Paliparang Pandaigdig ng Phuket

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya

Ang Paliparang Pandaigdig ng Phuket (Thai: ท่าอากาศยานภูเก็ต, RTGS: Tha-akatsayan Phuket) IATA: HKTICAO: VTSP) ay isang paliparang pandaigdig na naglilingkod sa Lalawigan ng Phuket ng Taylandiya. Ito ay nasa hilaga ng Pulo ng Phuket, 32 kilometro (20 mi) mula sa sentro ng Lungsod ng Phuket. Malaki ang ginagampanan ng paliparan sa industriya ng turismo ng Taylandiya, dahil sikat na destinasyong resort ang Pulo ng Phuket. Ito ang ikatlong pinakaabalang paliparan sa Taylandiya sa mga tuntunin ng mga pasahero, pagkatapos ng Paliparang Suvarnabhumi at Paliparang Pandaigdig ng Don Mueang sa Kalakhang Rehiyon ng Bangkok. Ang paliparan ay nagtakda ng rekord na 15.1 milyong pagdating at paglisan noong 2016, tumaas ng 17.8 porsiyento mula noong 2015.[1]

Mga pasilidad[baguhin | baguhin ang wikitext]

Mga terminal[baguhin | baguhin ang wikitext]

Tanaw panghimpapawid ng terminal
Sa loob ng domestikong terminal noong 2019
Paliparang Phuket noong 2010
Paglipad ng Boeing 747-400 mula sa Paliparang Phuket

Ang paliparan ay may tatlong terminal: Ang Terminal 2 ay ginagamit para sa mga pandaigdigang lipad, at ang Terminal 3 para sa mga domestikong lipad. Ang Terminal X para sa mga charter na lipad ay binuksan noong Pebrero 2014.

Ang Paliparang Phuket ay sumailalim sa 5.14-bilyong-baht na pagpapalawak at pagsasaayos, na natapos ang gawain noong 2016.[2] Ang kapasidad ng bagong pandaigdigang terminal ay 12.5 milyong pasahero kada taon.[3] Ang pagpapalawak ay tumaas ang kapasidad ng paliparan sa 20 milyong mga pasahero sa isang taon mula sa dati nitong kapasidad na 6.5 milyon.[4] Ang isang ugnayang daambakal mula sa isang alternatibong paliparan, ang Krabi, ay iminungkahi noong 2012, dahil ang Paliparang Phuket ay masikip na at may maliit na lugar upang mapalawak.[5]

Mga estadistika ng trapiko[baguhin | baguhin ang wikitext]

Ang Phuket ay isang paboritong destinasyon ng mga turista sa rehiyon. Pangunahing nagmumula sa Asya-Pasipiko at Europe ang mga pandaigdigang pasahero.[6] Noong 2012, inihanay ito bilang ang pangalawang pinakaabala sa kabuuang trapiko ng pasahero, pagkatapos ng Paliparang Suvarnabhumi sa kalakhang pook ng Bangkok. Noong kalagitnaan ng 2015, ang paliparan, na idinisenyo upang humawak ng 20 lipad kada oras, ay nagseserbisyo na ng 23 kada oras.[7]

Ang paliparan ng Phuket ay naglingkod sa 12.9 na milyong pasahero noong 2015, 12.8 porsiyentong higit sa 2014, na may mga pandaigdigang numero na tumaas ng 8.27 porsiyento hanggang 6.95 milyon at domestiko na tumaas ng 18.6 na porsiyento hanggang 5.9 na milyon. Ang mga paggalaw ng sasakyang panghimpapawid ay lumago ng 11.6 na porsiyento sa 84,758, na may 43,996 pandaigdigan (tumaas ng 7.63 porsiyento) at 40,762 domestiko (tumaas ng 16.1 porsiyento).[2]

Mga insidente at aksidente[baguhin | baguhin ang wikitext]

  • Noong Abril 15, 1985 isang Thai Airways Boeing 737-2P5 ang bumagsak, na ikinamatay ng lahat ng 11 tao na sakay. Ang mga tripulante ay naglabas ng isang tawag sa radyo na nagpapaalam sa kontrol ng trapiko sa himpapawid na ang parehong mga makina ay nag-flash out. Walang matukoy na dahilan para sa pagsara ng makina.[8]
  • Noong Agosto 31, 1987, bumagsak sa karagatan ang Thai Airways Flight 365 mula sa Paliparang Pandaigdig ng Hat Yai sa huling paglapit, na ikinamatay ng lahat ng 83 tao na sakay. Tinukoy ng pagsisiyasat ang pagkakamali ng piloto bilang pangunahing dahilan.[9]
  • Noong Setyembre 16, 2007, ang One-Two-GO Airlines Flight 269 na dumating sa isang naka-iskedyul na paglipad mula sa Paliparang Pandaigdig ng Don Mueang ng Bangkok ay bumagsak matapos tumama sa runway habang sinusubukang lumapag sa malakas na ulan at matinding paggugupit ng hangin. Ang McDonnell Douglas MD-82 ay dumulas sa runway, nahati sa dalawa, at sumabog sa apoy pagkatapos ng isang maliwanag na pagtatangka na magsagawa ng isang go-around sandali bago ang paglapag. May 123 pasahero at pitong tripulante ang sakay na kung saan 89 ang namatay at 40 ang nasugatan.

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang wikitext]

  1. "Thailand, Singapore seen as top expat locations". Investvine.com. 7 February 2013. Nakuha noong 19 February 2013.
  2. 2.0 2.1 Kositchotethana, Boonsong (2016-02-01). "AoT airports set new record in passenger traffic". Bangkok Post. Nakuha noong 1 February 2016.
  3. Kositchotethana, Boonsong (2016-02-04). "New terminal in Phuket set for test run". Bangkok Post. Nakuha noong 4 February 2016.
  4. "Phuket Magazine". Tinago mula sa orihinal noong 15 April 2012. Nakuha noong 11 December 2011.
  5. "Fly-Rail Link to 'Save Phuket Tourism' - Phuket Wan". Tinago mula sa orihinal noong 25 March 2012. Nakuha noong 12 March 2012.
  6. "Summary Report" (PDF). Airport of Thailand. January 2013. Tinago mula sa orihinal (PDF) noong 4 October 2013.
  7. Sritama, Suchat (2015-05-24). "Open-sky policy must continue, say airlines". The Sunday Nation. Tinago mula sa orihinal noong 2019-06-21. Nakuha noong 24 May 2015.
  8. "AirDisaster.Com Accident Database". Airdisaster.com. Tinago mula sa orihinal noong 2 January 2009. Nakuha noong 18 September 2007.{{cite news}}: CS1 maint: unfit URL (link)
  9. "AirDisaster.Com Accident Database". Airdisaster.com. Tinago mula sa orihinal noong 3 January 2009. Nakuha noong 18 September 2007.{{cite news}}: CS1 maint: unfit URL (link)

Mga panlabas na link[baguhin | baguhin ang wikitext]

May kaugnay na midya ang Phuket International Airport sa Wikimedia Commons Gabay panlakbay sa Paliparang Pandaigdig ng Phuket mula sa Wikivoyage

Padron:Airports in Thailand