Al-Isrā'
Itsura
(Idinirekta mula sa Quran 17)
| الإسراء al-Isrā' Ang Paglalakbay sa Gabi | |
|---|---|
| Klasipikasyon | Meccan |
| Posisyon | Juzʼ 15 |
| Hizb blg. | 29 hanggang 30 |
| Blg. ng Ruku | 12 |
| Blg. ng talata | 111 |
| Blg. ng Sajdah | 1 (talata 109) |
Ang al-Isrā' (Arabe: الإسراء, lit. na 'Ang Paglalakbay sa Gabi'),[1] na kilala rin bilang Banī Isrāʾīl (Arabe: بني إسرائيل, lit. na 'Ang mga Anak ni Israel'),[2] ay ang ika-17 na kabanata (sūrah) ng Quran, na may 111 na talata (āyāt). Ang salitang Isra ay tumutukoy sa Paglalakbay sa Gabi ng propetang Islam na si Muhammad at tungkol sa mga Anak ni Israel. Ang sūrah na ito ay bahagi ng serye ng mga al-Musabbihat na sūrah dahil nagsisimula ito sa pagpupuri sa Diyos.
Tungkol sa oras at kontekstong pangkasaysayan ng paghahayag (asbāb al-nuzūl), tradisyonal itong itinuturing na isang sūrah na Makkan, mula sa ikalawang Makkan na panahon (615–619 CE).
Buod
[baguhin | baguhin ang wikitext]- 1 Pinupuri ang Diyos dahil sa Paglalakbay sa Gabi
- 2 Ang batas ni Moises ay gabay sa mga Israelita
- 3 Pinupuri ang pasasalamat ni Noe sa kanyang mga inapo
- 4–8 Ang dobleng kasalanan ng Israel at ang kaparusahan nito
- 9–10 Ang Quran ay gabay sa mga tapat at sa mga hindi naniniwala
- 11 Mga taong hindi maingat sa kanilang mga panalangin
- 12 Ang gabi at araw ay mga tanda para sa tao
- 13 Ang kapalaran ng bawat tao ay nakatali sa kanyang leeg
- 14–15 Bibigyan ng Diyos ang bawat tao ng tala ng kanyang buhay sa araw ng paghuhukom
- 16 Walang bayan na iniwan nang walang sugo
- 17–18 Ang mga lungsod na winasak dahil tinanggihan ang kanilang mga sugo
- 19–21 Gantimpala at parusa sa mga tapat at hindi naniniwala
- 22 Antas ng karangalan ay para sa buhay na darating
- 23–24 Dapat sambahin ng tao ang iisang Diyos lamang
- 24–26 Dapat ipakita ang kabutihan sa magulang, mahihirap, at dayuhan
- 27 Ipinagbabawal ang labis na paggastos
- 28 Ang mga hindi makakatulong sa suporta ng mahihirap ay maaaring tumulong sa pamamagitan ng mabuting salita
- 32 Ipinagbabawal ang pagiging sakim at walang saysay na paggastos
- 33–35 Ipinagbabawal ang pagpatay ng sanggol, pakikipagtalik na labag sa batas, at pagpatay
- 35 Dapat pagbayarin ang taong pinatay
- 36 Dapat pangalagaan nang banal ang ari-arian ng ulila
- 37 Dapat mamuhay ang tao nang may katapatan at kababaang-loob
- 41 Hindi dapat lapastanganin ang Diyos sa pamamagitan ng pagsamba sa diyus-diyosan
- 42 Ang mga anghel ay hindi mga anak ng Diyos
- 43 Iba’t ibang babala para sa mga Quraysh
- 44–45 Ang maraming diyos ay magdudulot ng paghihimagsik sa langit
- 46 Lahat ng bagay ay pumupuri sa Diyos
- 47–49 Ang Quraysh ay bulag sa batas ng Quran
- 50 Tinawag si Muhammad na baliw
- 51–53 Tinatanggihan ng Quraysh ang doktrina ng pagkabuhay na mag-uli
- 54 Ang mga patay kapag binuhay ay iisipin na maikling panahon lamang silang namatay
