Elizabeth II

Mula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya
(Idinirekta mula sa Reyna Elizabeth II)
Tumalon sa: nabigasyon, hanapin
Elizabeth II
Reyna ng United Kingdom ng Gran Britanya at Hilagang Ireland
Paghahari 6 Pebrero 1952 – kasalukuyan
Koronasyon 2 Hunyo 1953
Buong pangalan Elizabeth Alexandra Mary
Sinundan George VI
Kahalili Prinsipe Charles, Prinsipe ng Wales
Konsorte kay Prinsipe Philip, Duke ng Edinburgh
Supling Prinsipe Charles, Prinsipe ng Wales
Prinsesa Anne, Prinsesang Royal
Prinsipe Andrew, Duke ng York
Prinsipe Edward, Konde ng Wessex
Ama George VI
Ina Elizabeth Bowes-Lyon
Mga paniniwalang relihiyoso Church of England, Church of Scotland

Ang Kaniyang Kamahalan Reyna Elizabeth II ng United Kingdom (ipinanganak noong 21 Abril 1926), ay ang Reyna ng labing-anim na malayang mga bansa na tinatawag na Realmong Komonwelt. Ang mga bansang ito ay ang United Kingdom, Canada, Australia, New Zealand, Jamaica, Barbados, Bahamas, Grenada, Papua New Guinea, Solomon Islands, Tuvalu, Saint Lucia, Saint Vincent and the Grenadines, Antigua and Barbuda, Belize, at Saint Kitts and Nevis.

Si Elizabeth ay ipinanganak sa Londres at nag-aral sa bahay. Ang kanyang ama na si George VI ay umakyat sa trono noong 1936 dahil sa pagbibitiw sa tungkulin ng kanyang tiyuhin na si Edward VIII. Siya ay nagsimulang magdaos ng mga pampublikong tungkulin noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig, kung saan siya ay nagsilbi sa Auxiliary Territorial Service. Nang namatay ang kanyang ama noong 1952, siya ay naging Pinuno ng Komonwelt at reyna ng pitong malalayang bansa na kasapi sa Komonwelt: United Kingdom, Canada, Australia, New Zealand, South Africa, Pakistan at Ceylon. Siya ay kinoronahan noong 1953 at ito ang unang koronasyon na napalabas sa telebisyon. Sa pagitan ng 1956 at 1992, ang bilang ng kanyang mga kaharian ay nabawasan dahil ito ay naging mga republika na kinabibilangan ng South Africa, Pakistan at Ceylon (naging Sri Lanka).

Taong 1947 nang magpakasal siya kay Prinsipe Philip, Duke ng Edinburgh, kung saan nagkaroon sila ng apat na anak: Charles, Anne, Andrew at Edward. Noong 1992, kung saan tinaguriang annus horribilis ni Reyna Elizabeth II, naghiwalay sa kani-kanilang mga asawa sina Charles at Andrew, nagdiborsiyo si Anne, at nasunog ang ilang bahagi ng Windsor Castle. Nagtuloy sa diborsiyo ang relasyon nina Prinsipe Charles at Diana noong 1996. Nang sumunod na taon, namatay sa aksidente sa kotse si Diana sa Paris, at binatikos ng midya ang pamilya maharlika sa hindi nito paglitaw sa publiko sa mga araw bago ang libing ni Diana. Gayunpaman, naging tanyag si Elizabeth dahil sa kanyang paglitaw sa publiko at nanatiling mataas ang katanyagan niya sa paglipas ng panahon.

Ang haba ng kanyang pamumuno na 60 taon ang ikalawa sa lahat ng mga monarko sa bansa; mas mahaba ang pamumuno ni Reyna Victoria. Ang Pilak, Ginto at Diamanteng Anibersaryo ng kanyang pamumuno ay ipinagdiwang noong 1977, 2002 at 2012.

