Sergio Osmeña
 |
Ang artikulong ito ay nangangailangan nang maayos na salin. Abril 2010 |
 |
Nangangailangan ang lathalaing ito ng mga karagdagang mga pagbanggit ng mga batayan para mapatunayan. Pakitulong lamang na mapainam pa ang lathalaing ito sa pamamagitan ng pagdaragdag ng mas matibay na mga sanggunian. Maaaring hamunin ang katotohanan at alisin ang mga kabatirang walang sanggunian. (Setyembre 2010) |
| Sergio Osmeña | |
 |
|
|
Ika-4 na Pangulo ng Pilipinas
Ikalawang Pangulo ng Komenwelt |
|
|---|---|
| Panunungkulan Agosto 1, 1944 – Mayo 28, 1946 |
|
| Sinundan si | Jose P. Laurel |
| Sinundan ni | Manuel Roxas |
|
|
|
| Panunungkulan Nobyembre 15, 1935 – Agosto 1, 1944 |
|
| Pangulo | Manuel L. Quezon |
| Sinundan si | Wala[1] |
| Sinundan ni | Wala[2] |
|
|
|
| Kapanganakan | Setyembre 9, 1878 Lungsod ng Cebu, Cebu |
| Kamatayan | Oktubre 19, 1961 (edad 83) Lungsod Quezon |
| Partidong politikal | Nacionalista Party |
| Asawa | Esperanza Limjap |
| Hanapbuhay | Manananggol |
| Relihiyon | Romano Katoliko |
| Lagda |  |
Si Sergio Osmeña y Suico (Setyembre 9, 1878 – Oktubre 19, 1961), higit na kilala ngayon bilang Sergio Osmeña, Sr. ay ang ikaapat na Pangulo ng Republika ng Pilipinas (Agosto 1, 1944 – Mayo 28, 1946). Siya ang ama ni dating Senador Sergio Osmeña Jr. at lolo nina Senador Sergio Osmeña III, John Osmena, dating Gobernador Lito Osmena ng Cebu at Mayor Tomas Osmena.
Isinilang siya noong Setyembre 9, 1878 sa Lungsod ng Cebu. Si Osmeña ay nanguna sa mga nagtapos ng primarya sa kanyang paaralan. Nag-aral ng sekundarya sa Seminario ng San Carlos sa Cebu. Nagtungo siya sa Maynila at nag-aral sa San Juan de Letran, kung saan nakilala niya si Manuel L. Quezon.
Nang sumiklab ang rebolusyong Pilipino noong 1896, bumalik sa Cebu si Osmeña. Ipinadala siya ng lokal na liderato ng Cebu para ibalita kay Emilio Aguinaldo ang sitwasyon sa Cebu. Noong 1900, naging tagapag-lathala at patnugot siya ng pahayagang El Nuevo Dia.
Nagbalik siya sa Maynila para mag-aral ng abogasya sa Unibersidad ng Sto. Tomas, kung saan ay muli silang nagkita ni Quezon. Noong 1903, siya at ang kanyang mga kamag-aral ay pinahintulutan ng Kataas-taasang Hukuman ng Pilipinas na kumuha ng eksamen sa bar kahit tatlong taon pa lamang ang kanilang natapos. Si Osmeña ay pumangalawa sa naturang eksamen sa bar.
Dalawampu’t limang taong gulang siya nang maatasang pansamantalang gobernador at pagkapiskal ng lalawigan ng Cebu. Pagkaraan ng dalawang taon, naging gobernador siya ng lalawigan.
Nagbitiw siya sa kanyang katungkulan bilang gobernador nang maitatag ang Asemblea Filipina noong 1907. Tumakbo siya at nanalong kinatawan ng ikalawang distrito ng Cebu. Nahalal siyang ispiker ng asemblea, isang posisyong hinawakan niya ng sumunod na 15 taon. Naging senador siya mula 1923 hanggang 1935. Tinanghal siyang "Senate President Protempore" noong 1923-1933. Naging kasapi rin siya ng Misyong OsRox (Osmeña-Roxas), isa sa mga misyong ipinadala sa Estados Unidos para ikampanya ang kasarinlan ng Pilipinas. Nahalal siyang pangalawang pangulo ng Komonwelt ng Pilipinas noong 1935.
Noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig, kasama niya si Pangulong Manuel L. Quezon sa Estados Unidos. Namatay si Quezon sa sakit na tuberkulosis noong Agosto 1, 1944 at si Osmeña ang humalili sa kanya. sina dating pangulong Osmena at ang kasama ng mga pandigmang kabinete na huling ipagpatuloy ng ating pagapapalaya ng Hukbong Sandatahang Lakas ng Pilipinas, Estados Unidos at ang puwersang Kakampi kasabay ng mga gerilyang Pilipino at Hukbalahap na mula sa Kampanya ng Pagpapalaya sa Pilipinas na ituloy ng pakikipaglaban sa Hapon, Kasama siya ng mga Pilipinong Heneral ng Sandatahang Lakas ng Pilipinas na si Basilio J. Valdes at si heneral Carlos P. Romulo pati ang mga puwersang Amerikanong lumunsad sa Leyte noong Oktubre 20, 1944. Sinabi ni pangulong Osmena at ang iba pang opisyal at mga kabinete nagsimula ng Kampanya ng Pagpapalaya sa Pilipinas noong 1944 hanggang 1945 sa pagitan ng mga sundalong Pilipino, Amerikano at ang mga pwersang gerilya na silang kalabanin ng mga Hapones.[pananangguni'y kailangan] Nagsilbi siya bilang pangulo ng bansa hanggang sa magkaroon ng halalan noong Abril 23, 1946. Paghahanda ito sa pagbibigay ng kalayaan ng Estados Unidos. Kumandidato siya bilang pangulo, ngunit natalo kay Manuel Roxas.
Nang matalo kay Roxas, namahinga si Osmena sa kanyang tahanan sa Cebu. Si Sergio Osmena ay namatay noong Oktubre 19, 1961.
Mga nilalaman |
[baguhin] Administration and Cabinet Members
[baguhin] War Cabinet 1944-45
On August 8, 1944, President Osmeña issued Executive Order 15-W reorganizing and consolidating the Executive Departments of the Commonwealth government. The reorganization of the government after it was reestablished on Philippine soil was undertaken with Executive Order No. 27, February 27, 1945.
| OFFICE | NAME | TERM |
| Pangulo | Sergio Osmeña'' | 1944–1946 |
| Secretary of Finance | Jaime Hernández | 1944–1945 |
| Secretary of National Defense and Communications | Basilio Valdes | 1944–1945 |
| Secretary of Information and Public Relations | Carlos P. Romulo (concurrent capacity) | 1944–1945 |
| Secretary of Justice, Labor and Welfare | Mariano A. Eraña (acting capacity) | 1944–1945 |
| Secretary of Agriculture and Commerce | Manuel Nieto | 1944–1945 |
| Secretary to the President | Arturo Rotor | 1944–1945 |
| Resident Commissioner | Carlos P. Romulo | 1944–1945 |
| Budget and Finance Commissioner | Ismael Mathay | 1944–1945 |
| Judge Advocate General of the Army | Mariano Eraña | 1944–1945 |
| Economic Adviser | Urbano Zafra | 1944–1945 |
| Military Adviser | Alejandro Melchor | 1944–1945 |
[baguhin] Cabinet and Judicial Appointments 1945-46
Executive Order No. 27, February 27, 1945 was issued upon the restoration of civilian authority to the government of the Commonwealth, and members of the new cabinet appointed on March 8, 1945. Subsequent renaming and mergers of departments have separate listings.
| OFFICE | NAME | TERM |
| Pangulo | Sergio Osmeña | 1944–1946 |
| Secretary of the Interior | Tomás Confesor | 1945 |
| Secretary of Finance and Reconstruction | Jaime Hernández | 1945–1946 |
| Secretary of Justice, Agriculture and Commerce | Delfin Jaranilla | 1945 |
| Secretary of Justice | Ramon Quisumbing | 1945–1946 |
| Secretary of Agriculture and Commerce | Vicente Singson Encarnacion | 1945–1946 |
| Secretary of National Defense | Tomás Cabili | 1945 |
| Secretary of National Defense and Interior | Alfredo Montelibano, Sr. | 1945–1946 |
| Secretary of Health and Public Welfare | Basilio Valdes | 1945 |
| José Locsin | 1945–1946 | |
| Secretary of Public Instruction and Information | Francisco Benitez | 1945 |
| Secretary of Education | Francisco Benitez | 1945–1946 |
| Secretary of Public Works and Communications | Sotero Cabahug | 1945–1946 |
| Secretary of the Budget | Ismael Mathay | 1944–1945 |
| Secretary to the President | José S. Reyes | 1945–1946 |
| Secretary of Labor | Marcelo Aduru | 1946 |
| Resident Commissioner | Carlos P. Romulo | 1945–1946 |
[baguhin] Talababa
| Sinundan: Mariano Trias |
Pangalawang Pangulo ng Pilipinas 1935–1944 |
Susunod: Elpidio Quirino |
| Sinundan: Manuel Quezon |
Pangulo ng Pilipinas 1944–1946 |
Susunod: Manuel Roxas |
|
|||||
|
|||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
