Super Mario Party

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search
Super Mario Party
NaglathalaNDcube
Nag-imprentaNintendo
Direktor
  • Shuichiro Nishiya
Prodyuser
  • Toshiaki Suzuki
  • Toyokazu Nonaka
  • Keisuke Terasaki
  • Atsushi Ikeda
  • Kenji Kikuchi
Disenyo
  • Tatsumitsu Watanabe
Programmer
  • Yuhei Tsukami
Gumuhit
  • Keisuke Kasahara
Musika
  • Masayoshi Ishi
  • Toshiki Aida
  • Satoshi Okubo
  • Naruki Kadosaka
SeryeMario Party
Engine
  • Unknown Edit this on Wikidata
PlatapormaNintendo Switch
Dyanra
  • Party video game Edit this on Wikidata
Mode
  • Multiplayer video game
  • single-player video game Edit this on Wikidata

Ang Super Mario Party ay isang partido ng video game na binuo ni NDcube at inilathala ng Nintendo para sa Nintendo Switch. Ang pang-onse na pangunahing yugto ng serye ng Mario Party, ito ay inilabas sa buong mundo noong Oktubre 5, 2018, at naibenta ang 1.5 milyong mga kopya sa pagtatapos ng buwan,[1] na ginagawa itong isa sa pinakamahalagang pamagat ng system. Hanggang sa Setyembre 30, 2020, ang laro ay naibenta ng 12.10 milyong mga kopya.

Gameplay[baguhin | baguhin ang batayan]

Inulit ng Super Mario Party ang tradisyunal na gameplay ng istilo ng Mario Party, isang format na nanatiling wala simula pa noong 2007. Ang laro ay nilalaro kasama ang isang Joy-Con controller bawat manlalaro, kasama ang iba pang mga manlalaro na nangangailangan ng karagdagang mga tagakontrol para sa multiplayer. Ang karaniwang mode ng laro, Party Mode, ay nagtatampok ng hanggang sa apat na mga manlalaro na nagpapalitan at nagna-navigate sa board sa paghahanap ng mga bituin, na may isang matatagpuan sa isang random na lokasyon nang paisa-isa. Sa pagliko ng manlalaro, isang dice ay pinagsama upang matukoy kung gaano karaming mga puwang ang gumagalaw sa manlalaro sa board, at ang mga item na nakolekta ay maaaring gamitin upang baguhin kung gaano karaming mga puwang ang player ay maaaring ilipat. Ang bawat puwang ay may natatanging pagpapaandar, tulad ng asul at pula na bigyan at kumuha ng tatlong barya ayon sa pagkakabanggit. Kung ang isang manlalaro ay pumasa sa isang bituin, maaari silang gumastos ng sampung barya upang mabili ito; kung sino ang may pinakamaraming mga barya sa pagtatapos ng laro ay nanalo. Ang mga barya ay maaaring magastos sa mga item upang mabigyan ang kalamangan ng manlalaro. Matapos ang bawat pagliko, ang mga manlalaro ay nakikipagkumpitensya sa isang minigame na nagbibigay ng mga barya batay sa kanilang pagkakalagay. Ang mga Minigame ay nag-iiba sa mga panuntunan at pag-andar, tulad ng Trike Harder minigame, na gumagamit ng mga kontrol sa paggalaw.[2]

Ang pangalawang mode, na kilala bilang Partner Party, ay mayroong dalawang koponan ng dalawang manlalaro na naghahanap din ng mga bituin, ngunit ang mga manlalaro ay malayang lumipat sa anumang direksyon at tumawid sa kanilang sariling landas.[3] Sinasamantala din ng Super Mario Party ang mga lokal na kakayahan ng wireless na Switch, pinapayagan ang mga koponan na maglaro mula sa magkakahiwalay na mga console ng Switch at pinapayagan ang maraming mga console ng Switch na maisaayos at mai-synchronize upang lumikha ng mas malaki, mga multi-monitor na kapaligiran.[4][5][6] sa isang mode na tinatawag na "Toad's Rec Room".[3]

Paglalaro sa online[baguhin | baguhin ang batayan]

