Santiago Ramón y Cajal

Mula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search
Santiago Ramón y Cajal
Kapanganakan 1 Mayo 1852(1852-05-01)
Petilla de Aragón, Navarre, Spain
Kamatayan 17 Oktubre 1934 (edad 82)
Madrid, Spain
Kilala dahil sa The father of modern Neuroscience
Lagda

Si Santiago Ramón y Cajal (Kastila: [sanˈtjaɣo raˈmon i kaˈxal]; 1 Mayo 1852 – 17 Oktubre 1934) ay isang Espanyol na neuroscientist at patologo, na dalubhasa sa neuroanatomy, lalo na ang histology ng central nervous system. Siya at si Camillo Golgi ang tumanggap ng Nobel Prize in Physiology or Medicine noong 1906.[1] Siya ang nagiging ang unang Espanyol na nanalo ng isang pang-agham na Nobel Prize. Ang kanyang orihinal na pagsisiyasat microscopic na estruktura ng utak ang naging dahilan ng pagtukoy sa kanya bilang tagapanguna ng modernong neuroscience. Daan-daan guhit na nagpapakita ng pinong arborizations ng mga cell ng utak ay ginagamit pa rin sa edukasyon at pagsasanay.[2]

Mga tala[baguhin | baguhin ang batayan]