Emilio Jacinto

Mula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya
Tumalon sa: nabigasyon, hanapin
Emilio Jacinto
Kapanganakan Emilio Jacinto y Dizon
15 Disyembre 1875(1875-12-15)
Maynila, Silangang Indiya ng Espanya
Kamatayan 16 Abril 1899 (edad 23)
Sta. Cruz, Laguna
Iba pang pangalan "Pingkian", "Dimasilaw"
Alma mater University of Santo Tomas

Si Emilio Jacinto y Dizon (15 Disyembre 1875 — 16 Abril 1899), ay isang Pilipinong rebolusyonaryo at kilala bilang Utak ng Katipunan.

Lumang pera na naglalarawan sina Emilio Jacinto at Andrés Bonifacio

Talambuhay[baguhin]

Ipinanganak si Emilio Jacinto sa Trozo, Maynila at ang mga magulang niya ay sina Mariano Jacinto at Josefa Dizon. Nag-aral siya sa Colegio de San Juan de Letran, at lumaon ay lumipat sa Unibersidad ng Santo Tomas upang mag-aral ng abogasiya. Naging kamag-aral niya dito sina Manuel Quezon, Sergio Osmeña at Juan Sumulong. Hindi siya nakapagtapos sa kolehiyo, at sa gulang na 20, sumanib siya sa lihim na samahan na tinawag na Katipunan. Naging tagapayo siya sa mga usaping pampiskalya at kalihim ni Andrés Bonifacio. Lumaon ay nakilala siyang Utak ng Katipunan.Inatasan siya ni Bonifacio na mamuno sa Laguna.

Nagsulat din si Jacinto sa pahayagan ng Katipunan na tinawag na Kalayaan. Nagsulat siya sa pahayagan sa ilalim ng pangalang 'Dimasilaw', at ginamit ang alyas na 'Pingkian' sa Katipunan. Si Jacinto rin ang may-akda ng Kartilya ng Katipunan.

Namatay sa sakit na malarya si Jacinto noong 16 Abril 1899 sa Magdalena, Laguna.



Usbong Ang lathalaing ito ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.