Nagtatampok ang Super Mario Party ng online multiplayer sa kauna-unahan sa serye ng Mario Party. Habang ang mga laro ng board ng Party Mode ay pinaghihigpitan sa offline na paglalaro,[7] ang mga manlalaro ay nakapaglaro ng 10 pagpipilian ng 80 minigame ng laro kasama ang iba pang mga manlalaro sa online, na independiyente sa mga board game sa mode na "Online Mariothon" ng laro. Sa mode na Online Mariothon, nakikipagkumpitensya ang mga manlalaro sa limang random na napiling mga minigame mula sa nabanggit na sampu, na naglalayong makuha ang pinakamataas na iskor. Nagtatampok din ito ng mga board ng pinuno at isang sistema ng pagraranggo, pati na rin mga gantimpala na maaaring matanggap ng mga manlalaro para sa paglalaro ng mode.[3][8]

Maaaring i-play ang mga character[baguhin | baguhin ang batayan]

Ang listahan ng mga mapaglarawang character sa Super Mario Party ay kinabibilangan nina Mario, Luigi, Rosalina, Dry Bones,[6] Boo, Koopa Troopa, Hammer Bro, Princess Peach, Princess Daisy, Yoshi, Donkey Kong, Shy Guy, Bowser, Bowser Jr., Si Wario, at Waluigi, na pawang nagbabalik ng mga character, kasama ang Bowser na ganap na mapaglaruan sa kauna-unahang pagkakataon. Ang mga bagong mapaglarawang character sa serye ay kinabibilangan ng Diddy Kong, na dati lamang lumitaw bilang isang nape-play na character sa mga handheld na laro ng Mario Party; Si Pom Pom, Goomba[6] at Monty Mole, na wala sa kanino ay dating mapaglaruan na tauhan sa Mario Party, bagaman ito ang pasinaya sa una sa serye, at ang huli na dalawa ay lumitaw bilang mga NPC sa buong serye.[9]

Kaunlaran[baguhin | baguhin ang batayan]

Ang Super Mario Party ay binuo ng NDcube.[10] Inihayag ng Nintendo ang Super Mario Party noong 12 Hunyo 2018 sa panahon ng kanilang Electronic Entertainment Expo 2018 Nintendo Direct na pagtatanghal,[11] kung saan inihayag din nila na magpapalabas ang laro sa Oktubre 5, 2018 para sa Nintendo Switch.[12] Noong Agosto 2018, sinabi ng Nintendo na ang Super Mario Party ay hindi susuportahan ang Nintendo Switch Pro Controller.[13] Noong Setyembre 2018, isiniwalat na ang Super Mario Party ay hindi susuportahan ang handheld mode.[14]

Pagtanggap[baguhin | baguhin ang batayan]

Nakatanggap ang Super Mario Party ng "pangkalahatang kanais-nais na mga pagsusuri" ayon sa pagsusuri ng pinagsamang Metacritic.[15] Binigyan ng IGN ang laro ng 7.3, na nagsasaad ng "Super Mario Party ang naghahatid ng karanasan sa couch multiplayer na sikat ang serye para sa", kahit na binabanggit din ang isang hindi mabuting pagpili ng mga mapa.[16] Ang laro sa pangkalahatan ay malawak na pinuna para sa pagkakaroon lamang ng apat na board sa Mario Party at Partner Party, at maraming mga tagasuri din ang natagpuan ang mga board na ito na masyadong maliit kumpara sa mga lumang laro ng Mario Party. Habang ang laro ay pinuri para sa iba't ibang uri ng mga mode at character, ang ilan sa pinakamataas na papuri ay napunta sa mga minigame.

Benta[baguhin | baguhin ang batayan]

Ang Super Mario Party ay nagbenta ng 142,868 mga pisikal na kopya sa loob ng unang 2 araw na ipinagbibili sa Japan, na daig pa ang mga hinalinhan nito na Mario Party 10 at Mario Party 9.[17] Ang Super Mario Party ay debuted sa #5 sa mga tsart ng benta ng United Kingdom para sa mga pisikal na kopya na naibenta, sa napakaraming oras.[18] Pagsapit ng 31 Oktubre 2018, ang kabuuang benta ng Super Mario Party ay umabot sa higit sa 1.5 milyong mga kopya, higit na lumalagpas sa inaasahan ng Nintendo at ginagawa itong pinakamabilis na pagbebenta ng laro ng Mario Party mula noong Mario Party 6.[1] Hanggang Marso 2019, ang laro ay naibenta ng 1.22 milyong mga kopya sa Japan.[19]