- 55–56 Dapat pakitunguhan nang mahinahon ang mga idolatrista at hindi naniniwala
- 57 May mga propeta na natatanging pabor sa Diyos
- 58–59 Ang mga huwad na diyos ay nangangailangan ng proteksyon ng Diyos
- 60 Bawat lungsod ay dapat wasakin bago ang araw ng paghuhukom
- 61 Hindi pinahintulutan si Muhammad na gumawa ng himala dahil sa kawalan ng paniniwala ng mga nakaraang tribo
- 62 Ang Paglalakbay sa Gabi at ang punong Zakum ay sanhi ng pagtatalo
- 63–64 Tumanggi si Iblís sa Diyos, at siya’y isinumpa bilang resulta
- 65–66 Binibigyan siya ng pahintulot na dayain ang tao at kunin ang kanilang kayamanan at anak
- 67 Wala siyang kapangyarihan sa mga lingkod ng Diyos
- 68 Pinoprotektahan ng Diyos ang mangangalakal habang nasa dagat
- 69 Nakakalimot ang mga idolatrista sa kanilang mga diyus-diyosan sa oras ng panganib 69 ۞ 71 Sila ay walang pasasalamat
- 72 Natatanging pribilehiyo ng sangkatauhan
- 73–74 Sa paghuhukom, lahat ay huhusgahan nang patas
- 75–77 Halos napalayo si Muhammad mula sa Islam
- 78–79 Halos nahikayat ng mga hindi naniniwala si Muhammad na iwan sila
- 80–82 Paanyaya sa panalangin
- 83–84 Ang katotohanan ng Quran ay ipahayag
- 85 Nakikita ang pagkasama ng tao sa panahon ng kasaganaan at kapighatian
- 86 Ang espiritu ay nilikha ng Diyos
- 87–89 Ang paghahayag (inspirasyon) ay natatanging pabor mula sa Diyos kay Muhammad
- 90 Hindi makakalikha ang tao at mga jinni ng aklat na katulad ng Quran
- 91–95 Ipinaliwanag ni Muhammad ang kanyang kakayahang gumawa ng himala
- 96–98 Itinalaga ang mga sugo sa tao para sa tao at anghel para sa anghel
- 99–100 Nakakatakot na kapalaran ng mga idolatrista sa pagkabuhay na mag-uli
- 101 May kapangyarihan ang Diyos na buhayin ang mga patay
- 102 Ang tao ay sakim kahit sa awa ng Diyos
- 103–104 Nabigo ang siyam na tanda ni Moises na hikayatin si Paraon
- 105 Winawasak si Paraon
- 106 Ang mga Anak ni Israel ang pumalit sa pagmamay-ari ni Paraon sa lupain ng Ehipto
- 107 Bakit ang Quran ay ipinahayag nang paunti-unti
- 108 ۩ 109 Naniniwala ang ilan sa mga Hudyo at Kristiyano sa Quran
- 110 Ang Diyos at ang Maawain ay iisa
- 111 Ang Diyos ay walang anak o katuwang[3]
Mga sanggunian
[baguhin | baguhin ang wikitext]- ↑ Quran Tagalog Filipino in PDF Isinalin sa Wikang Tagalog nina Dr. Aboulkhair S. Tarason Ustadh Badi Udzaman S. Saliao at Muhammad M. Rodrigues Sinuri ni Dr. Muhammad Nadheer Ebil. Abril 2010.
- ↑ /... at the time of the Sahaabah it was called Soorat Bani Israa’eel..."Soorat al-Isra' is also called Soorat Bani Isra'eel - Islam Question & Answer". islamqa.info (sa Ingles). Nakuha noong 2024-05-28.
- ↑ Wherry, Elwood Morris (1896). A Complete Index to Sale's Text, Preliminary Discourse, and Notes (sa Ingles). London: Kegan Paul, Trench, Trubner, and Co.
Naglalaman ang artikulong ito ng teksto mula sa isang lathalaing na nasa pampublikong dominyo.