Annibale Carracci

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search
Annibale Carracci
Annibale Carracci - Self-portrait.jpg
Pinta sa sarili (Uffizi)
KapanganakanNovember 3, 1560
NamatayHulyo 15, 1609(1609-07-15) (edad 48)
Roma, Mga Estado ng Simbahan
Nasyonalidaditalyano
Nakilala saPagpinta
KilusanBaroque

Si Annibale Carracci (Bigkas sa Italyano: [anˈniːbale karˈrattʃi] ; Nobyembre 3, 1560 – Hulyo 15, 1609) ay isang Italyanong pintor at guro na aktibo sa Bologna at kalaunan sa Roma. Kasama ang kaniyang kapatid na lalaki at pinsan, si Annibale ay isa sa mga nauna, kung hindi tagapagtatag ng isang nangungunang estilo ng estilong Baroque, humahalaw mula sa mga estilo mula sa hilaga at timog ng kanilang katutubong lungsod, at naghahangad na bumalik sa klasikal na monumentalidad, ngunit nagdaragdag ng mas mahalagang dynamismo. Ang mga pintor na nagtatrabaho sa ilalim ng Annibale sa galeriya ng Palazzo Farnese ay magiging lubos na maiimpluwensyahan ang pagpipintang Romano sa mga dekada.

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]

  • Catholic Encyclopedia: Carracci
  • Christiansen, Keith. "Annibale Carracci (1560-1609)." Sa Heilbrunn Timeline ng Kasaysayan ng Sining . New York: Ang Metropolitan Museum of Art, 2000–. (Oktubre 2003)
  • Wittkower, Rudolph (1993). "Art at Arkitektura Italya, 1600–1750". Pelikanang Kasaysayan ng Art . 1980. Mga Penguin Book. pp. 57–71.
  • Gianfranco, Malafarina (1976). "preface by Patrick J. Cooney". L 'opera completa di Annibale Carracci,. Rizzoli Editore, Milano.
  • H. Keazor: "Distruggere la maniera?": Die Carracci-Postille, Freiburg im Breisgau, 2002.
  • C. Dempsey: Annibale Carracci at ang pagsisimula ng istilong baroque, Harvard, 1977; Ika-2 ed. Fiesole, 2000.
  • AWA Boschloo: Annibale Carracci sa Bologna: nakikitang katotohanan sa sining pagkatapos ng Konseho ng Trent, 's-Gravenhage, 1974.
  • C. Goldstein: Visual fact over verbal fiction: isang pag-aaral ng Carracci at ang pagpuna, teorya, at pagsasanay ng sining sa Renaissance at baroque Italy, Cambridge, 1988.
  • D. Posner: Annibale Carracci: isang pag-aaral sa reporma ng pagpipinta ng Italyano noong 1590, 2 vol., New York, 1971.
  • S. Ginzburg: Annibale Carracci a Roma: gli affreschi di Palazzo Farnese, Rome, 2000.
  • C. Loisel: Inventaire général des dessins italiens, vol. 7: Ludovico, Agostino, Annibale Carracci (Musée du Louvre: Cabinet des Dessins), Paris, 2004.
  • B. Bohn: Ludovico Carracci at ang sining ng pagguhit, London, 2004.
  • Annibale Carracci, catalogo della mostra a cura di D. Benati, E. Riccomini, Bologna-Roma, 2006-2007.
  • MC Terzaghi: Caravaggio, Annibale Carracci, Guido Reni tra le ricevute del Banco Herrera & Costa, Roma, 2007.
  • H. Keazor: "Il vero modo". Die Malereireform der Carracci, (Neue Frankfurter Forschungen zur Kunst 5), Berlin: Gebrüder Mann Verlag, 2007.
  • C. Robertson: Ang Pag-imbento ng Annibale Carracci (Studi della Bibliotheca Hertziana, 4), Milano, 2008.
  • F. Gage: "Pag-imbento, Wit at Malungkot sa Sining ni Annibale Carracci." Pagsusuri sa Kasaysayan ng Intelektwal na 24.3 (2014): 389–413. Espesyal na Isyu, Ang Kalikasan ng Pag-imbento. Ini-edit nina Alexander Marr at Vera Keller.

Mga panlabas na link[baguhin | baguhin ang batayan]