Enrique Fernando

Mula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search

Si Enrique Fernando (25 Hulyo 1915 - 13 Oktubre 2004) ay naglingkod bilang Punong Mahistrado ng Kataas-taasang Hukuman ng Pilipinas.

Kataas-taasang Hukuman[baguhin | baguhin ang batayan]

Noong 1966, Fernando ay itinalaga bilang Presidential Legal Counsel ni Ferdinand Marcos. Ang mga sumusunod na taon, siya ay pinangalanan bilang isang Associate Justice ng kataas-taasang hukuman ng Marcos hinirang. Kung hindi para sa kamatayan ng Chief Justice Fred Ruiz Castro sa 1979, Fernando ay nagkaroon ng pagkakataon upang maging ang Chief Justice lamang sa 1984, pagkatapos Castro naabot ang ipinag-uutos na pagreretiro edad ng 70, at paghahatid para sa 1 taon lamang hanggang sa kanyang sariling pagreretiro. Gayunpaman, namatay Castro biglang ng isang atake ng puso noong 19 Abril 1979, at Fernando, sa pamamagitan ng pagkatapos ay ang pinaka-senior ng Associate Justices, ay na-promote sa pamamagitan ng Marcos bilang Chief Justice.

Hurisprudensiya[baguhin | baguhin ang batayan]

Sa panahon ng kanyang appointment sa Korte, Fernando ay kinikilala bilang isa sa mga nangungunang awtoridad ng bansa sa konstitusyunal na batas, at ng isang masigasig sibil libertarian at aktibong miyembro ng Civil Kalayaan Union itinatag sa pamamagitan ng kanyang mga kasamahan sa Korte, JBL Reyes. Lalo na Siya ay nabanggit para sa kanyang kadalubhasaan ng Amerikano batas sa ripablikanismo at indibidwal na mga karapatan. Gusto niya magkaroon ng sapat na pagkakataon na magpaliwanag sa mga paksa sa panahon ng kanyang 17-taon na panahon ng panunungkulan sa Korte.

Sa Morfe v Mutuc, 130 Phil. 415 (1968), Fernando sinulat ni para sa Korte na isang anti-pangunguwalta batas nangangailangan ang panaka-nakang pagsusumite ng mga pampublikong opisyal ng kanilang mga pahayag ng mga asset at pananagutan ay hindi lumalabag sa karapatan ang opisyal na sa kalayaan sa ilalim ng ang dahil sugnay proseso, o sa karapatan sa privacy. Gayunman, minarkahan Morfe ang unang pagkakataon na ang Philippine Supreme Court kinikilala ang pagkakaroon ng isang konstitusyunal na karapatan sa pagiging pribado ng "accorded pagkilala sa nakapag-iisa nito pagkakakilanlan na may kalayaan, sa mismo, ito ay ganap na karapat-dapat ng konstitusyunal na proteksiyon." Ang pagkatapos-kamakailang paayon Nabanggit ang Estados Unidos kataas-taasang hukuman nakapangyayari sa Griswold v Connecticut, 381 US 479 (1965).

Fernando ay din ng paulit-ulit na tagasulong ng malinaw at kasalukuyang pagsubok ng panganib bilang ang tanging katanggap-tanggap na limitasyon sa karapatan sa libreng expression, tulad ng ipinahayag sa kanyang ponencia sa Gonzales v COMELEC, 137 Phil. 471 (1969), at ang kanyang hindi pagsang-ayon sa Badoy v Ferrer, 35 SCRA 285 (1970).

Kontrobersiya[baguhin | baguhin ang batayan]

Kasama ng Claudio Teehankee, Sr, Fernando ang pinakamahabang paghahatid ng Hustisyas na itinalaga sa panahon ng 20-taon panuntunan ng Ferdinand Marcos. Gayunpaman, hindi katulad Teehankee na naging isang pare-pareho dissenter sa militar batas panuntunan ng Marcos, Fernando madalas na bumoto sa magpatibay hinamon na gawain ng militar rehimen ng batas. Kahit Fernando madalas kwalipikado ang kanyang mga opinyon sa mga mga boses alalahanin tungkol sa mga potensiyal na mga paglabag ng Bill ng mga Karapatan, kanyang pagboto record, pati na rin ang kanyang may mahabang panahon ng panunungkulan bilang Chief Hustisya sa panahon ng batas militar nakatali sa kanya malapit sa rehimeng Marcos, at sa isang pinaghihinalaang Supreme Court bilang isang "tagasunod ng Malacañang". reputasyon na ito ay karagdagang pinahusay kapag Fernando ay larawan may hawak ng payong pagkatapos Unang Lady Imelda Marcos, isang tila gawa ng kagalantihan maraming itinuturing na naaangkop para sa Chief Hustisya ng Korte Supreme. Hustisya Isagani Cruz sinusunod na "bilang Chief Hustisya, Fernando bigyang-diin na ang isa ng mahalagang mga function ng panghukuman ay ang function na 'legitimizing' Ito ay ang stand-sa pamamagitan ng dahilan ng Korte sa ilalim ng kanya tuwing ito ay suportahan ang mga gawa ng Pangulo Marcos."

Noong 1982, kontrobersiya lumitaw pagkatapos ng mga ulat na sa eksaminasyon sa bar gaganapin na taon, ang test booklets ay rechecked sa pagkakasunud-sunod na magdudulot ng pagpasa ng grado sa anak ng isa ng mga Hustisya na simula flunked. Ang muling paglalagay ng tsek reportedly pinahihintulutan ng Fernando. Hustisya Ameurfina Melencio-Herrera inireklamo ng pagkilos, at kuwento ang sinira sa media. Bilang isang resulta, ang lahat ng mga kasapi ng Korte, kabilang ang Fernando, isinumite ang kanilang sa Presidente Ferdinard Marcos, na mamaya tinanggihan lahat maliban sa dalawang ng resignations.

Ilang sandali lamang matapos ang pagpatay ng pagsalungat lider Benigno Aquino, Jr sa 1983, na may pangalang Marcos Fernando upang magtungo ang isang katotohanan-paghahanap ng komisyon na tasked may sinisiyasat ang pagpatay nang pataksil. Appointment ang iginuhit kontrobersiya dahil sa mga alalahanin na ang mga ito ay lumabag sa konstitusyunal paghihiwalay ng mga kapangyarihan, at sa labas ng mga alalahanin na ang isang komisyon na ulunan ng isang tao kaya malapit na kinilala sa rehimeng Marcos ay hindi sapat malayang din. Fernando kaagad natatalaga, at retiradong Corazon Juliano-Agrava ay itinalaga upang magtungo kung ano ang naging kilala bilang Agrava Katotohanan Paghahanap Komisyon.

Mamaya Taon[baguhin | baguhin ang batayan]

Napakahabang Fernando serbisyo sa Court ay natapos noong 1985, kapag siya ay naabot ang sapilitan edad ng pagreretiro ng 70. Marcos ay toppled mula sa kapangyarihan ang mga sumusunod na taon, at Fernando ang pinaka-kilalang karibal Teehankee ay pinangalanang Chief Hustisya ni Corazon Aquino. Fernando nanatili sa aktibong kasanayan hanggang sa ilang sandali bago ang kanyang kamatayan sa edad 89 sa 2004. Ang kanyang kadalubhasaan bilang amicus curiae ay hinahangad ng Hukuman sa kontrobersiyal na kaso ng Maynila Prince Hotel.