Francesco Cossiga

Mula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search

Francesco Cossiga

Cossiga Francesco.jpg
Ika-8 Pangulo ng Italya
In office
3 Hulyo 1985 – 28 Abril 1992
Punong MinistroBettino Craxi
Amintore Fanfani
Giovanni Goria
Ciriaco De Mita
Giulio Andreotti
Nakaraang sinundanSandro Pertini
Sinundan niOscar Luigi Scalfaro
Ika-42 Punong Ministro ng Italya
In office
4 Agosto 1979 – 18 Oktubre 1980
PresidentAlessandro Pertini
Nakaraang sinundanGiulio Andreotti
Sinundan niArnaldo Forlani
Pangulo ng Senado ng Republika
In office
12 Hulyo 1983 – 3 Hulyo 1985
Nakaraang sinundanVittorino Colombo
Sinundan niAmintore Fanfani
Minister of the Interior
In office
12 Pebrero 1976 – 11 Mayo 1978
Punong MinistroAldo Moro
Giulio Andreotti
Nakaraang sinundanLuigi Gui
Sinundan niVirginio Rognoni
Ministro para sa Pampublikong Pangangasiwa at Mga Rehiyon
In office
23 Nobyembre 1974 – 12 Pebrero 1976
Punong MinistroAldo Moro
Nakaraang sinundanLuigi Gui
Sinundan niTommaso Morlino
Senador para sa buhay
In office
28 Abril 1992 – 17 Agosto 2010
ex officio
Miyembro ng Senado ng Republika
In office
12 Hulyo 1983 – 3 Hulyo 1985
ConstituencySardinia
Miyembro ng Chamber of Deputies
In office
12 Hunyo 1958 – 11 Hulyo 1983
ConstituencyCagliari-Sassari
Pansariling detalye
Ipinanganak26 Hulyo 1928(1928-07-26)
Sassari, Kaharian ng Italya
Died17 Agosto 2010 (edad 82)
Agostino Gemelli University Polyclinic, Rome, Lazio, Italya
Partidong pampolitikaDC (1945–1992)
UDR (1998–1999)
UpR (1999–2001)
Independent (2001–2010)
(Mga) AsawaGiuseppa Sigurani (k. 1960–98)
Children2, kabilang ang Giuseppe
Alma materUniversity of Sassari
Signature

Si Francesco Cossiga (26 Hulyo 1928 – 17 Agosto 2010) ay isang Italyanong pulitiko, miyembro ng Kristiyanong Demokrasya. Siya ay nagsilbi bilang 42 Punong Ministro ng Italya mula 1979 hanggang 1980 at ang Listahan ng mga Pangulo ng Republika ng Italya ika-8 Pangulo ng Italya mula 1985 hanggang 1992.

Naglingkod din si Cossiga bilang ministro nang maraming beses, lalo na sa panahon ng kanyang pananatili bilang Italyanong Ministro ng Panloob, kung saan muling itinatatag ang pulisya ng Italyano, proteksyon sibil at mga sikretong serbisyo. Siya ay nasa opisina noong panahon ng kidnapping at pagpatay sa Aldo Moro ng Red Brigades, at nagbitiw bilang Ministro ng Panloob noong namatay si Moro noong 1978.

Siya rin ay isang propesor ng konstitusyunal na batas sa University of Sassari.

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]