Kabataan[baguhin | baguhin ang batayan]

Si Elizabeth ay ang panganay na anak ni Prinsipe Albert, Duke ng York (naging Haring George VI), at ng kanyang maybahay na si Lady Elizabeth Bowes-Lyon. Ang kanyang ama ay ang pangalawang anak nina Haring George V at Reyna Maria, at ang kanyang ina ay ang bunsong anak ng isang Eskosyang aristokrat na si Claude Bowes-Lyon, ika-labing-apat na Konde ng Strathmore at Kinghorne. Siya ay ipinanganak sa pamamagitan ng Caesarean noong 21 Abril 1926 sa oras na 2:40 ng umaga (GMT) sa bahay ng kanyang lolo sa 17 Bruton Street, Mayfair. Ang Anglikanong Arsobispo ng York, Cosmo Lang, ang nagbinyag sa kanya sa isang pribadong kapilya ng Palasyo ng Buckingham noong ika-29 ng Mayo. Siya ay pinangalanang Elizabeth na mula sa kanyang ina, Alexandra mula sa ina ni George V, na namatay anim na buwan ang nakaraan, at Mary mula sa kanyang lola. Tinawag siyang "Lilibet" ng malapit na myembro ng kanyang pamilya. Itinitangi siya ni George V, at nang siya ay nagkaroon ng malubhang sakit noong 1929 ang mga regular na pagbisita sa kanyang lolo ay pinapurihan ng mga sikat na palimbagan at nang lumaon ng mga mananalambuhay dahil sa pagtulong sa pagpapagaling ng hari.

Ang natatanging kapatid ni Elizabeth na si Prinsesa Margaret ay ipinanganak noong 1930. Ang dalawang prinsesa ay tinuruan sa bahay sa ilalim ng pamamahala ng kanilang ina at ni Marion Crawford, na tinawag na "Crawfie". Ang kanilang mga aralin ay naka-sentro sa kasaysayan, wika, panitikan at musika. Nadismaya ang pamilya maharlika noong 1950 nang magpalathala si Crawford ng talambuhay nila Elizabeth at Margaret na pinamagatang The Little Princesses. Ang aklat ay naglalarawan sa kanyang hilig sa mga kabayo at mga aso, kaayusan at kanyang responsibildad.

Herederang Mapagpalagay[baguhin | baguhin ang batayan]

Ang Prinsesa Elizabeth, 1933

Habang ang kaniyang lolo ay naghahari, si Elizabeth ay ikatlo sa linya ng pagmamana sa trono. Kahit na ang kanyang pagkapanganak ay nagbigay ng interes sa publiko, hindi siya inaasahan maging reyna. Noong namatay ang kaniyang lolo noong 1936 ay siya ang naging ikalawa sa linya. Ngunit sa pagtatapos ng taong yaon, ay nagbitiw din si Edward sa pagiging hari kaya ang kanyang ama ang naging hari.

Si Elizabeth ay pribadong nagaaral tungkol sa kasaysayang Konstitusyonal mula kay Henry Marten, Ikalawang Proboste ng Kolehiyo ng Eton. Siya ay natuto ding mag-Pranses mula sa mga Pranses niyang mga governess. Isang Girl Guides Company, ang 1st Buckingham Palace Company, Ay binuo upang makasalamuha niya ang mga babaeng kasing-edad niya. Matapos noon ay inisabak siya bilang Sea Ranger.

Ikalawang Digmaang Pandaigdig[baguhin | baguhin ang batayan]

Noong Setyembre 1939, Pumasok na ang Britanya sa Ikalawang Digmaang Pandaigdig, na nagtapos noong 1945. Habang nagaganap ang digmaan, Karamihan sa mga batang taga-Londres ay inilikas upang maiwasan ang mga pambobomba sa Londres o mas sikat sa tawag na The Blitz. Noon ay pinaplanong ilikas ang dalawang prinsesa patungong Canada ngunit mariing tinutulan ng noo'y Reyna Elizabeth, na idineklarang "Ang mga bata ay hindi aalis nang wala ako, Ako ay hindi aalis ng wala ang Hari, At ang Hari ay hindi aalis. Ang dalawang prinsesa ay nanatili sa Kastilyo ng Balmoral hanggan mag-Pasko noong 1939, na kung kailan sila ay lumipat patungong Sandringham, Norfolk. Mula Pebrero hanggang Mayo 1940 ay nanirahan sila sa Lodge Royal sa Windsor hanggang sa lumipat na sila sa mismong Kastilyo ng Windsor na kung saan nanirahan sila doon sa nalalabing 5 taon ng digmaan. Sa Windsor ay sila ay bumida sa mga pantomimes sa Pasko upang magdonate sa Queen's Wool Fund. Taong 1940 naman ay isinagawa ni Elizabeth ang kauna-unahan niyang pagsasalita sa radyo sa Children's Hour ng Korporasyong Pambrodkast ng Britanya.

