang tatlong eklesyastikong prinsipe ay pumipili ng hari, na nakaturo sa kanya. Gitna: ibinibigay ng Konde Palatina ng Rin ang isang gintong mangkok, na kumikilos bilang isang tagapaglingkod. Sa likod niya, ang Duke ng Sahonya kasama ang kaniyang mga tauhan ng marshal at ang Margrabe ng Brandeburgo na nagdadala ng isang mangkok ng maligamgam na tubig, bilang isang valet. Sa ibaba, ang bagong hari sa harap ng mga dakilang tao ng imperyo (Heidelberg Sachsenspiegel, bandang 1300)

Ang mga prinsipe-tagahalal (Aleman: Kurfürst (tungkol sa tunog na ito listen ), maramihan. Kurfürsten, Tseko: Kurfiřt, Latin: Princeps Elector), o mga tagahalal o mga elektor sa madaling salita, ay ang mga miyembro ng kolehiyo ng mga tagahalal na naghalal sa emperador ng Banal na Imperyong Romano.

Mula noong ika-13 siglo, ang mga prinsipe-tagahalal ay nagkaroon ng pribilehiyong ihalal ang monarko na puputungan ng papa. Pagkatapos ng 1508, walang mga koronasyon ng imperyal at sapat na ang halalan. Si Carlos V (nahalal noong 1519) ang huling emperador na nakoronahan (1530); ang kaniyang mga kahalili ay inihalal na mga emperador ng kolehiyo ng elektoral, bawat isa ay pinamagatang "Nahalal na Emperador ng mga Romano" (Aleman: erwählter Römischer Kaiser; Latin: electus Romanorum imperator).

Ang dignidad ng elektor ay may malaking prestihiyo at itinuturing na pangalawa lamang sa hari o emperador.[1] Ang mga botante ay may hawak na eksklusibong mga pribilehiyo na hindi ibinahagi sa ibang mga prinsipe ng Imperyo, at patuloy nilang hawak ang kanilang mga orihinal na titulo kasama ng mga elektor.

Ang maliwanag na tagapagmana sa isang sekular na prinsipe-tagahalal ay kilala bilang isang prinsipeng elektoral (Aleman: Kurprinz).

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang source]

Mga pagsipi[baguhin | baguhin ang source]

  1. "Precedence among Nations". www.heraldica.org. Nakuha noong 2020-04-26.

Mga pinagkuhanan[baguhin | baguhin ang source]

  • Bryce, J. (1887). The Holy Roman Empire, ika-8 ed. New York: Macmillan.
  •  Chisholm, Hugh, pat. (1911). "Electors" . Encyclopædia Britannica. Bol. 9 (ika-11th (na) edisyon). Cambridge University Press. pa. 173–175. {{cite ensiklopedya}}: May mga blangkong unknown parameters ang cite: |HIDE_PARAMETER15=, |HIDE_PARAMETER13=, |HIDE_PARAMETER14c=, |HIDE_PARAMETER14=, |HIDE_PARAMETER9=, |HIDE_PARAMETER3=, |HIDE_PARAMETER1=, |HIDE_PARAMETER4=, |HIDE_PARAMETER2=, |HIDE_PARAMETER8=, |HIDE_PARAMETER5=, |HIDE_PARAMETER7=, |HIDE_PARAMETER10=, |separator=, |HIDE_PARAMETER14b=, |HIDE_PARAMETER6=, |HIDE_PARAMETER11=, at |HIDE_PARAMETER12= (tulong)

Mga panlabas na link[baguhin | baguhin ang source]

Padron:Electors of the Holy Roman Empire after 1356