Arturo Tolentino

Mula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya
Tumalon sa: nabigasyon, hanapin
Arturo Tolentino
Arturo Tolentino

Ika-9 na Pangalawang Pangulo ng Pilipinas
Unang Pangalawang Pangulo ng Ika-apat na Republika
Panunungkulan
Pebrero 16, 1986 – Pebrero 25, 1986
Pangulo Ferdinand E. Marcos
Sinundan si Binuwag[1]
Huling hinawakan ni Fernando Lopez ang posisyon
Sinundan ni Salvador Laurel

Panunungkulan
1984 – 1985
Sinundan si Miguel Collantes
Sinundan ni Pacifico A. Castro

Kapanganakan 19 Setyembre 1910(1910-09-19)
Tondo, Maynila
Kamatayan 2 Agosto 2004 (edad 93)
Lungsod Quezon, Kalakhang Maynila
Kabansaan Pilipino
Partidong politikal Nationalist People's Coalition
Kilusang Bagong Lipunan
Nacionalista
Asawa Constancia Conde †
Relihiyon Romano Katoliko
Ibang posisyon sa pamahalaan
Pangulo ng Senado ng Pilipinas
1966–1967
Senador ng Pilipinas
1957–1972, 1992–1995
Mambabatas Pambansa, Maynila
1984–1986
Regional Assemblymen, Pambansang Rehiyong Kapital
1978–1984
Kinatawan, Ikatlong Distrito ng Maynila
1949–1957

Si Arturo Modesto Tolentino (Setyembre 19, 1910 - Agosto 2, 2004), ay isang dating beteranong senador sa Pilipinas. Siya'y naglingkod sa kongreso mula, 1949 hanggang 1957 at senador, mula 1957 hanggang 1972. Siya rin naglingkod bilang senate president, mula 1965 hanggang 1967. Si Tolentino ay kalihim rin ng Department of Foreign Affairs sa Batasang Pambansang, mula 1984 hanggang 1985, sa ilalim ng pamahalaan ni Pangulong Ferdinand Marcos. Siya ay nagtakang maglingkod bilang Bise Pangulong mula noong 1986, sa panahon ng pagka-patalsik ni Pangulong Marcos. Muling naglingkod si Tolentino, bilang Pangulo ng Senado, mula 1992 hanggang 1998.

Si Arturo Tolentino, ay naglingkod rin bilang law professor sa Unibersidad ng Pilipinas, UST, UE, UM, Arellano University, FEU, Manila Law College, Philippine Law School, San Beda College at sa Quezon College.

Si Arturo M. Tolentino ay namatay sa atake sa puso noong gabi ng Agosto 2, 2004, sa gulang na 93.

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]

  1. Hindi nakasaad sa Konstitusyon ng Pilipinas ng 1973 ang posisyong Pangalawang Pangulo. Iminungkahi ni Tolentino ang isang pagbabago sa konstitusyon na pinagtibay noong 1984, na nagbibigay ng posisyong Pangalawang Pangulo na pupunan sa 1987. Tumakbo si Tolentino sa posisyong Pangalawang Pangulo na mas maaga sa itinakda dahil isinumite ni Pangulong Marcos ang isang pagbitiw na may kondisyon upang matawag ang isang halalang agaran (o snap elections) noong 1986.
Inunahan ni:
Fernando Lopez
Pangalawang Pangulo ng Pilipinas
1986–1986
Sinundan ni:
Salvador Laurel



Pilipinas Ang lathalaing ito na tungkol sa Pilipinas ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.