Bahá'u'lláh
Mula sa Tagalog na Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Si Bahá'u'lláh (ba-haa-ol-laa, Arabe: بهاء الله "Kaluwalhatian ng Diyos") (12 Nobyembre 1817 – 29 Mayo 1892), ipinanganak Mírzá Ḥusayn-`Alí Núrí (Persa: میرزا حسینعلی نوری), ang nagtatag ng Pananampalatayang Bahá'í. Sinasabi niya bilang tagapagtupad ng mga propesiya ng Bábism, isang 19 siglong sangnay ng Shí‘ism. Sinasabi niya rin na siya ang mensahero ng Diyos at tagapagtupad ng mga eskatolohikal na nais ng Islam, Kristiyanismo, at iba pang relihiyon.[1]
