Pumunta sa nilalaman

Yehud

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Judea
Yehud
Probinsiya ng Imperyong Neo-Babilonya

c. 586 BCE–c. 539 BCE
Kabisera Mizpah
Panahon sa kasaysayan Imperyong Neo-Babilonya
 -  Pagpapatapon sa Babilonya ca. 587/586 BCE c. 586 BCE
 -  Pananakop ni Dakilang Ciro ng Imperyong Neo-Babilonya c. 539 BCE

Ang Yehud ay isang lalawigan ng Imperyong Neo-Babilonya na itinatag sa mga dating teritoryo ng nawasak na Kaharian ng Juda noong 587/6 BCE. Ito ay unang umiral bilang administratibong dibisiyong Hudyo ng Imperyong Neo-Babilonya sa ilalim ni Gedaliah. Pagkatapos bumagsak ang Imperyong Neo-Babilonya sa Persiyanong Imperyong Akemenida noong 539 BCE, ang Yehud ay isinama sa Imperyong Akemenida bilang isang nangangasiwa sa sariling Yehud Medinata.

Sa huling bahagi ng ika-7 siglo BK ang Judah ay naging basal-kaharian ng Imperyong Neo-Babilonya; gayunman, may magkatunggaling paksiyon sa hukuman sa Jerusalem, ang ilan ay sumusuporta sa katapatan sa Babilonya, ang iba naman ay humihimok ng paghihimagsik. Noong mga unang taon ng ika-6 na siglo, sa kabila ng matinding pagtutol ng propetang si Jeremias at ng iba pa, naghimagsik si haring Zedekias laban kay Nabucodonosor at nakipag-alyansa kay pharaoh Hophra ng Ehipto. Nabigo ang pag-aalsa, at noong 597 BCE maraming Judah, kabilang ang propetang si Ezekiel, ang ipinatapon sa Babilonya. Pagkaraan ng ilang taon, muling naghimagsik ang Juda. Noong 589, muling kinubkob ni Nabucodonosor ang Jerusalem, at maraming Hudyo ang tumakas sa Moab, Ammon, Edom, at iba pang mga bansa upang maghanap ng kanlungan. Bumagsak ang lungsod pagkatapos ng labingwalong buwang pagkubkob at muling sinamsaman at winasak ni Nabucodonosor ang Jerusalem at sinunog ang Templo . Kaya naman, pagsapit ng 586 BCE karamihan sa Juda ay nawasak, ang maharlikang pamilya, ang pagkasaserdote, at ang mga eskriba—mga piling tao ng bansa—ay nasa pagkatapon sa Babilonya, at ang karamihan sa populasyon ay nasa karatig na mga bansa. Ang dating kaharian ay dumanas ng matinding pagbaba ng ekonomiya at populasyon.[1]

Sa kaniyang pagsusuri sa arkeolohikong ebidensiya para sa demograpiya ng Yehud noong ika-6 na siglo BK, sinabi ng arkeologong si Avraham Faust na sa pagitan ng mga deportasyon at pagbitay na dulot ng mga Babylonia, pati na ang mga taggutom at epidemya na nangyari noong digmaan, ang populasyon ng Juda ay nabawasan. sa halos 10% ng kung ano ang nangyari noong panahon bago ang Pagpapatapon.[2]

Mga sanggunian

[baguhin | baguhin ang wikitext]
  1. Lester L. Grabbe, A History of the Jews and Judaism in the Second Temple Period - Vol 1: A History of the Persian Province of Judah (2004)] ISBN 0-567-08998-3, p.28.
  2. Faust, Avraham (2012). Judah in the Neo-Babylonian Period: The Archaeology of Desolation. Society of Biblical Lit. pp. 140–143. ISBN 978-1-58983-641-9.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (link)