Noong 1943, sa gulang na 16, isinagawa ni Elizabeth ang kauna-unahang paglitaw niya sa publiko na magisa noong pinuntahan niya ang mga Gwardiyang Grenadero. Sa pagdating ng kaniyang ika-18 na kaarawan, ang batas ay inamyendahan upang siya ay maisali sa mga Counsellors ng Estado na tumatayong kapalit sa inkapasidad o pagliban ng monarko. Noong Pebrero ng taong 1945, siya ay sumali sa Auxiliary Territorial Service bilang Ikalawang Subalterno at mayroong numero na 230873. Siya din ay tinuruan maging drayber at mekaniko at siya naiangat sa pwestong Junior Commander limang buwan makalipas.

Sa pagtatapos ng digmaan sa Europa, ang mga prinsesang Elizabeth at Margaret ay nakisalamuha sa mga nagsasayang tao sa mga kalsada ng Londres.

Habang nagaganap ang digmaan, may mga plano para sa pagpuksa ukol sa mga isyung nasyonalismo sa Gales sa pamamagitan ng paglalapit kay Elizabeth sa taumbayan ng Gales. Isang plano ay ang pagtatalaga sa kaniya bilang Konstabulo ng Kastilyong Caernarfon o kaya naman ay patron ng Urdd Gobaith Cymru o ang Liga ng Kabataang Gales, ngunit inabandona ito dahil sa iba't ibang rason. Mayroon isa pang plano na gawing Prinsesa ng Gales si Elizabeth ngunit tinutulan ng Hari. Isinama din siya sa Gorsedd ng Bards ng Gales sa Pambansang Eisteddfod ng Gales.

Noong 1947 ay ang Pamilya Maharlika ay pumunta ng Katimugang Aprika, Ito ang kauna-unahang paglibot sa karagatan. Habang nasa paglilibot, Winika niya sa Buong Komonwelt at Imperyo ng Britanya na:

"Idinedeklara ko, na ang aking buhay, maging mahaba man o maikli, ay magiging nakalaan sa inyong serbisyo at sa buong pamilya Imperyal na kinabibilangan nating lahat." (I declare before you all, that my whole life, whether it's been long or short, shall be devoted to your service, and the service of our great imperial family, to which we all belong.)

Pagpapakasal at Pamilya[baguhin | baguhin ang batayan]

Nakilala ni Elizabeth ang kaniyang magiging asawa, si Prinsipe Philip ng Gresya at Dinamarca, noong 1934 at 1937. Matapos ang isa pang pagkikita sa Kolehiyong Pandagat Royal sa Dartmouth noong Hulyo 1939, Si Elizabeth--Kahit 13 taong gulang pa lamang-- ay napapamahal na kay Philip at nagsimula na din silang magpalitan ng sulat-pagmamahal. Ang kasunduan ng kanilang kasal ay inihayag noong 9 Hulyo 1947.

Ang maikakasal kay Elizabeth ay hindi nawalan ng kontrobersiya: Si Philip ay walang pinansyal na katayuan, siya din ay mula sa ibang bansa, at mayroon siyang mga kapatid na kasal sa mga Aleman na may koneksyion sa Nazismo.

Bago maganap ang kasal itinakwil ni Philp ang mga Greko a Dinamarkong titulo, nagpalit ng relihiyon mula Ortdoseng Greko sa Anglikanismo, at ginamit ang istilong Tinyente Philip Mountbatten. Bago din ang kasal ay ginawa siyang Duke ng Edimburgo at binigyan ng istilong Kaniyang Kataasan.

Si Elizabeth at Philip ay ikinasal noong 20 Nobyembre 1947 sa Westminster Abbey. Tumanggap sila ng 2500 na regalong pangkasal sa palibot ng mundo. Dahil hindi pa nakakahon ang Britanya sa pagkasirang dinala ng giyera, Kinailangan ni Elizabeth ang mga ration coupons upang makabili ng gagamiting materyal sa kaniyang gown na dinisenyo ni Norman Hartnell, Ang kaniyang mga kapatid ay hindi inimbitahan sa kasal dahil sa kanilang koneksyon sa Alemanya, pati ang Duke ng Windsor ay hindi din inimbitahan.

Si Elizabeth ay nagluwal kay Prinsipe Charles noong 14 Nobyembre 1948. Isang buwan bago isilang si Charles ay naglabas ng kautusan ang Hari upang mapakinabangan din ng mga anak ni Elizabeth ang titulong Prinsipe at Prinsesa Royal. Ang pangalawang anak, ang Prinsesa Anne ay isinilang noong 1950.

