Willy Brandt

Mula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search
Willy Brandt
Bundesarchiv B 145 Bild-F057884-0009, Willy Brandt.jpg

Panunungkulan
22 Oktubre 1969 – 7 Mayo 1974
Pangulo Gustav Heinemann
Sinundan si Kurt Georg Kiesinger
Sinundan ni Helmut Schmidt

Kapanganakan 18 Disyembre 1913(1913-12-18)
Lübeck, Imperyong Aleman
Kamatayan 8 Oktubre 1992 (edad 78)
Unkel, Alemanya
Himlayan Zehlendorf, Berlin
Partidong politikal Social Democratic Party (1930–1931, 1948–1992)
Partidong Sosyalista ng mga Manggagawa (1931–1946)
Asawa Carlotta Thorkildsen (1941–1948)
Rut Hansen (1948–1980)
Padron:Ill (1983–1992)
Mga anak 4, kabilang ang Matthias
Lagda Lagda ni Willy Brandt

Si Willy Brandt (ipinanganak Herbert Ernst Karl Frahm; 18 Disyembre 1913 - Oktubre 8, 1992) ay isang Aleman na estadista na pinuno ng Social Democratic Party of Germany (SPD) mula 1964 hanggang 1987 at nagsilbi bilang Kansilyer ng Federal Republika ng Alemanya (Kanlurang Alemanya) mula 1969 hanggang 1974. Siya ay iginawad sa Nobel Peace Prize noong 1971 para sa kanyang pagsisikap na palakasin ang kooperasyon sa kanlurang Europa sa pamamagitan ng EEC at upang makamit ang pagkakasundo sa pagitan ng Kanlurang Alemanya at ang mga bansa sa Silangang Europa. mula noong 1930.

Tumakas sa Norway at pagkatapos ay sa Sweden sa panahon ng rehimeng Nazi at nagtatrabaho bilang isang mamamahayag sa wikang pakaliwa sa kaliwa, kinuha niya ang pangalan na Willy Brandt bilang isang sagisag upang maiwasan ang pagtuklas ng mga ahente ng Nazi, at pormal na pinagtibay ang pangalan noong 1948. Brandt ay orihinal na isinasaalang-alang ang isa sa mga lider ng kanang pakpak ng SPD, at nakakuha ng unang katanyagan bilang Governing Mayor ng Kanlurang Berlin. Naglingkod siya bilang Foreign Minister at bilang Vice Kansilyer sa cabinet ng Kurt Georg Kiesinger, at naging kanselor noong 1969. kanselor, pinananatili niya ang malapit na pagkakahanay ng West Germany sa Estados Unidos at nakatuon sa pagpapalakas ng European integration sa kanlurang Europa, habang inilunsad ang bagong patakaran ng Ostpolitik na naglalayong mapabuti ang relasyon sa Silangang Europa. Si Brandt ay kontrobersyal sa parehong kanang pakpak, para sa kanyang Ostpolitik, at sa kaliwang pakpak, para sa kanyang suporta sa mga patakarang Amerikano, kabilang ang Digmaang Vietnam, at mga rehimeng tagapangasiwa sa kanan. Ang Brandt Report ay naging isang kinikilalang panukala para ilarawan ang pangkalahatang North-South divide sa ekonomiya at pulitika ng mundo sa pagitan ng isang mayaman sa Hilaga at isang mahinang South. Si Brandt ay kilala rin sa kanyang mga mabangis na anti-komunistang mga patakaran sa lokal na antas, na natapos sa Radikalenerlass (Anti-Radical Decree) noong 1972.

Si Brandt ay nagbitiw bilang chancellor noong 1974, matapos ang Günter Guillaume, isa sa kanyang pinakamalapit na katulong, ay nakalantad bilang isang ahente ng Stasi, ang East German lihim na serbisyo.

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]