Dinastiyang Ming

Mula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya
Tumalon sa: nabigasyon, hanapin
Dinastiyang Ming
明朝
Imperyo

1368–1644
Ang Ming na Tsina sa bandang 1580
Kabisera Nanjing (Prepekturang Yingtian)
(1368–1644)[lower-alpha 1]
Beijing (Prepekturang Shuntian)
(1403–1644)[lower-alpha 2][lower-alpha 3]
Wika Opisyal na wika:
Mandarin
Other Mga wikang Tsino
Ibang mga wika:
Turki (Modernong Uyghur), Lumang Wikang Uyghur, Tibetan, Monggol, Jurchen, iba pa
Relihiyon Pagsamba sa langit, Taoismo, Confucianismp, Budismo, Katutubong Tsinong relihiyon, Islam, Katolika R
Pamahalaan Ganap na monarkiya
Emperador (皇帝)
 - 1368–1398 Emperador na Hongwu
 - 1627–1644 Emperador na Chongzhen
Nakatataas na Maringal na Kalihim
 - 1402–1407 Xie Jin
 - 1644 Wei Zaode
Kasaysayan
 - Itinatag sa Nanjing 23 Enero
 - Pagtatalaga sa Beijing bilang kabisera 28 Oktubre 1420
 - Pagbagsak ng Beijing 25 Abril, 1644
 - Katapusan ng Katimugang Ming 1683
Lawak
 - 1415[1] 6,500,000 km2 (2,509,664 mi2)
Populasyon
 - 1393 est. 65,000,000 
 - 1403 est. 66,598,337¹ 
 - 1500 est. 125,000,000² 
 - 1600 est. 160,000,000³ 
Salapi Paper money (1368–1450)
Bimetallic:
copper cashes (, wén) in strings of coin and paper
Silver taels (, liǎng) in sycees and by weight
Bahagi ngayon ng
Remnants of the Ming dynasty ruled southern China until 1662, and Taiwan until 1683 a dynastic period which is known as the Southern Ming.
¹The numbers are based on estimates made by CJ Peers in Late Imperial Chinese Armies: 1520–1840
²According to A. G. Frank, ReOrient: global economy in the Asian Age, 1998, p. 109
³According to A. Maddison, The World Economy Volume 1: A Millennial Perspective Volume 2, 2007, p. 238
Ming Dynasty
Ming dynasty (Chinese characters).svg
"Dinastiyang Ming" in Chinese characters
Chinese 明朝
Great Ming
Chinese 大明
Empire of the Great Ming
Traditional Chinese 大明帝國
Simplified Chinese 大明帝国
Kasaysayan ng Tsina
Kasaysayan ng Tsina
SINAUNA
Neolitikong Tsina c. 8500 - c. 2070 BCE
Dinastiyang Xia c. 2070 – c. 1600 BCE
Dinastiyang Shang 1600–1046 BCE
Dinastiyang Zhou c. 1046 – 256 BCE
  Kanluraning Zhou
  Silanganing Zhou
    Panahon ng Tagsibol at Taglagas
    Panahon ng Nagdirigmaang mga Estado
IMPERYAL
Dinastiyang Qin 221 BCE–206 BCE
Dinastiyang Han 206 BCE–220 CE
  Kanluraning Han
  Dinastiyang Xin
  Silanganing Han
Tatlong Kaharian 220–280
  Wei, Shu & Wu
Dinastiyang Jin 265–420
  Kanluraning Jin Labing-anim na Kaharian 304–439
  Silanganing Jin
Katimugan at Hilagaing mga Dinastiya 420–589
Dinastiyang Sui 581–618
Dinastiyang Tang 618–907
  ( Ikalawang Zhou 690–705 )
Limang Dinastiya at Sampung Kaharian
907–960
Dinastiyang Liao
907–1125
Dinastiyang Song
960–1279
  Hilagaing Song Kanluraning Xia
  Katimugang Song Jin
Dinastiyang Yuan 1271–1368
Dinastiyang Ming 1368–1644
Dinastiyang Qing 1644–1911
MAKABAGO
Republika ng Tsina 1912–1949
Republikang Bayan
ng Tsina
1949–kasalukuyan

Republika ng Tsina
(Taiwan) 1949–kasalukuyan


Ang Dinastiyang Ming ay ang namamahalang dinastiya ng Tsina—noong kilala bilang ang Imperyo ng Dakilang Ming—ng 276 na taon (1368–1644) na sumunod sa pagbagsak ng Monggol na pinamunuan na Dinastiyang Yuan. Ang Ming, inilalarawan ng ilan bilang "isa sa mga pinakadakilang mga panahon ng maayos na pamamalakad at panlipunang katatagan sa kasaysayan ng tao,"[2] ay ang huling imperyal na dinastya sa Tsina na pinamamahalaan ng etnikong Tsinong Han. Bagaman ang pangunahing kabisera ng Beijing ay nahulog noong 1644 sa isang paghihimagsik na pinangunahan ni Li Zicheng (na nagtatag sa Dinastiyang Shun, madaling napalitan ng Manchu na pinamunuang Dinastiyang Qing), ang mga pamunuang tapat sa luklukang Ming - panlahatan na tinatawag na Katimugang Ming - ay nabuhay hanggang 1683.

Mga tala[baguhin | baguhin ang batayan]

  1. Pangunahing kabisera pagkatapos ng 1403; ikalawang kabisera pagkatapos ng 1421.
  2. Ikalawang kabisera pagkatapos ng 1421; pangunahing kabisera pagkatapos.
  3. Ang mga kabiserang-nasa-exile ng Katimugang Ming ay ang Nanjing (1644), Fuzhou (1645–6), Guangzhou (1646–7), Zhaoqing (1646–52).

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]

  1. Turchin, Peter; Adams, Jonathan M.; Hall, Thomas D (December 2006). "East-West Orientation of Historical Empires". Journal of world-systems research 12 (2): 219–229. ISSN 1076-156X. http://jwsr.ucr.edu/archive/vol12/number2/pdf/jwsr-v12n2-tah.pdf. Hinango noong 12 August 2010. 
  2. Edwin Oldfather Reischauer, John King Fairbank, Albert M. Craig (1960) A history of East Asian civilization, Volume 1. East Asia: The Great Tradition, George Allen & Unwin Ltd.



KasaysayanTsina Ang lathalaing ito na tungkol sa Kasaysayan at Tsina ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.