Paghahari[baguhin | baguhin ang batayan]

Aksesyon at Koronasyon[baguhin | baguhin ang batayan]

Sa kalagitnaan ng 1951, Ang kalagayan ni George VI ay lumubha at si Elizabeth na ang tumatayong proxy para sa kanya. Nung binisita niya ang Canada at siya'y nagpunta kay Pangulong H.S. Truman sa Washington, D.C noong Oktubre ng taong yaon. Ang kanyang pribadong kalihim na si Martin Charteris ay nagdala ng draft accession declaration sakaling mamatay ang hari habang nasa paglalakbay si Elizabeth. Mga araw matapos ang bagong taon ng 1952 ay inatasan sila ni Philip na maglakbay papunta sa Awstralya at Bagong Selanda sa pamamagitan ng pagdaan sa Kenya. Noong ika-6 ng Pebrero 1952, dito na nalaman ni Elizabeth na namatay na ang kanyang ama at siya na ang bagong monarko ng Britanya at mga realmong Komonwelt. Si Philip ang nagsabi nito sa bagong Reyna. Nang tanungin siya ni Martin Charteris kung ano ang kanyang magiging pangalan, Pinili niya ang pangalang Elizabeth. Siya ay ipinroklamang Reyna sa lahat ng Realmong Komonwelt at ang mag-asawa ay napilitang bumalik sa Britanya. Ang Duke ng Edinburgh at ang Reyna ay nagalsa-balutan na sa Palasyo ng Buckingham.

Sa aksesyon ni Elizabeth, nagkaroon na ng posibilidad na baka mapalitan ang pangalan ng Kabahayan ng Windsor at maging Kabahayan ng Mountbatten. Ang noong Punong Ministro na si Winston Churchill at ang kanyang lola na si Reyna Maria ay ginusto pa ring maging Windsor ang pangalan ng kabahayan. At kaya sa ika-9 ng April 1952, pinaboran niya ang pananatili ng pangalang Windsor bilang maging kabahayan. Lubhang nadismaya ang Duke at nasabing "Ako lang ang nagiisang lalaki sa buong bansa na pinagbabawalang ibigay ang pangalan sa sariling mga anak." Taong 1960, nang mamatay si Reyna Maria noong 1953 at sa pagreretiro ni Churchill noong 1955, Pinirmahan ng Reyna ang letters patent na nagpahayag na maaring gamitin ng magiging kalipian ni Philip at Elizabeth na hindi nagdadala ng titulong Royal.

Sa pagprepara sa koronasyon, Sinabi ng Prinsesa Margaret sa kanyang kapatid na nais niyang pakasalan si Peter Townsend, isang diborso, mas matanda kay Margaret ng 16 taon at mayroong 2 anak mula sa nakaraang kasal. Sinabi ng Reyna na maghintay muna ng isang taon, ngunit ang nasa isip ng reyna ay mawawala din ang pagsasama matapos ito. Ngunit mahigpit ang Simbahan ng Inglaterra na kung pakakasal si Prinsesa Margaret kay Townsend, Kakailanganin niyang buwagin ang istilo, pamagat at titulong royal at hindi na din siya maaring magmana ng trono, kaya't inabandona ni Margaret ang mga planong ito at nagpakasal kay Antony Armstrong-Jones noong 1960. Sila ay nagdiborsyo noong 1978 at hindi na siya nagpakasal muli.

Namatay man si Reyna Maria noong 24 March, ang koronasyon ay nagpatuloy, bilang pagtupad sa hiling ng yumaong reyna bago siya mamatay. Ang seremonya sa Westminster Abbey bukod sa pagbasbas at komunyon ay ipinalabas sa telebisyon sa kauna-unahang pagkakataon. Ang gown na ginamit sa koronasyon ay ginawa mula kay Norman Hartnell ay pinuno ng mga emblem floral, bilang pagtupad sa hiling ng reyna. Kabilang dito ang rosa ng Inglaterra, thistle ng Eskosya, Tanglad ng Gales, shamrock ng Irlanya, wattle ng Awstralya, dahong maple ng Canada, fern na pilak ng Bagong Selanda, protea ng Katimugang Aprika, lotus para sa Indiya at Ceylon at palay, bulak at jute ng Pakistan.

