Josephine Bracken

Mula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search
Marie Josephine Leopoldine Bracken
Josephine Bracken BR.jpg
A studio portrait of Bracken in Filipino attire, 1896
KapanganakanMarie Josephine Leopoldine Bracken
3 Oktubre 1876(1876-10-03)
Victoria, Hong Kong
Kamatayan15 Marso 1902 (edad 25)
Hong Kong
LibinganHappy Valley Cemetery, Hong Kong[1]
Kilala dahil saLa viuda de Rizal
("The Widow of Rizal")
AsawaJosé Rizal (1896)
Vicente Abad (m. 1900)
KatambalJosé Rizal (1895–1896)
Anak2[1]

Si Marie Josephine Leopoldine Bracken (Oktubre 3, 1876 - Marso 15, 1902) ay ang nakaisang palad ng pambansang bayani ng Pilipinas na si José Rizal sa kanyang pagkakatapon sa Dapitan sa lalawigan ng Zamboanga del Norte sa katimugan ng Pilipinas . [2] [3] [4] Noong umaga ng Disyembre 30, 1896, araw ng kanyang pagbitas sa pamamagitan ng pagbaril, ang mag-kasintahan ay nagpakasal sa Fort Santiago, ang lugar ng kanyang piitan, kasunod ng kanyang pakikipagkasundo sa Simbahang Katoliko . Ang kasal ay pinagtatalunan ng ilang mga sektor dahil walang natagpuan na mga pagtatala patungkol sa pagiisang dibdib, sa kadahilanan ng mga hindi pangkaraniwang mga kaganapan sa araw na iyon, kahit na pinatunayan ito mismo ni Josephine at ng namumunong pari. [5] [6] [7] [8]

Talambuhay[baguhin | baguhin ang batayan]

Maagang buhay[baguhin | baguhin ang batayan]

Isang kopya ng sertipiko ng binyag ni Bracken

Si Josephine ay ipinanganak sa Victoria Barracks sa Hong Kong noong Oktubre 3, 1876, sa mga Irish na magulang [4] na sina James Bracken, isang korporal sa British Army, at Elizabeth Jane McBride, na ikinasal noong Mayo 3, 1868, sa Belfast, Ireland. Pagkamatay ng kanyang ina sandali matapos ang panganganak, isinuko siya ng kanyang ama para sa ipaampon . Dinala siya ng kanyang ninong, ang Americanong si George Taufer, isang bulag, at medyo mahusay na inhinyero ng isang sa isang planta ng pagbobomba (pumping) ng Departamento ng Sunog sa Hong Kong, at ang kanyang yumaong Portuges na asawa. Nang maglaon ay muli siyang nag-asawa ng isa pang babaeng taga-Portuges na taga- Macau, si Francesca Spencer, na nagkaroon siya ng isang anak na babae. [9]

Noong 1891, ang pangalawang Gng. Taufer ay namatay at pinangasiwaan ng dalawang batang babae ang tahanan ng Taufer. [10]

Pagkatapos nito, nagpasya si G. Taufer na muling magpakasal ngunit ang bagong asawa ay naging mahirap na makitungo kay Josephine. Gumugol siya ng dalawang buwan sa Convent of the Canossian Sisters, kung saan dati siyang nag-aral sa mga unang taon ng pag-aaral. Nagpasya siyang bumalik lamang matapos na tumawag si G. Taufer sa pintuan ng Convent na humihiling sa kanya na umuwi dahil ang kanyang pangatlong asawa ay naging isang masamang tagapangalaga sa bahay. Ilang sandali makalipas ang ilang buwan, nagkaroon siya ng problema muli sa pangatlong Gng. Taufer at tinatakot siya na lumabas ng bahay. [11]

Pakikipag-ugnayan kay Rizal[baguhin | baguhin ang batayan]

Si José Rizal, manunulat at pambansang bayani ng Pilipinas

Inirerekomenda ni Bracken na makita ng kanyang bulag na umampon na ama na matignan ni Jose Rizal, na isang respetadong optalmolohista at nagsanay sa Rednaxela Terrace sa Hong Kong. [12] Sa panahon na ito, siya ay isang pampulitikang ipinatapon sa Dapitan, Zamboanga del Norte sa katimugang Pilipinas. Ang pamilya ay naglayag sa Pilipinas at dumating sa Maynila noong Pebrero 5, 1895, at pagkaraan ng buwang iyon sina Bracken at Taufer ay naglayag patungo ng Dapitan.

