Palasyo

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search
Palasyong Catherine, isang ika-18th-siglong palasyo ng hari sa Moscow
Ang Palasyo ng Ambavilas, sikat bilang Palasyo Mysore, ang opisyal na paninirahan ng mga Maharaja ng Mysore mula pa noong 1400
Ang Maharlikang Pook ng San Lorenzo de El Escorial, sa Espanya, ay isang renasentistang complex na umiiral bilang isang palasyo ng hari, monasteryo, basilica, panteon, aklatan, museo, unibersidad, at ospital.
Dakilang Palasyo, ang Opisyal na Tirahan ng Hari ng Thailand.

Ang isang palasyo ay isang malaking tirahan, lalo bilang maharlikang tirahan, o ang tahanan ng isang pinuno ng estado o ilang iba pang mataas na dignidad, tulad ng isang obispo o arsobispo.[1] Ang salitang ito ay nagmula sa pangalang Latin na palātium, para sa Burol Palatino sa Roma na kung saan matatagpuan ang mga imperyal na tirahan.[1] Karamihan sa mga wikang Europeo ay may isang bersyon ng termino (palais, palazzo, palacio, atbp.), at marami ang gumagamit nito para sa isang mas malawak na hanay ng mga gusali kaysa Ingles. Sa maraming bahagi ng Europa, ang katumbas na termino ay inilalapat din sa malalaking pribadong bahay sa mga lungsod, lalo na sa aristokrasya; madalas ang termino para sa isang malaking bahay sa bansa ay iba. Maraming mga makasaysayang palasyo ang inilalaan ngayon sa iba pang paggamit tulad ng mga parlamento, museo, otel, o mga gusaling pangtanggapan. Ginagamit din ang salita kung minsan upang ilarawan ang isang marangyang gusaling ginamit para sa pampublikong libangan o eksibisyon,[2] tulad ng isang movie palace.

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]

  1. 1.0 1.1 American Heritage Dictionary of the English Language (ika-4th (na) edisyon). Boston: Houghton Mifflin Company. 2000. ISBN 0-618-08230-1.
  2. American Heritage Dictionary of the English Language (ika-4th (na) edisyon). Boston: Houghton Mifflin Company. 2000. ISBN 0-618-08230-1.