Pagsikat ng araw

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search
Pagsikat ng Araw sa Nato, Sagñay, Camarines Sur

Ang pagsikat ng araw ay ang sandali kung kailan lumilitaw ang itaas na gilid ng Araw sa abot-tanaw sa umaga.[1] Ang termino ay maaari ding tumukoy sa buong proseso ng solar disk na tumatawid sa abot-tanaw at ang mga kasama nitong epekto sa atmospera.[2]

Terminolohiya[i-edit | i-edit ang source]

"Bumangon" Bagama't ang Araw ay lumilitaw na "sumikat" mula sa abot-tanaw, ito talaga ang paggalaw ng Earth na nagiging sanhi ng paglitaw ng Araw. Ang ilusyon ng isang gumagalaw na Araw ay nagreresulta mula sa mga nagmamasid sa Earth na nasa isang umiikot na reference frame ; ang maliwanag na galaw na ito ay napakakumbinsi na maraming mga kultura ang may mga mitolohiya at relihiyon na binuo sa paligid ng geocentric na modelo, na nanaig hanggang ang astronomer na si Nicolaus Copernicus ay bumalangkas ng kanyang heliocentric na modelo noong ika-16 na siglo. [3]

Iminungkahi ng arkitekto na si Buckminster Fuller ang mga terminong "sunsight" at "sunclipse" upang mas mahusay na kumatawan sa heliocentric na modelo, kahit na ang mga termino ay hindi pumasok sa karaniwang wika.

Mga sanggunian[i-edit | i-edit ang source]

  1. "Rise, Set, and Twilight Definitions". U.S. Naval Observatory.
  2. "Sunrise". Merriam-Webster Dictionary.
  3. The Earth Is the Center of the Universe: Top 10 Science Mistakes