Patuloy na ebolusyon ng Komonwelt[baguhin | baguhin ang batayan]

Ang mga realmong komonwelt at ang mga teritoriyo at mga pook-tanggulan sa pagsisimula ng paghahari ni Elizabeth II

Sa pagkapanganak ni Elizabeth at makaraan, Ang Imperyo ng Britanya ay sumailalim sa transpormasyon sa Komonwelt ng mga Bansa. a kanyang aksesyon noong 1952, hindi na siya ang reyna ng isang Imperyo ngunit mga Dominyon na nakapaloob sa imperyo. Sa 1953 at 1954, ang kanyang asawa at siya ay nagtahak sa isang pagdalaw sa mga realmong pinaghaharian niya. Siya rin ang kauna-unahang monarko ng Awstralya at Bagong Selanda na nagpunta doon. Sa kanyang pagbisita, ang pagsalubong sa kanya ay todo-todo. Humigit-kumulang tatlong-kapat ng populasyon ng Awstralya ang nakahagilap sa kanya.

Taong 1956, Napagusapan ng Punong Ministro ng Pransiya na si Guy Mollet ay Punong Ministro ng Britanya na si G. Anthony Eden ang posibilidad na sumama ang Pransiya sa Komonwelt. Ngunit ito'y nauwi sa wala at sa sumunod na taon ay pumirma ang Pransiya sa Tratado ng Roma na naging basehan ng pagkakatatag ng Pangekonomikong Komunidad ng Europa, ang precursor ng Unyong Europeo. Nobyembre ng taong 1956, sinugod ng Britanya at Pransiya ang Suez Canal upang makuha nila ito. Hindi sila nagtagumpay. Nagbitiw sa pwesto si Eden at pumalit sa kanya si Harold Macmillan. Ang krisis ng Suez at ang pagpili ng bagong Punong Ministro ay naging batayan ng unang kritisismo sa Reyna ni Panginoong Altrincham, na pinagbintangan siyang "out of touch." Malawakan ang naging pagbatikos ng publiko dito at pisikal na inatake si Altrincham ng publiko. Taong 1963 ay nagbitiw si Macmillan sa pwesto at iminungkahi na ang Earl ng Home ang pumalit sa kanya, na sinunod naman ng Reyna, binatikos muli ang reyna dahil sa pagpili ng ministrong iminumungkahi lamang ng kaunting tao, Kaya ginamit ng mga Konserbatibo ang pagboto sa magiging lider , kaya ang reyna ay hindi na masasangkot pa muli.

1957 naman ay tumahak papuntang Estados Unidos ang Reyna na kung saan siya nagtalumpati sa Asambleya General ng United Kingdom bilang representante ng lahat ng nasa Komonwelt. Sa parehong pagbisita ay binuksan niya ang Parliyamento ng Canada, ang kauna-unahan para gawin ito.  1961 naman ay bumisita sa Chipre, Indiya, Pakistan, Nepal at Iran. Sa pagbisita sa Ghana ng parehong taon, kanyang tinanggal ang takot niya sa kanyang kaligtasan, kahit na ang sasama sa kanya ay si Pangulong Kwame Nkrumah, na pumalit sa kanya bilang bagong pinuno ng Ghana ay target ng asasinasyon. Ngunit pagdating niya sa Ghana ay para daw siyang, ayon kay Harold Macmillan "film star" kung ituring sa binisita niyang bansa. Bago naman siya bumisita ng Quebec, may mga ulat na maari siya ay paslangin kung siya ay bibisita, Tinuloy niya ang pagbisita. Wala namang nangyaring paslangan ngunit mayroong mga riot na naganap.

Ang mga pagbubuntis ni Elizabeth sa mga Prinsipeng si Andrew at Edward noong 1959 at 1963 ay ang mga tanging pagkakataon na hindi niya binuksan ang Parliamento ng Britanya.

Ang mga dekada 60 at 70 ay tumingin sa mabilisang dekolonisasyon sa Aprika at Carribeano, Mga 20 bansa ang nagkamit ng kalayaan mula sa Britanya, Ngunit 1965 ay ipinahayag ni Ian Smith, Punong Ministro ng Rhodesiya na ang bansang nabanggit ay lalaya na sa Britanya ngunit tapat parin sa Reynang si Elizabeth. Ang katapatang ito ay tumagal ng dekada hanggang mapatalsik siya sa pwesto. Sa pagkawala ng mga kolonya ng Britanya, tumingin na ang Britanya sa pagsali sa Europeong Komunidad, na nakamit nito noong 1973.

