Pumunta sa nilalaman

Balat-oso (Aleman na kuwentong bibit)

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya

Ang Bearskin o "Balat-oso" (Aleman: Der Bärenhäuter) ay isang kuwentong bibit na kinolekta ng Brothers Grimm (KHM 101).[1] Ang isang variant mula sa Sicilia, "Don Giovanni de la Fortuna", ay nakolekta ni Laura Gonzenbach sa Sicilianische Märchen at isinama ni Andrew Lang sa The Pink Fairy Book . [2] Isinama ni Italo Calvino ang isa pang bersiyong Italyano, "The Devil's Breeches" mula sa Boloña, sa kaniyang Italian Folktales.[3]

Ang kuwento ay inuri bilang Aarne–Thompson tipo 361 (Bearskin), kung saan ang isang lalaki ay nakakuha ng kayamanan at isang magandang nobya sa pamamagitan ng pagpasok sa isang kasunduaan sa diyablo.[4]

Buod[baguhin | baguhin ang wikitext]

Ang isang lalaki ay isang sundalo, ngunit nang matapos ang digmaan, ang kaniyang mga magulang ay patay, at ang kaniyang mga kapatid ay walang lugar para sa kaniya.

Isang lalaking may berdeng baluti na may baak na kuko ang nagpakita sa kaniya at nag-alok na payayaman siya kung hindi siya magpapagupit ng kaniyang buhok sa loob ng pitong taon, maggupit ng kaniyang mga kuko, maliligo, o magdasal, at magsuot ng amerikana at balabal na ibibigay niya sa kaniya. Sa huli, kung mabubuhay siya, magiging mayaman siya at malaya. Kung namatay siya sa panahong iyon, kukunin siya ng diyablo . Sumang-ayon ang desperadong sundalo at binigyan siya ng diyablo ng berdeng amerikana na nagsasabi sa kaniya na makikita niya ang mga bulsa nito na laging puno ng walang limitasyong pera at pagkatapos ay isang balat ng oso, na sinasabi sa kaniya na dapat siyang matulog dito at tatawagin siyang Balat-oso dahil dito.

Umalis si Balat-oso, at nagbigay ng maraming pera sa mga dukha upang ipanalangin nila siya, upang mabuhay ang pitong taon. Pagkaraan ng ilang taon, naging mapanghimagsik siya kaya kinailangan niyang magbayad nang malaki para makakuha ng anumang masisilungan. Sa ika-apat na taon, narinig niya ang isang matandang lalaki na nananaghoy at hinikayat siya na sabihin ang kaniyang kuwento: nawala ang lahat ng kaniyang pera, hindi alam kung paano tustusan ang kaniyang mga anak na babae at hindi mabayaran ang may-ari ng bahay-tuluyan, kaya ipapadala siya sa bilangguan. Binayaran ni Balat-oso ang nangangalaga ng inuman at binigyan din ang matanda ng isang pitaka ng ginto.

Sinabi ng matanda na ikakasal siya sa isa sa kaniyang mga anak bilang pasasalamat. Ang pinakamatanda ay tumakbo palayo, sumisigaw, mula sa paningin. Ang nasa gitna ay nagsabi na siya ay mas masahol pa kaysa sa isang oso na sinubukang magpakatotoo bilang tao. Pumayag naman ang bunso na tuparin ang pangako ng kaniyang ama. Binigyan siya ni Balat-oso ng kalahating singsing at nangakong babalik sa loob ng tatlong taon. Matagal siyang kinutya ng mga kapatid niya.

Sa pagtatapos ng pitong taon, natagpuan muli ni Balat-oso ang diyablo at hiniling na tuparin niya ang kaniyang pangako. Ang diyablo pagkatapos ay nagpatuloy upang paliguan ang Balat-oso, i-cut ang kaniyang mga kuko at gupitin ang kaniyang buhok hanggang sa siya ay kasing ganda ng bago. Pagkatapos ay hinihiling ng Balat-oso na sabihin ng diyablo ang panalangin ng Panginoon. Binabalaan ng diyablo ang Balat-oso na huwag itulak ang kaniyang kapalaran dahil nanalo na siya sa kanilang bargain at nawala. Malinis at gamit ang kaniyang pera, binihisan niya ang kaniyang sarili bilang isang mabuting maginoo at pumunta sa bahay ng matanda, kung saan pinagsilbihan siya ng mga nakatatandang kapatid na babae, at ang kaniyang nobya (nakasuot ng itim) ay hindi nagpakita ng reaksyon sa kaniya. Sinabi niya sa matanda na ipapakasal niya ang isa sa kaniyang mga anak na babae. Tumakbo ang dalawang nakatatandang kapatid na babae upang magbihis ng maganda, at ibinaba ni Balat-oso ang kalahati ng singsing sa isang tasa ng alak at ibinigay ito sa kaniyang nobya. Ininom niya ito at napagtanto na siya pala ang nobyo niya.

Sila ay nagpakasal. Nang mapagtanto kung sino siya at kung ano ang ibinigay nila, ang isang kapatid na babae ay nagbigti sa kaniyang sarili sa galit at ang isa ay nilunod ang sarili. Noong gabing iyon, kumatok ang diyablo sa pinto para sabihin sa Balat-oso na nakakuha siya ng dalawang kaluluwa sa halaga ng isa.

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang wikitext]

  1. Ashliman, D. L. (2013). "Bearskin and other folktales of type 361". University of Pittsburgh.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (link)
  2. Andrew Lang, The Pink Fairy Book, "Don Giovanni de la Fortuna"
  3. Italo Calvino, Italian Folktales p 725 ISBN 0-15-645489-0
  4. Ashliman, D. L. (2013). "Bearskin and other folktales of type 361". University of Pittsburgh.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (link)