Hecate

Mula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya
Tumalon sa: nabigasyon, hanapin
Hecate
Hecate Chiaramonti Inv1922.jpg
Ang Hecate Chiaramonti, isang Romanong eskultura ng tripleng Hecate, na ginaya sa Helenistikong orihinal (Museo Chiaramonti, Vatican Museums)
Diyosa ng mahika, mga sangang-daan, mga multo, at nekromansya
Abode Mundong Ilalim
Symbol Lambal na mga sulo, mga aso, mga ahas, mga susi, polecat, at mga balaraw
Consort Hermes, Helius, Mormo
Parents Perses at Asteria
Offspring Circe, Scylla, Aietes, Pasiphae, Empusa; Pan (sa ibang mga salaysay)
Roman equivalent Trivia

Si Hecate o Hekate (Griyego, Hekátē) ay isang diyosa sa Sinaunang Griyegong relihiyon at mitolohiya, karaniwan siyang ipinapakita na may hawak na dalawang mga sulo o ng isang susi.[1] Siya ay madalas na nauugnay sa sangang-daan, mga pasukang daanan, ilaw, mahika, pangkukulam, kaalaman ng mga yerba at nakalalasong mga halaman, mga multo, nekromansya, at panggagaway.[2][3]  Ang lugar ng pinagmulan ng kanyang mga tagasunod ay di-tiyak, ngunit naiisip na siya ay nagkaroon ng mga sikat na mga tagasubaybay sa Thrace.[4] Siya ay isa sa mga pangunahing diyos na sinamba sa mga Atenong kabahayan bilang isang tagaprotektang diyosa at kung sino ang nagkakaloob ng kasaganaan at ng pang  araw-araw na mga biyaya sa pamilya.[5][6][7]

Mga Pagdiriwang[baguhin | baguhin ang batayan]

Si Hecate ay sinamba ng parehong mga Griyego at Romano na nagkaroon ng kanilang sariling mga pagdiriwang na inihandog sa kanya.

Mga tala[baguhin | baguhin ang batayan]

  1. The Running Maiden from Eleusis and the Early Classical Image of Hekate by Charles M. Edwards in the American Journal of Archaeology, Vol. 90, No. 3 (Jul., 1986), pp. 307–318
  2. "HECATE : Greek goddess of witchcraft, ghosts & magic ; mythology ; pictures : HEKATE".
  3. d'Este, Sorita & Rankine, David, Hekate Liminal Rites, Avalonia, 2009.
  4. Walter Burkert, (1987) Greek Religion: Archaic and Classical, p. 171.
  5. Encyclopedia Britannica, Hecate, http://www.britannica.com/EBchecked/topic/259138/Hecate
  6. "Bryn Mawr Classical Review 02.06.11".
  7. Sarah Iles Johnston, Hekate Soteira, Scholars Press, 1990.



Usbong Ang lathalaing ito ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.