Pebrero naman ng taong 1974, inirekomenda ng Punong Ministrong si Edward Heath ang pagtawag ng eleksyon sa kalagitnaan ng pagbisita ng Reyna sa Austronesyong Rim ng Pasipiko, kaya't kinailangang bumalik ni Elizabeth sa Britanya, ang naging resulta ay isang Hung Parliament, Ang mga Konserbatibo ni Heath ay nabigong bumuo ng koalisyon kasama ang mga Liberal. Kaya naman inatasan ng Reyna ang Pinuno ng Oposisyon, si Harold Wilson na bumuo ng pamahalaan.

Isang taon makalipas ay naganap ang Krisis sa Saligang Batas ng Awstralya. Tinanggihan ng Reyna na makialam sa dahil nais niyang wag nang makialam sa mga desisyong reserba ng Saligang Batas ng Awstralya para sa Gobernador-Heneral. Ang krisis ay nagpatibay sa republikanismo ng Awstralya.

Jubileong Pilak[baguhin | baguhin ang batayan]

Noong 1977, ipinagdiwang ni Elizabeth ang Pilak na Anibersaryo ng kanyang pamumuno. Ang mga pagdiriwang ay naganap sa kalawakan ng Komonwelt. Ang mga selebrasyon ay nagpatibay pa sa popularidad ni Elizabeth sa kabila ng pagdidiborsyo ng kanyang kapatid na si Margaret. Taong 1978, ay bumisita ang komunistang diktador ng Rumania na si Nicolae Ceausescu at ang kanyang maybahay na si Elena. Taong 1979 ay naganap ang dalawang masalimuot na pangyayari. Ang isa ay ang pagkakalamang isang espiya para sa Unyong Sobyet si Anthony Blunt at ang isa ay ang pagpaslang ng Probisyonal na Sandatahang Republikano ng Irlandiya sa kamag-anak niyang si Panginoong Mountbatten.

Dekada 80[baguhin | baguhin ang batayan]

Sa 1981 Trooping the Colour ay muntik nang paslangin ang Reyna habang siya ay sumasakay sa kanyang kabayo na si Burmese. Anim na linggo makalipas ay naganap ang Pagpapakasal ng Prinsipe ng Gales kay Bb. Diana Spencer. 1982 naman ay naganap ang Digmaan sa Falklands laban sa Arhentina, kung saan naglingkod ang anak niyang si Andrew. Ika-9 ng Hulyo ay nagising sa kanyang kwarto sa Palasyo ng Buckingham na mayroong intruder na nakaupo sa paanan ng kanyang kama. Mapayapa ang naging pagpapalabas kay Michael Fagan at nagusap pa silang dalawa. Bumisita ang Pangulo ng EU na si Ronald Reagan at si Elizabeth naman ay bumista sa California noong 1983. Ngunit hindi ito nakapagtigil sa naging galit ni Elizabeth ng salakayin nito ang Grenada nang di siya inaabisuhan.

Matinding interes ng midya sa mga opinyon at pribadong buhay ng pamilyang royal noong Dekada 80 ang nagdala ng mga kahindik-hindik na istorya sa mga pahayagan, na kung saan karamihan ay pawang hindi totoo. Naisulat ni Donald Trelford sa The Observer noong 21 Setyembre 1986: "Ang teleseryeng royal ay umabot nasa galagala ng pampublikong interes na ang hangganan ng katotohanan at opinyon ay nawala na sa paningin. Hindi na makatarungan ang ibang pahayagan na kung saan hindi na nila tinitignan ang kanilang mga katotohanan o ang kanilang mga pagtanggi: Wala na silang pakialam kung totoo ang mga storya o hindi." Naiulat sa The Sunday Times noong 20 Hulyo 1986, Na kung saan sinasaad na nangangamba ang Reyna sa mga polisiyang ekonomiko ni Punong Ministro Margaret Thatcher na nagpapayabong sa kahatiang panlipunan at nababahala sa patuloy na pagtaas ng unemployment rate, mga malawakang kaguluhan, karahasan sa mga protesta lalo na sa mga minero at ang pagtanggi ni Thatcher na magpatupad ng mga sanksyon laban sa rehimeng Apartheid sa Katimugang Africa. Nabibilang ang isang aide ng reyna na si Michael Shea at ang Punong Kalihim ng Commonwealth na si Shridath Ramphal ay ilan lamang sa mga napagkuhanan ng basehan ukol sa mga pahayag na nabanggit. May isang araw na kung saan nabanggit ni Thatcher na iboboto daw ng Reyna ang Lipunang Partido Demokratiko - ang mga katunggali ni Thatcher sa pulitika.Ngunit habang tumatagal ang panahon, nakita na kay Thatcher ang personal niyang paghanga sa Reyna at nakatanggap ito ng dalawang parangal mula sa Reyna bilang pansariling regalo, Ang Orden ng Merito at ang Orden ng Garter.

