Volapük

Mula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search

Ang Volapük ( /ˈvɒləpʊk/ sa Ingles;[1] IPA[volaˈpyk] sa Volapük) ay isang wikang artipisyal na nilikha noong 1879 at 1880 ni Johann Martin Schleyer, isang Romano Katolikong pari sa Baden, Alemanya. Kutob ni Schleyer na sinabi sa kanya ng Diyos sa isang panaginip na lumikha siya ng isang wikang internasyunal. Naganap ang mga pagpupulong para sa Volapük noong 1884 (Friedrichshafen), 1887 (Munich) at 1889 (Paris). Gumamit ng wikang Aleman ang unang dalawang pagpupulong at ikatlong pagpupulong ay Volapük lamang. Noong 1889, tinatayang mayroong 283 mga kapisanan, 25 peryodikal sa o tungkol sa Volapük, at 316 aklat-aralin sa 25 mga wika;[2] noong panahon na iyon, nagkaroon ang wika ng halos isang milyong sumusubaybay.[3] Noong huling bahagi ng ika-19 na siglo at unang bahagi ng ika-20 siglo, malawak na napalitan ang Volapük ng Esperanto.[4]

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]

  1. OED (sa Ingles)
  2. Handbook of Volapük, Charles E. Sprague (1888) - (sa Ingles)
  3. A History of the English Language, 5th ed. Albert C. Baugh and Thomas Cable. Ch. I English Present and Future; Prentice Hall, Upper Saddle River (2002), (sa Ingles)
  4. The Loom of Language F. Bodmer and L. Hogben (eds.) Ch. XI Pioneers of Language Planning; Allen & Unwin Ltd, London (1944) - (sa Ingles)