Ang dobleng katarata ni Taufer ay hindi abot sa tulong na kakayahan ni Rizal, ngunit nahulog siya sa pag-ibig kay Bracken. Tinutulan ni Taufer ang pagsasama ng dalawa, ngunit sa huli ay nakinig sa mga dahilan. Sinamahan ni Bracken si Taufer patungong Maynila sa kanyang pagbabalik sa Hong Kong, kasama ang kapatid ni Rizal na si Narcisa, noong Marso 14, 1895. Humiling si Rizal para sa pag-papakasal ngunit dahil sa kanyang mga sulat at pampulitikang paninindigan, ang lokal na pari na si Father Obach, sasang-ayon lamang sa seremonya kung makakuha ng pahintulot si Rizal mula sa Obispo ng Cebu . Alinman sa dalawa ay hindi siya sinulatan ng Obispo pabalik [13] o hindi maipadala ni Rizal ang sulat dahil sa biglaang pag-alis ni Taufer. [14]

Bago bumalik sa Dapitan upang makasama si Rizal, ipinakilala ni Bracken ang kanyang sarili sa mga miyembro ng kanyang pamilya sa Maynila. Inirerekomenda ng kanyang ina ang isang kasal na sibil, na pinaniniwalaan niyang isang mas maliit na "sakramento" ngunit walang malasakit sa pagkukunwari — at sa gayon ay hindi gaanong pasanin sa budhi ni Rizal — kaysa gumawa ng anumang uri ng pag-urong ng politika. [2] Gayunpaman, nagkasama sina Bracken at Rizal bilang mag-asawa sa Barangay Talisay, Dapitan, simula sa Hulyo 1895. Ang mag-asawa ay may isang anak na lalaki, si Francísco Rizal y Bracken, na ipinanganak nang wala sa panahon at namatay sa loob ng ilang oras ng kapanganakan. [15] [16]

Habang siya ay nasa isang maselan na kondisyon, nakikipaglaro si Rizal ng hindi nakakapinsala sa kanya, na nakagulat sa kanya at siya ay sumulong at nasaktan sa isang nakatayong bakal. Kahit na ito ay isang aksidente at si Rizal ay ang halos nagkamali, sinisisi niya ang kanyang sarili para dito, at ang kanyang huli na debosyon ay tila higit na sinusubukan na gumawa ng pagbabago. [17]

Ang pahina ng pamagat ng isang edisyon ng Espanyol ng Imitation ni Cristo na kasal ni Rizal at paghahati sa kanyang asawa. Ang kanyang pagtatalaga ay nakasulat sa Ingles.

Noong gabi bago ang kanyang pagbitay noong Disyembre 30, 1896 sa mga singil ng pagtataksil, rebelyon at sedisyon sa pamamagitan ng pamahalaann kolonyal ng Espanya , ang Simbahang Katoliko ay nagsabi na si Rizal nagbalik sa pananampalataya at ikinasal kay Bracken sa isang relihiyosong seremonya sa pamamagitan ni Padre Vicente Balaguer, SJ sa pagitan ng 5:00 ng umaga at 6:00 ng umaga, isang oras bago ang kanyang nakatakdang pagbitay sa ganap na 7:00 ng umaga. [8] [18] Sa kabila ng pag-aangkin nina Padre Balaguer at Bracken mismo, ang ilang mga sektor, kabilang ang mga miyembro ng pamilya ni Rizal, ay nagtalo na naganap ang kasal dahil walang mga natagpuan na nagpapatunay sa pag-iisang dibdib.

Matapos ang Pagkamatay ni Rizal[baguhin | baguhin ang batayan]

