Enrico Berlinguer

Mula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search

Enrico Berlinguer
Enrico Berlinguer.jpg
Pangkalahatang Kalihim ng
Italian Communist Party
Nasa puwesto
17 Marso 1972 – 11 Hunyo 1984
Nakaraang sinundanLuigi Longo
Sinundan niAlessandro Natta
Kalihim ng
Italyano Komunista Kabataan Federation
Nasa puwesto
12 Abril 1949 – 14 Marso 1956
Nakaraang sinundanAgostino Novella
Sinundan niRenzo Trivelli
Miyembro ng Chamber of Deputies
Nasa puwesto
5 Hunyo 1968 – 11 Hunyo 1984
KonstityuwensyaRome
Pansariling detalye
Ipinanganak15 Mayo 1922
Sassari, Italy
Namatay11 Hunyo 1984 (edad 62)
Padova, Italy
KabansaanItalyano
Partidong pampolitikaItalian Communist Party
(Mga) AsawaLetizia Laurenti
Mga anak4, inc. Bianca Berlinguer
Pirma
WebsaytOfficial website

Si Enrico Berlinguer (Mayo 15, 1922 - Hunyo 11, 1984) ay isang Italyano pulitiko.

Itinuturing na pinakatanyag na lider ng Partidong Komunista ng Italyano (Partito Comunista Italiano o PCI), pinalayo Niya ang partido mula sa impluwensya ng Partido Komunista ng Unyong Sobyet at hinabol ang isang katamtamang linya , i-reposition ang partido sa loob ng Italyano pulitika at pagtataguyod ng tirahan at pambansang pagkakaisa.

Ito ay pinagtibay ng iba pang makabuluhang partido komunista sa Western Europe, sa Espanya, Portugal at sa bandang huli France, ang kabuluhan nito bilang isang pulitikal na puwersa na pinagsama sa isang pulong ng 1977 sa Madrid sa pagitan ng Berlinguer, Georges Marchais at Santiago Carrillo.

Inilarawan mismo ni Berlinguer ang kanyang "alternatibong" modelo ng sosyalismo, naiiba mula sa parehong blokeng Sobyet at kapitalismo na isinagawa ng mga bansang Western sa panahon ng Cold War, bilang terza sa pamamagitan ng o "ikatlong paraan", bagaman ang kanyang paggamit ng termino ay walang kaugnayan sa mas maraming sentrong Third Way na isinagawa ng kasunod na mga Punong Ministro Romano Prodi at Matteo Renzi.

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]