Pabango

Mula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search
Isang bote ng pabango sa pamamagitan ng Yves Saint Laurent

Ang Pabango (NK /ˈpɜːrfjm/, EU /pərˈfjm/; Pranses: parfum) ay isang halo ng mabangong mga Apundamental na mga langis o aroma compounds, fixatives at solvents, na ginagamit upang bigyan ang katawan ng tao, hayop, pagkain, mga bagay, at buhay-mga puwang ng isang nakalulugod na amoy.[1] Ito ay karaniwang sa likido form at ginagamit upang magbigay ng isang kaaya-aya amoy sa katawan ng isang tao. Ang mga sinaunang mga teksto at archaeological excavations ipakita ang paggamit ng mga pabango sa ilan sa mga pinakamaagang mga tao civilizations. Modernong pabango ay nagsimula sa huli ng ika-19 na siglo sa komersyal na synthesis ng aroma compounds tulad ng banilin o coumarin, na kung saan pinapayagan para sa ang komposisyon ng mga pabango sa amoy ng dati hindi matamo lamang mula sa natural na mga aromatics nag-iisa.

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]