Seleucus I Nicator

Mula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya
Tumalon sa: nabigasyon, hanapin
Seleucus I Nicator
Tagapagtatag ng Imperyong Seleucid

Busto ni Seleucus I
Paghahari 305–281 BCE
Koronasyon 305 BCE, Seleucia
Kapanganakan ca. 358 BCE
Lugar ng kapanganakan Orestis, Macedon
Kamatayan Setyembre 281 BCE (edad 77)
Lugar ng kamatayan Lysimachia, Thrace
Sinundan Alexander IV ng Macedon
Kahalili Antiochus I Soter
Mga asawa Apama
Stratonice
Dinastiya Dinastiyang Seleucid
Ama Antiochus
Ina Laodice

Si Seleucus I (na binigyan ng apelyidong Nicator ng mga kalaunang henerasyong, Sinaunang Griyego: Σέλευκος Νικάτωρ Séleukos Nikátōr, "Seleucus the Victor") (ca. 358 BCE – 281 BCE) ang nangungunang opiser ng Liga ng Corinto ni Dakilang Alejandro at isa sa mga Diadochi. Sa mga digmaan ng Diadochi na nangyari pagkatapos ng kamatayan ni Alejandro, itinatag ni Seleucus ang dinastiyang Seleucid at Imperyong Seleucid. Ang kanyang kaharian ang huling sa mga nasasakupan ng dating imperyo ni Alejandro na sumalungat sa imperyo Romano. Sila ay nahigitan lang na tumagal ng Kahariang Ptolemaiko sa Ehipto ng mga 34 taon. Pagkatapos ng kamatayan ni Dakilang Alejandro, si Selucus ay hinirang na satrap ng Babylon noong 320 BCE. Pinwersa ni Antigonus si Seleucus na tumakas mula sa Babylon ngunit dahil sa suporta ni Ptolomeo I Soter, nagawa niyang makabalik noong 312 BCE. Ang mga kalaunang nasakop ni Seleucus ay kinabibilangan ng Persia at Media. Siya ay natalo ng emperador ng India na si Chandragupta Maurya at tinanggap ang alyansang kasal para sa 500 elepante pagkatapos isuko ang mga teritoryong itinuturing na bahagi ng India. Tinalo ni Seleucus si Antigonus sa Labanan ng Ipsus noong 301 BCE at si Lysimachus sa Labanan ng Corupedium noong 281 BCE. Siya ay pinatay ni Ptolomeo Ceraunus sa parehong taon. Ang kanyang kahalili sa trono ay si Antiochus I Soter.

Itinatag ni Seleucus ang ilang mga bagong siyudad kabilang ang Antioch at Seleucia na bahagi ngayon ng kasalakuyang respektibong Turkey at Iraq.