Ang kabuuang benta ay umabot sa 12.10 milyong kopya sa buong mundo sa pagtatapos ng Setyembre 2020.[20]

Mga Sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]

  1. 1.0 1.1 Nintendo Co., Ltd. (31 October 2018). "Six Months Financial Results Briefing for Fiscal Year Ended March 2019" (PDF). Nintendo. Nakuha noong 31 October 2018.
  2. Tran, Edmon (12 June 2018). "E3 2018: Nintendo Reveals Super Mario Party For Switch". GameSpot. Tinago mula sa orihinal noong 19 June 2018. Nakuha noong 19 June 2018.
  3. 3.0 3.1 3.2 Jenni (14 June 2018). "Super Mario Party Talks About Partner Party, Online Multiplayer". Siliconera. Tinago mula sa orihinal noong 15 June 2018. Nakuha noong 15 June 2018.
  4. Gach, Ethan. "Super Mario Party Lets You Combine Two Switches". Kotaku. Nakuha noong 12 June 2018.
  5. Gartenberg, Chaim (12 June 2018). "Super Mario Party might be the most creative Switch game yet". The Verge. Tinago mula sa orihinal noong 12 June 2018. Nakuha noong 12 June 2018. But where things get really interesting is when you get multiple Switch tablets in the equation. Players will be able to pair off into teams, displaying content on each Switch instead of dividing up the screen for split-screen
  6. 6.0 6.1 6.2 "Super Mario Party announced for Nintendo Switch". Polygon. Nakuha noong 12 June 2018.
  7. "Super Mario Party's online minigame mode is outrageously limited". Polygon. Nakuha noong 2018-10-05.
  8. Craddock, Ryan (15 June 2018). "Super Mario Party Will Feature Online Play With Friends, But Only For Minigames". Nintendo Life. Tinago mula sa orihinal noong 15 June 2018. Nakuha noong 15 June 2018.
  9. Dell-Cornejo, Daniel (12 June 2018). "Super Mario Party announced for Nintendo Switch". Nintendo Wire. Tinago mula sa orihinal noong 13 June 2018. Nakuha noong 13 June 2018.
  10. "SUPER MARIO PARTY". Australian Classification Board. Government of Australia. Tinago mula sa orihinal noong 29 Marso 2019. Nakuha noong 22 June 2018.
  11. Espineli, Matt (12 June 2018). "Nintendo E3 2018 Press Conference News For Switch - Super Smash Bros. Ultimate, Fortnite, Mario Party". GameSpot. Nakuha noong 12 June 2018.
  12. Goldfarb, Andrew (12 June 2018). "E3 2018: Super Mario Party Announced with Release Date". IGN. Nakuha noong 12 June 2018.
  13. Life, Nintendo (2018-08-24). "Super Mario Party On Switch Won't Include Pro Controller Support". Nintendo Life (sa wikang Ingles). Nakuha noong 2018-09-01.
  14. Life, Nintendo (2018-09-22). "Super Mario Party For Nintendo Switch Won't Support Handheld Mode". Nintendo Life (sa wikang Ingles). Nakuha noong 2018-10-01.
  15. "Super Mario Party for Switch Reviews". Metacritic. Nakuha noong 3 October 2018.
  16. Claiborn, Samuel (3 October 2018). "Super Mario Party Review". IGN. Nakuha noong 8 October 2018.
  17. Romano, Sal (10 October 2018). "Media Create Sales: 10/1/18 – 10/7/18". Gematsu. Nakuha noong 10 October 2018.
  18. Craddock, Ryan (2018-10-08). "Super Mario Party Rolls A Number Five In Its UK Charts Debut, FIFA 19 Still On Top". Nintendo Life (sa wikang Ingles). Nakuha noong 2018-10-16.
  19. https://www.nintendo.co.jp/ir/pdf/2019/190425_3e.pdf
  20. "Top Selling Title Sales Units". Nintendo. August 6, 2020. Nakuha noong August 6, 2020.

Mga panlabas na link[baguhin | baguhin ang batayan]