Alcide De Gasperi

Mula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search

Alcide De Gasperi
Alcide de Gasperi 2.jpg
30th Punong Ministro ng Italya
In office
10 Disyembre 1945 – 17 Agosto 1953
Monarch
Lieutenant GeneralPrince Umberto
President
Deputy
Nakaraang sinundanFerruccio Parri
Sinundan niGiuseppe Pella
Pangulo ng Parlamento sa Europa
In office
11 Mayo 1954 – 19 Agosto 1954
Nakaraang sinundanPaul Henri Spaak
Sinundan niGiuseppe Pella
Minister of Foreign Affairs
In office
26 Hulyo 1951 – 17 Agosto 1953
Nakaraang sinundanCarlo Sforza
Sinundan niGiuseppe Pella
In office
12 Disyembre 1944 – 18 Oktubre 1946
Punong Ministro
Nakaraang sinundanIvanoe Bonomi
Sinundan niPietro Nenni
Ministro ng Panloob
In office
14 Hulyo 1946 – 2 Pebrero 1947
Nakaraang sinundanGiuseppe Romita
Sinundan niMario Scelba
Pansamantalang Pinuno ng Estado ng Italya
In office
18 Hunyo 1946 – 28 Hunyo 1946
Nakaraang sinundanKing Umberto II
Sinundan niEnrico De Nicola
Minister of the Italian Africa
In office
10 Disyembre 1945 – 19 Abril 1953
Nakaraang sinundanFerruccio Parri
Sinundan niNawalan ang posisyon
Pansariling detalye
Ipinanganak
Alcide Amedeo Francesco De Gasperi

3 Abril 1881(1881-04-03)
Pieve Tesino, Tyrol, Austria-Hungary
Died19 Agosto 1954 (edad 73)
Borgo Valsugana, Trentino, Italya
Partidong pampolitikaDC (1943–1954)
(Mga) AsawaFrancesca Romani (1894–1998) (k. 1922)
Children4
Alma materUniversity of Innsbruck
University of Vienna

Si Alcide Amedeo Francesco De Gasperi (Abril 3, 1881 - Agosto 19, 1954) ay isang Italyanong estadista na nagtatag ng partidong Christian Democracy. Mula 1945 hanggang 1953 siya ang Punong Ministro ng Italya, na pinangungunahan ang walong magkakasunod na mga koalisyong koalisyon. Si De Gasperi ang huling Punong Ministro ng Kaharian ng Italya, na naglilingkod sa ilalim ng King Victor Emmanuel III at King Umberto II. Ang kanyang walong taong termino sa opisina ay nananatiling isang landmark ng mahabang buhay na pulitika para sa isang lider sa modernong pulitika sa Italya. Ang De Gasperi ay ang Listahan ng mga Punong Ministro ng Italya sa pamamagitan ng oras sa tungkulin ang ika-limang pinakamahabang-serbisyo Punong Ministro simula sa Italian Unification.

Maagang taon[baguhin | baguhin ang batayan]

Si Alcide De Gasperi ay ipinanganak sa Pieve Tesino sa Tyrol, na sa panahong iyon ay kabilang sa Austria-Hungary, ngayon bahagi ng rehiyon ng Trentino-Alto Adige sa Italya. Ang kanyang ama ay isang lokal na pulisya ng limitadong pinansiyal na paraan. Mula 1896, si De Gasperi ay aktibo sa kilusang Social Christian. Noong 1900, sumali siya sa Faculty of Literature at Philosophy sa Vienna kung saan siya ay may mahalagang papel sa pagsisimula ng kilusang Kristiyanong estudyante. Siya ay sobrang inspirasyon ng Rerum novarum encyclical na inilabas ni Pope Leo XIII noong 1891. Noong 1904, naging aktibong bahagi siya sa mga demonstrasyon ng mag-aaral na pabor sa wikang Italyano unibersidad. Nabilanggo sa iba pang mga nagpoprotesta sa panahon ng inagurasyon ng Italian juridical faculty sa Innsbruck, inilabas siya pagkatapos ng dalawampung araw. Noong 1905, nakakuha si De Gasperi ng degree sa philology.

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]