Paliparang Pandaigdig ng Maynila Terminal 2

Mula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search
Paliparang Pandaigdig ng Maynila Terminal 2
Paliparang Pandaigdig ng Ninoy Aquino Terminal 2

Ninoy Aquino International Airport logo.svg

20150206 10일차 마닐라 공항 - panoramio.jpg
Ang Ninoy Aquino International Airport, Terminal 2

IATA: MNL – ICAO: RPLL
Buod
Uri ng paliparan Publiko
Tagapamahala Manila International Airport Authority
Naglilingkod sa Maynila
Lokasyon Lungsod ng Pasay, Kalakhang Maynila
Mga coordinate 14°30′31″N 121°01′10″E / 14.50861°N 121.01944°E / 14.50861; 121.01944
Websayt www.miaa.gov.ph
Mga patakbuhan
Direksiyon Kahabaan Ibabaw
m ft
Kongkreto
Kongkreto
Estadistika (2007)
Mga pasahero
Kilos ng mga eroplano
Toneladang metriko ng kargamento


Ang Manila Ninoy Aquino International Airport Terminal 2, (NAIA-2), sa Lungsod Pasay , Kalakhang Maynila, Pilipinas (kilala rin bilang Centennial Terminal), ay may lugar na 75,000 square meters (810,000 sq ft), ay matatagpuan sa NAIA Road. Nagsimula ang konstruksiyon noong Disyembre 1995 at inaagurado noong Mayo 1, 1999 at nagsimulang magpapatakbo noong 1999. Ito ay pinangalanang Centennial Terminal sa pagdiriwang ng ika-100 taon nang deklarasyon nang kalayaan sa Pilipinas. Ang terminal ay orihinal na idinisenyo nang Aéroporto de Paris upang maging isang domestic terminal, ngunit ang disenyo ay binago sa ibang pagkakataon upang mapaunlakan ang mga internasyonal na flight.[1] Ito ay may kapasidad ng 2.5 milyong pasahero kada taon sa internasyonal na pakpak nito at 5 milyon sa kanyang domestic wing. Ito ay maaaring baguhin upang mapaunlakan ang siyam na milyong pasahero kada taon kung kinakailangan.[2] It has a capacity of 2.5 million passengers per year in its international wing and 5 million in its domestic wing. It is able to be modified to accommodate nine million passengers per year if needed.[2][3]


Operasyon[baguhin | baguhin ang batayan]

Ang kuha mula sa himpapawid ng Ninoy Aquino International Airport

Ang Terminal 2 ay eksklusibo na ginagamit nang Philippine Airlines at PAL Express para sa parehong mga domestiko at pang-internasyonal flight nito. Ito ay nahahati sa dalawang pakpak: ang North Wing, para sa mga internasyonal na flight, at ang South Wing, na humahawak sa mga domestic operation. Mayroon itong kasalukuyang 12 tulay. Mayroong ilang mga cafe at restaurant sa Terminal post-security. Mayroon ding maliit na seksyon na walang tungkulin sa hilagang pakpak. Ang pangangailangan para sa dalawang iba pang mga terminal ay iminungkahi ng isang Master Plan Review ng Airport na isinagawa noong 1989 ng Aéroports de Paris. Ang pag-aaral ay pinadali sa pamamagitan ng isang tulong mula sa Pamahalaang Pranses. Ang pagsusuri ay nagkakahalaga ng 2.9 milyong French franc at isinumite sa Pamahalaan ng Pilipinas para sa pagsusuri noong 1990. Simula sa Agosto 30, 2018 lahat ng mga flight sa Terminal 2 ay mga domestic flight mula sa Cebu Pacific at Philippine Airlines

Kasaysayan[baguhin | baguhin ang batayan]

Ang Ninoy Aquino International Airport, Terminal 2

Dekada 1990s[baguhin | baguhin ang batayan]

Noong 1991, ipinagkaloob ng pamahalaang Pransya ang 30 milyong franc soft loan sa pamahalaan ng Pilipinas, na gagamitin upang masakop ang Detalyadong Architectural at Engineering Design nang NAIA Terminal 2. Tinapos ng ADP ang disenyo noong 1992 at noong 1994, ang Japanese Government nagbigay ng 18.12 bilyong yen soft loan sa Pamahalaan nang Pilipinas upang pondohan ang 75% ng mga gastos sa konstruksiyon nang terminal at 100% nang mga gastos sa pangangasiwa. Ang konstruksiyon nang terminal ay nagsimula noong Disyembre 11, 1995, at pormal na ibinibigay sa gubyerno ng Pilipinas noong Disyembre 28, 1998. Ang Centennial Terminal ay ganap na naipatakbo noong 1999.

Dekada 2000s[baguhin | baguhin ang batayan]

Noong Agosto 2014, pormal na inihayag ng DOTC ang plano ng pagpapalawak ng Terminal 2. Isinasaalang-alang din ng plano na bumuo ng isang istraktura na magkakabit ng mga Terminals 1 at 2. Kabilang din dito ang demolisyon ng hindi nagamit na Philippine Village Hotel complex sa tabi mang terminal na naghihintay sa pag-aayos ng ilang mga isyu. Ang isang depot ng gasolina na matatagpuan sa pagitan nang mga terminal ay ililipat sa lugar na nilipol upang mabigyan nang paraan para sa pagpapalawak. Ang 26 na mga silid ng ginhawa ay inayos, kung saan 16 ay matatagpuan sa isang lugar nang kilusan nang pasahero. 4 ng 7 mga yunit sa paghawak ng Air ay naayos at 21 karagdagang mga yunit ay inaasahan na mai-install upang mapabuti ang temperatura sa Terminal.

Eroplano at destinasyon(s)[baguhin | baguhin ang batayan]

Kompanyang panghimpapawid Destinasyon 
Philippine Airlines Abu Dhabi, Auckland, Bacolod, Bangkok–Suvarnabhumi, Beijing–Capital, Brisbane, Busan, Butuan,Cagayan De Oro, Cebu, Davao, Delhi (begins in December 2018), Denpasar/Bali, Doha, Dubai–International, Fukuoka, General Santos, Guam, Guangzhou, Ho Chi Minh City, Hong Kong, Honolulu, Iloilo, Jakarta–Soekarno Hatta, Kalibo, Kuala Lumpur–International, London–Heathrow, Los Angeles, Macau, Melbourne, Mumbai (begins in December 2018), Nagoya–Centrair, New York–JFK, Osaka–Kansai, Port Moresby, Puerto Princesa, Quanzhou, San Francisco, Sapporo (begins in December 2018), Seoul–Incheon, Shanghai–Pudong, Singapore, Sydney, Taipei–Taoyuan, Tokyo–Haneda, Tokyo–Narita, Toronto–Pearson, Vancouver, Xiamen

Charter: Jeju, Khabarovsk, Vladivostok

Philippine Airlines
operated by PAL Express
Bacolod, Cagayan De Oro, Caticlan (suspended), Cebu, Davao, Haikou, Iloilo, Laoag, Legazpi, Puerto Princesa, Tagbilaran

Tingnan rin[baguhin | baguhin ang batayan]

Sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]

  1. "Farolan mistaken; Ramos pushed airport dev't". Philippine Daily Inquirer. May 9, 2011. Hinango noong September 13, 2014.
  2. 2.0 2.1 "Ninoy Aquino International Airport, Philippines". Airport Technology. Hinango noong September 13, 2014.
  3. "Ninoy Aquino International Airport Terminal 2, Philippines" (PDF). Hinango noong October 5, 2014.