Francesco Cossiga

Mula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search
Senador para sa buhay
Francesco Cossiga
OMRI
Cossiga Francesco.jpg

Panunungkulan
3 Hulyo 1985 – 28 Abril 1992
Punong Ministro Bettino Craxi
Amintore Fanfani
Giovanni Goria
Ciriaco De Mita
Giulio Andreotti
Sinundan si Sandro Pertini
Sinundan ni Oscar Luigi Scalfaro

Panunungkulan
4 Agosto 1979 – 18 Oktubre 1980
Pangulo Alessandro Pertini
Sinundan si Giulio Andreotti
Sinundan ni Arnaldo Forlani

Panunungkulan
12 Hulyo 1983 – 3 Hulyo 1985
Sinundan si Vittorino Colombo
Sinundan ni Amintore Fanfani

Panunungkulan
12 Pebrero 1976 – 11 Mayo 1978
Punong Ministro Aldo Moro
Giulio Andreotti
Sinundan si Luigi Gui
Sinundan ni Virginio Rognoni

Panunungkulan
23 Nobyembre 1974 – 12 Pebrero 1976
Punong Ministro Aldo Moro
Sinundan si Luigi Gui
Sinundan ni Tommaso Morlino

Panunungkulan
28 Abril 1992 – 17 Agosto 2010
ex officio

Panunungkulan
12 Hulyo 1983 – 3 Hulyo 1985
Konstityuwensya Sardinia

Panunungkulan
12 Hunyo 1958 – 11 Hulyo 1983
Konstityuwensya Cagliari-Sassari

Kapanganakan 26 Hulyo 1928(1928-07-26)
Sassari, Kaharian ng Italya
Kamatayan 17 Agosto 2010 (edad 82)
Agostino Gemelli University Polyclinic, Rome, Lazio, Italya
Partidong politikal DC (1945–1992)
UDR (1998–1999)
UpR (1999–2001)
Independent (2001–2010)
Asawa Giuseppa Sigurani (k. 1960–98)
Mga anak 2, kabilang ang Giuseppe
Alma mater University of Sassari
Lagda Lagda ni Francesco Cossiga

Si Francesco Cossiga (26 Hulyo 1928 – 17 Agosto 2010) ay isang Italyanong pulitiko, miyembro ng Kristiyanong Demokrasya. Siya ay nagsilbi bilang 42 Punong Ministro ng Italya mula 1979 hanggang 1980 at ang Listahan ng mga Pangulo ng Republika ng Italya ika-8 Pangulo ng Italya mula 1985 hanggang 1992.

Naglingkod din si Cossiga bilang ministro nang maraming beses, lalo na sa panahon ng kanyang pananatili bilang Italyanong Ministro ng Panloob, kung saan muling itinatatag ang pulisya ng Italyano, proteksyon sibil at mga sikretong serbisyo. Siya ay nasa opisina noong panahon ng kidnapping at pagpatay sa Aldo Moro ng Red Brigades, at nagbitiw bilang Ministro ng Panloob noong namatay si Moro noong 1978.

Siya rin ay isang propesor ng konstitusyunal na batas sa University of Sassari.

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]