Noong 1987 sa Canada, hayagang sinuportahan ni Elizabeth ang mga konstitusyonal na susog na dibisibo sa pulitika, na nagdala sa kanya ng kritisismo lalo na sa mga sumasalungat dito kabilang si Pierre Trudeau. Sa taon ding yaon ay napatalsik ang naihalal na Pamahalaan ng Fiji dahil sa kudeta. Sinuportahan ni Elizabeth, bilang monarka ng Fiji ang mga pagsusubok ng Gobernador-Heneral doon na si Penala Ganilau na maghawak ng kapangyarihan ng Ehekutibo. Ngunit tinutulan ito kaya napatalsik si Ganilau ng lider ng mga nagkudeta at idineklara ang Fiji bilang isang republika. Sa pagsisimula ng 1991, ang deya ng republikanismo sa Britanya ay tumaas dahil sa mga maling pagkakaulat sa pribadong yaman ng Reyna na mariing tinutulan ng Palasyo, kasama pa dito ang mga ulat tungkol sa mga relasyong hindi maganda sa mga anak niya, ang pagkakasama ng mga nakababatang royal sa palabas na It's a Royal Knockout ay nakatanggap ng pawang halos lahat ay kritisismo at ang Reyna ay naging target na din ng mga satirikal na magasin at komiks.

Dekada 90[baguhin | baguhin ang batayan]

Taong 1991, matapos ang tagumpay sa Digmaan sa Golpo, Si Elizabeth ang naging unang monarkong Britanniko na magtalumpati sa sanibang pulong ng Konreso ng Estados Unidos.

Sa isang talumpati noong 24 Nobyembre 1992, para markahan ang ikaapatnapung taon sa trono, tinagurian ni Elizabeth ang taong yaon bilang kanyang annus horribilis o nakapangingilabot na taon.

In a speech on 24 November 1992, to mark the 40th anniversary of her accession, Elizabeth called 1992 her annus horribilis, meaninghorrible year.[127] In March, her second son Prince Andrew, Duke of York, and his wife Sarah, Duchess of York, separated; in April, her daughter Anne, Princess Royal, divorced her husband Captain Mark Phillips;[128] during a state visit to Germany in October, angry demonstrators in Dresden threw eggs at her;[129] and, in November, Windsor Castle suffered severe fire damage. The monarchy received increased criticism and public scrutiny.[130] In an unusually personal speech, the Queen said that any institution must expect criticism, but suggested it be done with "a touch of humour, gentleness and understanding".[131] Two days later, the Prime Minister, John Major, announced reforms of the royal finances that had been planned since the previous year, including the Queen paying income tax for the first time from 1993 and a reduction in the civil list.[132] In December, Charles, Prince of Wales, and his wife, Diana, Princess of Wales, formally separated.[133] The year ended with a lawsuit as the Queen sued The Sun newspaper for breach of copyright when it published the text of her annual Christmas message two days before its broadcast. The newspaper was forced to pay her legal fees and donated £200,000 to charity.[134]

In the ensuing years, public revelations on the state of Charles and Diana's marriage continued.[135] Even though support for republicanism in Britain seemed higher than at any time in living memory, republicanism remained a minority viewpoint and the Queen herself had high approval ratings.[136] Criticism was focused on the institution of monarchy itself and the Queen's wider family rather than the Queen's own behaviour and actions.[137] In consultation with her husband, Prime Minister John Major, Archbishop of Canterbury George Carey, and her private secretary,Robert Fellowes, she wrote to Charles and Diana at the end of December 1995, saying that a divorce was desirable.[138] A year after the divorce, which took place in 1996, Diana was killed in a car crash in Paris on 31 August 1997. The Queen was on holiday with her son and grandchildren at Balmoral. Diana's two sons wanted to attend church and so the Queen and Prince Philip took them that morning.[139] After that single public appearance, for five days the Queen and the Duke shielded their grandsons from the intense press interest by keeping them at Balmoral where they could grieve in private,[140] but the royal family's seclusion and a failure to fly a flag at half-mast over Buckingham Palace caused public dismay.[121][141] Pressured by the hostile reaction, the Queen agreed to a live broadcast to the world and returned to London to deliver it on 5 September, the day beforeDiana's funeral.[142] In the broadcast, she expressed admiration for Diana and her feelings "as a grandmother" for Princes William and Harry.[143] As a result, much of the public hostility evaporated.[143]

