Barrio Tsino, Singapur

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Ang Daang Kreta Ayer ay ang kalsada na tumutukoy sa Tsino, ang lugar ng Barrio Tsino. Noong dekada 1880, ang Kreta Ayer ay ang red light na pook sa Barrio Tsino.

Ang Barrio Tsino o Chinatown (Tsinong pinapayak: 牛车水; Tsinong tradisyonal: 牛車水; Pe̍h-ōe-jī: Gû-chhia-chúi, Yale: Ngàuhchēséui, Malay: Kreta Ayer, Tamil: சைனா டவுன்) ng Singapur ay isang subzone at etnikong engklabo na matatagpuan sa loob ng distrito ng Outram sa Sentral na Pook ng lungsod-estado. Itinatampok ang mga natatanging elemento ng kulturang Tsino, ang Barrio Tsino ay nagkaroon ng makasaysayang populasyong etnikong Tsino.

Ang Barrio Tsino ay hindi gaanong isang engklabo kaysa dati. Gayunpaman, ang sakop ay nagpapanatili ng makabuluhang historiko at kultural na kahalagahan. Ang malalaking bahagi nito ay idineklara na mga pambansang lugar ng pamana na opisyal na itinalaga para sa konserbasyon ng Urban Redevelopment Authority.

Heograpiya[baguhin | baguhin ang source]

Binubuo ang Chinatown ng apat na natatanging sub-lugar na binuo sa iba't ibang panahon.[1]

Matatagpuan ang Complex ng Barrio Tsino sa kahabaan ng Kalye Smith, na kilala bilang kolokyal bilang hei yuan kai (kalye teatro) sa Cantones dahil sa sikat nitong Cantones na teatrong opera na Lai Chun Yuen, na binuksan noong 1887 upang magsilbi sa komunidad ng Cantones doon, na nakaaakit ng maraming tao sa panahon ng 1910s at 1920s (Nasir, 2005).

Kasaysayan[baguhin | baguhin ang source]

Pag-unlad[baguhin | baguhin ang source]

Ang Daang Keong Saik ay dating isang red light na pook sa Barrio Tsino noong dekada '60, ngunit mula noon ay naging isang kalye na may maraming boutique na otel.

Sa ilalim ng Planong Raffles ng Singapur, ang Barrio Tsino ay orihinal na isang dibisyon ng kolonyal na Singapur kung saan ang mga Tsinong imigrante ay madalas na naninirahan. Bagaman habang lumalaki ang Singapur, ang mga Tsinong imigrante ay nanirahan sa ibang mga lugar ng isla-lungsod, ang Barrio Tsino ay naging masikip sa loob ng mga dekada ng pagkakatatag ng Singapur noong 1819 at nanatiling ganoon hanggang maraming residente ang inilipat sa pagsisimula ng Housing Development Board ng pamahaalaan ng Singapur noong dekada '60.

Noong 1822, sumulat si Sir Stamford Raffles kay Kapitan CE Davis, Pangulo ng Komite ng Bayan, at George Bonham at Alex L. Johnson, Esquires, at mga miyembro, na sinisingil sa kanila ang gawain ng "pagmumungkahi at pagsasakatuparan ng gayong mga kaayusan sa kapulungang ito, bilang maaaring sa kabuuan ay pinakakaaya-aya sa kaginhawahan at seguridad ng iba't ibang uri ng mga naninirahan at ang pangkalahatang mga interes at kapakanan ng lugar. . ."

Nagpatuloy siya sa paglabas ng mga tagubilin, bilang gabay sa Komite, na kinabibilangan ng pangkalahatang paglalarawan ng Bayang Singapur, ang lupang inilaan ng gobyerno, ang bayang Europeo at mga pangunahing establisimyentong pangkalakalan at ang mga katutubong dibisyon at "kampung". Kabilang dito ang mga lugar para sa Bugis, Arabo, Indiyano, Malay, at Tsino na mga kampung. Napakalinaw kay Raffles sa kaniyang mga tagubilin at ang kaniyang mga alituntunin ay upang matukoy ang estrukturang pang-urban ng lahat ng kasunod na pag-unlad. Ang "daang limang-talampakan", halimbawa, ang tuloy-tuloy na sakop na daanan sa magkabilang gilid ng kalye, ay isa sa mga kinakailangan ng publiko.

Nakita ni Raffles ang katotohanan na "maaaring ipagpalagay na sila (ang mga Intsik) ay palaging bubuo sa pinakamalawak na bahagi ng komunidad". Para sa kadahilanang ito, inilaan niya ang lahat ng lupain sa timog-kanluran ng Ilog Singapur para sa kanilang tirahan ngunit, kasabay nito, iginiit na ang iba't ibang klase at iba't ibang probinsiya ay nakakonsentra sa kanilang magkakahiwalay na tirahan at ang mga kuwartong ito, kung sakaling magkaroon ng sunog, ay gawa sa pagmamason na may baldosadong bubong.

Kaya nagresulta ito sa pagbuo ng isang natatanging seksiyon na pinamagatang Barrio Tsino o Chinatown. Gayunpaman, kapag ang mga parsela ng lupa ay naupahan o ipinagkaloob sa publiko noong at pagkatapos ng 1843 para sa pagtatayo ng mga bahay at bahay-tindahan, tunay na nagsimula ang pisikal na pag-unlad ng Barrio Tsino.

Arkitektura[baguhin | baguhin ang source]

Ang Kalye Mosque ay ipinangalan sa Mosque Jamae, na matatagpuan sa Daang South Bridge sa dulo ng kalye.

Pinagsasama ng arkitekturang kalye ng mga gusali ng Barrio Tsino, lalo na ang mga bahay-tindahan, ang iba't ibang elemento ng arkitektura ng arkitekturang Baroko at ng arkitekturang Victoriana at walang iisang klasipikasyon. Marami sa mga ito ay itinayo sa estilo ng pininturahan na kababaihan, at naibalik sa ganoong paraan. Ang mga estilong ito ay nagreresulta sa iba't ibang kulay kung saan ang pastel ang pinakanangingibabaw. Ang Kalye Trengganu, Kalye Pagoda, at Kalye Templo ay mga halimbawa ng arkitekturang ito, pati na rin ang pag-unlad sa Kalyeng Upper Cross at ang mga bahay sa Kalye Club. Ang Muelle Boat ay dating isang pamilihang pang-aalipin sa tabi ng Ilog Singapur, ang Muelle Boat ang may pinakamaraming haluang-estilong bahay-tindahan sa pulo.

Tingnan din[baguhin | baguhin ang source]

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang source]

  • Norman Edwards, Peter Keys (1996), Singapore – Isang Gabay sa Mga Gusali, Kalye, Lugar, Times Books International,ISBN 9971-65-231-5
  • Victor R Savage, Brenda SA Yeoh (2003), Toponymics – A Study of Singapore Street Names, Eastern Universities Press,ISBN 981-210-205-1

Mga tala[baguhin | baguhin ang source]

  1. "Chinatown (includes Maxwell No. 38 and 89 Neil Road)". Urban Redevelopment Authority. Tinago mula sa orihinal noong 17 Abril 2016. Nakuha noong 5 April 2016.

Mga panlabas na link[baguhin | baguhin ang source]

 

Padron:Roads and streets in Chinatown, SingaporePadron:Places in SingaporePadron:Asia Chinatown