Palazzo Pitti

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search
Maaga, tinintang ika-20 siglong retrato ng Palazzo Pitti, na kilala pa rin bilang La Residenza Reale kasunod ng paninirahan ni Haring Victor Emmanuel II pagitan ng 1865 at 1871, nang ang Florencia ay kabesera ng Italya.

Ang Palazzo Pitti (Bigkas sa Italyano: [paˈlattso ˈpitti] ), sa Ingles na minsang tinatawag na Palasyo Pitti, ay isang malawak, higit na palasyong Renasimiyento sa Florencia, Italya. Matatagpuan ito sa timog na bahagi ng Ilog Arno, isang maliit na distansiya mula sa Ponte Vecchio. Ang ugat ng kasalukuyang palazzo nagmula noong 1458 at orihinal na tirahang pangkanayunan ni Luca Pitti, isang ambisyosong Florencianong bangkero.

Ang palasyo ay binili ng pamilya Medici noong 1549 at naging punong tirahan ng mga naghaharing pamilya ng Dakilang Dukado ng Tuscany. Lumago ito bilang isang dakilang sinupan ng mga yaman habang ang mga sumunod na henerasyon ay nakatamo ng mga pinta, plato, alahas, at iba pang marangyang kagamitan.

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]

  • Chiarini, Marco (2001). Pitti Palace . Livorno: Sillabe srl ISBN Chiarini, Marco (2001). Chiarini, Marco (2001).
  • Chierici, Gino (1964). Il Palazzo Italiano . Milan
  • Dynes, Wayne (1968). Mga Palasyo ng Europa . London: Hamlyn.
  • Levey, Michael. Florence: Isang Larawan . Harvard University Press, 1998.ISBN 0-674-30658-9ISBN 0-674-30658-9
  • Masson, Georgina (1959). Mga Italyano na Villas at Palasyo . London: Harry N. Abrams Ltd.
  • Ang Pitti Palace at Mga Museyo - tingnan ang mga sub-page para sa mga indibidwal na museo

Karagdagang pagbabasa[baguhin | baguhin ang batayan]

  • Gurrieri, Francesco; Patrizia Fabbri (1996). Palaces of Florence. Stefano Giraldi, photography. Rizzoli. pp. 66–77.

Mga panlabas na link[baguhin | baguhin ang batayan]