Golden Jubilee[edit][baguhin | baguhin ang batayan]

Elizabeth II and US President George W. Bushshare a toast during a state dinner at the White House, 7 May 2007

Elizabeth II (centre, in pink) during a walkabout in Queen's Park, Toronto, 6 July 2010

In 2002, Elizabeth marked her Golden Jubilee as Queen. Her sister and mother died in February and March respectively, and the media speculated whether the Jubilee would be a success or a failure.[144] She again undertook an extensive tour of her realms, which began in Jamaica in February, where she called the farewell banquet "memorable" after a power cut plunged the King's House, the official residence of thegovernor-general, into darkness.[145] As in 1977, there were street parties and commemorative events and monuments were named to honour the occasion. A million people attended each day of the three-day main Jubilee celebration in London[146] and the enthusiasm shown by the public for the Queen was greater than many journalists had predicted.[147]

Though generally healthy throughout her life, in 2003 she had keyhole surgery on both knees. In October 2006, she missed the opening of the new Emirates Stadium because of a strained back muscle that had been troubling her since the summer.[148]

In May 2007, The Daily Telegraph newspaper reported claims from unnamed sources that the Queen was "exasperated and frustrated" by the policies of British Prime Minister Tony Blair, that she had shown concern that the British Armed Forces were overstretched in Iraq and Afghanistan, and that she had raised concerns over rural and countryside issues with Blair repeatedly.[149] She was, however, said to admire Blair's efforts to achieve peace in Northern Ireland.[150] On 20 March 2008, at the Church of Ireland St Patrick's Cathedral, Armagh, the Queen attended the first Maundy service held outside England and Wales.[151] At the invitation of Irish President Mary McAleese, the Queen made the first state visit to the Republic of Ireland by a British monarch in May 2011.[152]

The Queen addressed the United Nations for a second time in 2010, again in her capacity as Queen of all Commonwealth realms and Head of the Commonwealth.[153] The UN Secretary General, Ban Ki-moon, introduced her as "an anchor for our age".[154] During her visit to New York, which followed a tour of Canada, she officially opened a memorial garden for the British victims of the 11 September attacks.[154] The Queen's visit to Australia in October 2011, her 16th since 1954, was called her "farewell tour" in the press because of her age.[155]

Pampublikong pagdama at karakter[baguhin | baguhin ang batayan]

Mga Maharlikang Pamagat at Istilo[baguhin | baguhin ang batayan]

  • 21 Abril 1926 – 11 Disyembre 1936: Ang Kanyang Kataasan Prinsesa Elizabeth ng York
  • 11 Disyembre 1936 – 20 Nobyembre 1947: Ang Kanyang Kataasan Ang Prinsesa Elizabeth
  • 20 Nobyembre 1947 – 6 Pebrero 1952: Ang Kanyang Kataasan Ang Prinsesa Elizabeth, Dukesa ng Edinburgh
  • 6 Pebrero 1952 – kasalukuyan: Ang Kanyang Kamahalan Ang Reyna

Supling[baguhin | baguhin ang batayan]

Kalipiaan[baguhin | baguhin ang batayan]

Kabahayan ng Windsor
Royal Coat of Arms of the United Kingdom.svg
George V
(Saxe-Coburg-Gotha)
Asawa
Mary ng Teck
Mga anak
Edward VIII
George VI
Mary, Prinsesang Royal
Ika-7 Duke ng Gloucester
Ika-3 Duke ng Kent

Prinsipe John

Edward VIII
Asawa
Dukesa ng Windsor
George VI
Asawa
Elizabeth Bowes-Lyon
Anak
Elizabeth II
Prinsesa Margaret, Kontesa ng Snowdon
Elizabeth II
Asawa
Prinsipe Philip, Duke ng Edinburgh
Anak
Prinsipe ng Wales
(Charles III)
Anne, Prinsesang Royal
Prinsipe Andrew, Duke ng York
Prinsipe Edward, Earl ng Wessex
Charles III
Mga Asawa
Lady Diana Spencer
Camilla, Dukesa ng Cornwall
Mga Anak
Prinsipe William ng Wales
(William V)
Prinsipe Henry ng Wales
William V