Jehova

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search

Ang terminong Jehova, binabaybay ring Jehovah, ay isang pagsasa-Latin ng salitang Ebreo na יְהֹוָה, pagbibigkas sa Tetragrammaton na יהוה‎ (YHWH), at ang pangalan ng Diyos ng Israel sa Bibliyang Ebreo. Isa rin ito sa mga pangalang ginagamit sa Judaismo para sa kanilang Diyos.

Ang pinagkasunduan sa mga iskolar ay ang makasaysayang pagbigkas ng Tetragrammaton sa oras ng redaction ng Torah (ika-6 na siglo BCE) ay malamang na Yahweh. Nawala ang makasaysayang pagbigkas dahil sa Second Temple Judaism, noong ika-3 hanggang ika-2 siglo BCE, ang pag-bigkas ng Tetragrammaton ay naiwasan, na pinalitan ng Adonai ("aking Panginoon"). Ang mga puntos ng patinig na Hebrew ng Adonai ay idinagdag sa Tetragrammaton ng mga Masoretes, at ang nagresultang form ay naisalin noong ika-12 siglo bilang Y kumahaah. Ang mga nagmula sa form na Iehouah at Jehovah ay unang lumitaw noong ika-16 na siglo.

Si Jehova ay unang ipinakilala ni William Tyndale sa kanyang salin ng Exodo 6: 3, at lumilitaw sa ilang iba pang mga unang pagsasaling Ingles kasama ang Geneva Bible at ang King James Version. Inilahad ng Conference of Catholic Bishops ng Estados Unidos na upang bigkasin ang Tetragrammaton "kinakailangang magpakilala ng mga patinig na nagbabago sa nakasulat at pasalitang mga porma ng pangalan (ie" Yahweh "o" Jehovah ")." Lumilitaw si Jehova sa ang Lumang Tipan ng ilang malawakang ginamit na mga pagsasalin kabilang ang American Standard Version (1901) at Young's Literal Translation (1862, 1899); ang New World Translation (1961, 2013) ay gumagamit ng Jehovah sa parehong Luma at Bagong Tipan. Si Jehova ay hindi lilitaw sa karamihan ng mga pangunahing pagsasalin ng Ingles, ang ilan sa mga ito ay gumagamit ng Yahweh ngunit ang karamihan ay patuloy na gumagamit ng "Lord" o "LORD" upang kumatawan sa Tetragrammaton.