Pagkamatay ni Rizal, agad na sumali si Bracken sa mga rebolusyonaryong pwersa sa lalawigan ng Cavite, kung saan pinangalagaan niya ang mga may sakit at nasugatan na mga sundalo, pinalakas ang kanilang moral, at tinulungan ang pagpapatakbo ng pag-kakarga para sa mga basyo ng Mauser sa Imus Arsenal sa ilalim ng rebolusyonaryong pangkalahatang Pantaleón García. Imus ay nasa ilalim ng banta ng muling pagbawi, kaya si Bracken, na dumaan sa pampalapot at putik, ay inilipat kasama ang operasyon sa Cavite bundok na muling pagdurusa ng Maragondon . Nasaksihan niya ang Tejeros Convention noong Marso 22, 1897 bago bumalik sa Maynila, at kalaunan ay tinawag ng Gobernador-Heneral ng Espanya, na nagbanta sa kanya na pahirapan at pagkabilanggo kung hindi niya iwanan ang kolonya. Gayunman, dahil sa kanyang amponong mamamayan ng Amerikano na ama, hindi siya maaaring mapilitan, ngunit kusang bumalik si Bracken sa Hong Kong sa payo ng American consul sa Maynila. [19]

Isang larawang inukit ni Josephine ni Jose Rizal

Huling bahagi ng buhay[baguhin | baguhin ang batayan]

Pagbalik niya mula sa Hong Kong, muli siyang nanirahan sa bahay ng kanyang ama. Pagkamatay ng ama niya, pinakasalan niya si Vicente Abad, isang mestizong Cebuano, na kumakatawan sa kanyang ama sa kumpanya ng tabacalera sa teritoryo ng Britanya Isang anak na babae, si Dolores Rizal y Braken, ay ipinanganak sa mag-asawa noong Abril 17, 1900. Isang testimonya na patotoo ni Dolores ay nagpapatunay na ang kanyang ina "ay nagdusa sa sakit na tuberculosis ng larynx," sa oras ng kasal. [20] Namatay si Bracken sa tuberkulosis noong Marso 15, 1902, sa Hong Kong at inilibing sa Happy Valley Cemetery .

Mga hindi pagkakapare-pareho[baguhin | baguhin ang batayan]

  • Ang Romanong istoryador na si Austin Coates ay diumano’y natagpuan ang sertipiko ng kapanganakan ni Bracken sa Hong Kong at iniulat ito bilang ''tampered''. Sinabi niya na siya marahil ay anak sa labas ng isang hindi kilalang lalaking Ingles at isang ina na Tsino. [8]
  • Iniulat ng Amerikanong istoryador na si Austin Craig na bumalik sa Pilipinas si Bracken at nanirahan sa Cebu kasama ang kanyang bagong asawa, si Vicente Abad. Nagbigay siya ng mga aralin sa Ingles, tulad ng sinabi niya kay Rizal sa kanilang huling pagkikita, isang pribado noon una sa Cebu, kung saan ang isa sa kanyang mga mag-aaral na sinasabing naging unang Speaker ng Kapulungan ng Pilipinas . Nagturo din siya ng Ingles sa Colegio de la Inmaculada Concepción ng ilang sandali sa Cebu, pinatunayan ng isa sa kanyang mga mag-aaral, si Encarnación Bernad (1887-1969). Pagkaraan nito, nagtrabaho si Bracken bilang isang empleyado ng gobyerno sa mga pampublikong paaralan at sa Liceo de Manila, isang paaralan sa Intramuros (hindi nauugnay sa kasalukuyang Lyceum ng Pilipinas University ). [21]

Sa tanyag na media[baguhin | baguhin ang batayan]

Mga Sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]

  1. 1.0 1.1 Fadul 2008, p. 18.
  2. 2.0 2.1 Craig 1913, p. 215
  3. Acibo 1995. p. 110.
  4. 4.0 4.1 Anderson 2005, p.132.
  5. Younghusband (1899), p. 132.
  6. Craig 1913. pp. 241–244.
  7. De Pedro (2005, p. 321)
  8. 8.0 8.1 8.2 Fadul 2008. p. 17.
  9. Craig 1913, p. 212.
  10. Craig, Farthest Westing, 181.
  11. Lisa, Luis & De Pedro, Javier (2010). Romance and Revolution. Inkwell Publishing Co., Inc. pp. 25–26. ISBN 978-971-8527-83-2.
  12. Craig 1913, p. 172.
  13. Fadul 2008, p.21.
  14. Craig 1913. p.213.
  15. Fadul 2008, p. 38.
  16. Craig 1913, pp. 216–217
  17. Craig, Austin (1913). Lineage Life and Labors of Jose Rizal Philippine Patriot. p216.
  18. Craig 1913, p.242.
  19. Craig 1913, p.259.
  20. Cabrera, Rizal and Josephine, 15, 33.
  21. Craig 1913, pg. 263

Pinagmulan[baguhin | baguhin ang batayan]