Epiko ni Gilgamesh
Mula sa Tagalog na Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Ang Epiko ni Gilgamesh ay isang sinaunang kalipunan ng mga kuwento nagmula sa Mesopotamya ng Gitnang Silangan. Hindi nakikilala ang sumulat nito ngunit naganap ang mga pangyayari ng mga salaysay noong mga 2000 BK, bagaman maaaring mas bumabalik pa sa mga 3000 B. Unang naipasa ang mga kuwento sa pamamagitan ng paglalahad na pasalita lamang hanggang sa maisulat sa mga ibabaw ng mga tablang yari sa putik nang lumaon.[1]
[baguhin] Paglalarawan
Naglalahad ang epikong ito ng kabayanihan at pakikipagsapalaran ng bayaning si Gilgamesh, isang hari sa Babilonya. Isinasaad din ang tungkol kay Enkidu, ang kaibigan ni Gilgamesh. Mayroong limang kuwento sa Epiko ni Gilgamesh. Kabilang dito ang kuwentong hinggil sa isang malaking pagbaha at sa kung paanong nakaligtas ang isang mag-anak sa pamamagitan ng paggawa ng isang arka. Naging batayan ang partikular na kuwentong ito ng kuwentong Arka ni Noe, kaugnay ng Malaking Baha, na matatagpuan sa Lumang Tipan ng Bibliya.[1]
[baguhin] Tingnan din
[baguhin] Mga sanggunian
- ↑ 1.0 1.1 Firth, Lesley (Patnugot Panlahat) atbp.. (1985). "Who Wrote The Epic of Gilgamesh?". Who Were They? The Simon & Schuster Color Illustrated Question & Answer Book. Little Simon Book, Simon & Schuster, Inc., Lungsod ng Bagong York, ISBN 0671604767., pahina 72.
